Ένας κυνηγός πάει σαφάρι στην Αφρική και παίρνει μαζί το σκύλο του. Ενώ ο σκύλος περιφέρεται στη ζούγκλα, βλέπει μια λεοπάρδαλη να κατευθύνεται προς το μέρος του, φανερά πεινασμένη. Ο σκύλος σκέφτεται, -Ωχ, μπλέξαμε!. Τότε βλέπει κάτι κόκαλα λίγο πιο πέρα και αρχίζει να τα ροκανίζει, με την πλάτη του στην λεοπάρδαλη. Ενώ εκείνη είναι έτοιμη να του χιμήξει, ο σκύλος λέει:
- Πολύ νόστιμη αυτή η λεοπάρδαλη. Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν άλλες εδώ τριγύρω.
Η λεοπάρδαλη, κι ενώ ήδη βρίσκεται στον αέρα, παγώνει κι εξαφανίζεται πίσω από κάτι δέντρα:
- Παραλίγο, λέει, λίγο έλειψε. Αυτός ο σκύλος σχεδόν με είχε.
Ένας πίθηκος, παρακολουθώντας όλο το σκηνικό από ένα δέντρο, σκέφτεται ότι μπορεί να εξασφαλίσει την εύνοια της λεοπάρδαλης και να γλιτώσει το τομάρι του εξηγώντας της αυτό που είχε συμβεί. Πάει προς το μέρος της και εξηγεί τα πάντα. Η λεοπάρδαλη, έξαλλη για την κοροϊδία, λέει στον πίθηκο:
- Έλα, πίθηκε. Ανέβα στη ράχη μου να δεις από κοντά τί πρόκειται να πάθει ο σκύλος.
Ο σκύλος βλέπει τη λεοπάρδαλη να έρχεται προς το μέρος του με τον πίθηκο καβάλα. -Τί θα κάνω τώρα; σκέφτεται. Τότε, αντί να το βάλει στα πόδια, κάθεται με την πλάτη γυρισμένη στους δυο. Όταν η λεοπάρδαλη και ο πίθηκος έχουν πλησιάσει αρκετά, ο σκύλος λέει:
- Πού είναι αυτός ο ηλίθιος πίθηκος; Ποτέ δεν μπορώ να τον εμπιστευτώ, τον έστειλα πριν από μισή ώρα να μου φέρει άλλη μια λεοπάρδαλη κι ακόμα να φανεί!

Μια γυναίκα έχει ένα πρόβλημα με την παπαγαλίνα της η οποία λέει συνέχεια:
- 'Είμαι πολύ ξαναμμένη, θέλεις να κάνουμε τρελλίτσες;' Η γυναίκα δεν ξέρει τι να κάνει και μετά από καιρό καταλήγει στον παπά της ενορίας.
- 'Παπά μου τό και τό. Τι θα κάνω με την παπαγαλίνα μου; Ο κόσμος που μπαίνει μέσα στο σπίτι μου, την ακούει να λέει αυτά τα πράγματα και δεν ξέρω τί μπορεί να σκέφτονται..'
- 'Τέκνον μου μην ανησυχείς, νομίζω πως ξέρω την λύση. Εγώ έχω δύο πολύ θεοσεβούμενους παπαγάλους. Απο το πρωί μέχρι το βράδυ διαβάζουν την Βίβλο και προσεύχονται... Εάν την φέρεις την παπαγαλίνα σου και περάσουν μαζί κάποιο χρόνο ίσως να την επηρεάσουν θετικά και το ρεπερτόριό της να αλλάξει. Τί λές;'
- 'Καταπληκτική ιδέα πάτερ!!' Ετσι την επόμενη μέρα βάζουν την παπαγαλίνα μέσα στο κλουβί. Με το που βλέπει η παπαγαλίνα τους παπαγάλους τους λέει:
- 'Είμαι πολύ ξαναμμένη. Θέλετε να κάνουμε τρελλίτσες;' Τότε ο ένας παπαγάλος κοιτάει τον άλλο και λέει:
- 'Πέτρο πέτα την Βίβλο... Οι προσευχές μας εισακούσθησαν'.

Έστω ένα κλουβί με 5 πιθήκους. Στην άκρη του κλουβιού αφήνουμε μία μπανάνα.
Όταν πάει ένας από τους πιθήκους να πλησιάσει την μπανάνα, εκτοξεύουμε παγωμένο νερό από πίδακες σε όλο το κλουβί. Οι πίθηκοι τσαντίζονται. Aμα
ξαναπάει κάποιος από τους πιθήκους να πλησιάσει την μπανάνα, οι άλλοι του επιτίθονται χωρίς να χρειαστεί να ξαναχρειαστεί να τους καταβρέξουμε.

Aμα αντικαταστήσουμε ένα από τους πιθήκους με κάποιον καινούριο, τότε αυτός με το που θα δει την μπανάνα θα πάει να την αρπάξει. Οι άλλοι,
γνωρίζοντας τι πρόκειται να συμβεί άμα ακουμπήσει τη μπανάνα, του επιτίθονται. Ο νέος πίθηκος τρώει ξύλο χωρίς να ξέρει γιατί.

Αν αντικαταστήσουμε έναν από τους παλιούς πιθήκους με ένα καινούριο, τότε το σκηνικό θα επαναληφθεί, μόνο που αυτή τη φορά θα χώνει ξύλο και ο πρώην νέος πίθηκος χωρίς βέβαια να ξέρει γιατί.

Εάν επαναλάβουμε το πείραμα αντικαθιστώντας έναν-έναν τους πιθήκους θα καταλήξουμε να έχουμε 5 πιθήκους από τους οποίους κανένας δεν έχει
καταβραχεί. Όμως όλοι κάθε φορά κάθε νεότερος πίθηκος θα επιτίθεται από τους υπόλοιπους. Ο νέος δέχεται επίθεση και οι παλιοί επιτίθενται για ένα και
μόνο λόγο: Επειδή
- Έτσι γίνονται τα πράγματα εδώ πέρα.

Ένας άνεργος ηθοποιός έχει απελπιστεί ψάχνοντας δουλειά. Δύσκολη περίοδος και οι δουλειές λιγοστές. Τυχαία, συναντά έναν τύπο από τον Ζωολογικό Κήπο, που ψάχνει για ηθοποιούς. Του εξηγεί ότι οικονομικοί λόγοι, δεν τους επιτρέπουν να εισάγουν έναν πολύτιμο Αφρικανικό πίθηκο και ότι αναζητούν έναν ηθοποιό που θα παραστήσει τον πίθηκο, μέχρις ότου συγκεντρωθεί το ποσό για την εισαγωγή του αληθινού ζώου. Αν και η φάση του φάνηκε κάπως ανόητη, ο ηθοποιός δέχτηκε και πήρε την δουλειά.

Τις πρώτες ημέρες καθόταν μέσα στο κλουβί του, σχεδόν ακίνητος και σκεπτόμενος ότι δεν είναι δυνατόν να είναι τόσο ηλίθιοι οι επισκέπτες, που να νομίζουν ότι αυτός είναι ένας αληθινός γορίλας. Κάποια στιγμή βαρέθηκε και αποφάσισε να εξερευνήσει το μικρό κλουβί του. Εκείνη την στιγμή που αποφάσισε να κινηθεί, πρόσεξε ότι ο κόσμος απ’ έξω, παρατηρούσε προσεκτικά κάθε του κίνηση. Αποφάσισε έτσι, να κάνει το πρόγραμμα πιο ελκυστικό και να τους δώσει ένα σόου.

Λίγες μέρες αργότερα, άρχισε να κρέμεται από τα κλαδιά του κλουβιού με το ένα χέρι, να χορεύει βγάζοντας κτηνώδεις ήχους και με αυτόν τον τρόπο, να έχει μαζέψει ένα μικρό πλήθος έξω από το κλουβί του.

Κάποια στιγμή, προσπαθώντας να εντυπωσιάσει μερικά παιδιά που έχουν πλησιάσει στο κλουβί, κρέμεται με τα χέρια του από ένα κλαδί κάνοντας μερικά -όχι και τόσο εντυπωσιακά για γορίλα- ακροβατικά νούμερα, το χέρι του ξεφεύγει και πετώντας πάνω από τον μεσότοιχο, προσγειώνεται κατευθείαν μέσα στο κλουβί του λιονταριού. Το λιοντάρι τον αντιλαμβάνεται και αρχίζει να τον πλησιάζει απειλητικά. Ο ηθοποιός οπισθοχωρεί όσο μπορεί και μη βλέποντας άλλη λύση, αρχίζει να βγάζει τα πνευμόνια του ξεφωνίζοντας:
- ΒΟΗΘΕΙΑ! ΒΟΗΘΕΙΑ! ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ!

Με αυτές τις κραυγές το λιοντάρι τον πλησιάζει σβέλτα και του ψιθυρίζει:
- Σκάσε ηλίθιε, έτσι που τσιρίζεις, θα μας απολύσουν όλους από εδώ μέσα.

Μια φορά κι ένα καιρό, η Κοκκινοσκουφίτσα ξεκίνησε να πάει στη γιαγιά της με το καινούργιο ποδήλατό της. Περνώντας από το δάσος ο κακός λύκος, γεμάτος ζήλια, την σταμάτησε και με τρομερή μανία άρχισε να της καταστρέφει το ποδήλατο. Το χτυπούσε με μανία επάνω σ` ένα βράχο, στη συνέχεια πήρε μια κοφτερή κοτρόνα και άρχισε να διαλύει τον σκελετό του, τα λάστιχα, τις ακτίνες, τη σέλα. Κάποια στιγμή όμως σταμάτησε γιατί ένοιωσε μια καυτή ανάσα στο σβέρκο του. Γυρνάει και βλέπει την δίμετρη αρκούδα να τον κοιτάζει:
- Γιατί ρε μα**κα χάλασες το ποδηλατάκι της μικρής; Τον ρωτάει ευγενικά και συνεχίζει: Αν δεν το ξαναφτιάξεις όπως ήταν, δεν πρόκειται να ζήσεις !!!!
Τί να κάνει ο λύκος, άρχισε να το επισκευάζει. Να τα κατσαβίδια, να τα σφυριά και στο τέλος κόλλημα με την ηλεκτροκόλληση και έτοιμο το ποδήλατο.
- Τώρα, χάσου απ` τα μάτια μου, του λέει η αρκούδα.
Η κοκκινοσκουφίτσα πήρε το ποδήλατο και ξεκίνησε να πάει στη γιαγιά της.
«Θα σε φτιάξω εγώ κωλόπαιδο», σκέφτηκε ο κακός ο λύκος και ξεκίνησε τρέχοντας για το σπίτι της γιαγιάς και αυτός. Έφτασε στο σπίτι πιο γρήγορα από τη μικρή και έφαγε τη γιαγιά. Φόρεσε τα ρούχα της και έπεσε στο κρεβάτι. Φτάνοντας η μικρή άρχισε τις γνωστές ερωτήσεις του στυλ:
- Γιατί έχεις τόσο μεγάλα αυτιά γιαγιά;
- Για να σε ακούω καλύτερα.
- Γιατί έχεις τόσο μεγάλα χέρια γιαγιά;
- Για να σε αγκαλιάζω καλύτερα, κοπέλα μου.
- Γιατί έχεις τόσο κόκκινα μάτια γιαγιά;
- Από τη γ*μημένη την ηλεκτροκόλληση μωρή ρουφιάνα.

Τρεις σκύλοι συναντιόνται στον προθάλαμο του κτηνίατρου. Αρχίζουν κουβεντούλα και ρωτάνε τον ένα:

Εσύ γιατί είσαι εδώ;
- Για ευθανασία. άσε, δεν ξέρω τι μ' έπιασε και μια μέρα που έλειπαν τα αφεντικά, άρχισα να χέζω και να κατουράω παντού, να ξεσκίζω τις κουρτίνες, τις πολυθρόνες, ρημαδιό το έκανα το σπίτι κι ας πέρναγα τόσο καλά.

Εσύ; Ρωτάνε τον δεύτερο.
- Κι εγώ για ευθανασία. Και μένα το μ..άκα κάτι μ' έπιασε, κι ενώ πέρναγα μπέικα, μια μέρα που τ' αφεντικά ετοίμαζαν το πάρτυ τους, χίμηξα πάνω στα τραπέζια, στους μπουφέδες, πάνε τα κοτόπουλα, πάνε τα ζαμπόνια, τα ρήμαξα, πάει το πάρτυ, ζοχαδιαστήκανε και νά 'μαι.

Κι εσύ; Ρωτούν τον τρίτο.
- Εγώ, μια μέρα ήμουν ξάπλα στο μαξιλάρι μου, μπαίνει η κυρία μου μ' ένα τάνγκα μόνο και τη σφουγγαρίστρα κι αρχίζει να σφουγγαρίζει, να σκύβει, να κουνιέται, δεν ξέρω τι μ' έπιασε και της χυμάω από πίσω και της τον απαυτώνω, τρόμαξαν να με ξεκολλήσουν από πάνω της.
- Ε, καλά, εσυ δικαίως, την αξίζεις την ευθανασία.
- Ποια ευθανασία; Εγω ήρθα να μου κόψουν τα νύχια..

Είναι ένας πελαργός ο οποίος πετάει στον ουρανό και κρατάει στο ράμφος του ένα σεντόνι με έναν γέρο.
Σε κάποια στιγμή λοιπόν, γυρνάει ο γέρος και λέει στον πελαργό : Έλα μ@λάκα, παραδέξου το ότι χαθήκαμε!

Τελευταια στο δάσος τα ζώα το είχανε ρίξει στο πιοτό, και κάνανε όλο μαλακίες, και τις πιο πολλές ο λαγός.
Ο βασιλιάς των ζώων λοιπόν το λιοντάρι, είδε πως δεν πάει άλλο και πήρε την κατάσταση στα χέρια του.
Αποφάσισε λοιπόν κάθε μέρα να τους συγκεντρώνει και να τους ελέγχει.
Την άλλη μέρα λοιπόν όλοι παρόντες και κανένας πιωμένος, εκτός βέβαια από τον λαγό που απουσίαζε.
'Που να ναι ο λαγός άραγε;' αναρωτήθηκε, και πάει και τον βρίσκει να πίνει μπύρα στο μπαράκι του δάσους!
- Μην σε ξαναδώ να πίνεις! λέει το λιοντάρι. Γιατί επηρεάζεις και τους άλλους.
- Εντάξει, εντάξει, απαντά ο λαγός.
Την άλλη μέρα στην συγκέντρωση, πάλι έλειπε μόνο ο λαγός!
'Που να είναι τώρα ο πούστης ο λαγός', αναρωτιέται το λιοντάρι, 'σίγουρα θα τα πίνει πάλι!'
Τρέχει στο μπαρ δεν είναι εκεί, τρέχει στην ντίσκο δεν είναι εκεί, ώσπου ξαφνικά βλέπει τον λαγό μπροστά του πίτα σουρωμένο.
- Γειααα σου ρεεεε λιονταράκι μου, θααα πιούμε τιιιποτα;
Το λιοντάρι εξαγριωμένο λέει στον λαγό:
- Λοιπόν άμα σε ξαναπιάσω σουρωμένο θα σε ξεσκίσω μπροστά σε όλα τα ζώα και θα σε ρεζιλέψω!
- Καλά, καλά δεν ξαναπίνω, του υπόσχεται ο λαγός.
Την άλλη μέρα πάλι το λιοντάρι ανυπομονεί να δει τον λαγό στην συγκέντρωση... μάταια όμως... ο λαγός δεν είναι πουθενά!
'Πάει', λέει το λιοντάρι 'τον ξέσκισα τον λαγό', και τρέχει πάλι να τον βρει.
Στο μπαρ δεν είναι, τρέχει στην ντίσκο ούτε εκεί, ψάχνει όλο το δασός πουθενά ο λαγός, έχουν περάσει 5 ώρες, ώσπου το λιοντάρι κουρασμένο φτάνει στην λίμνη του δάσους να ξαποστάσει.
Εκεί που σκύβει να πιει νερό βλέπει ένα μεγάλο και μοναδικό καλάμι στην μέση της λίμνης να μετακινείται διαρκώς.
'Τον τσάκωσα, ο λαγός είναι!' σκέφτηκε το λιοντάρι, και πλησιάζει στο καλάμι, και βουλώνει το καλάμι με το δάχτυλο του από την μεριά του καλαμιού που βρίσκεται στην επιφάνεια, όποτε ξαφνικά πετάγεται πραγματικά προς τα επάνω ο λαγός!
Μην μπορώντας να αναπνεύσει, και βλέποντας το λιοντάρι του λέει:
- Δεν ξέρω εεεσείς τα ζώα αααν πίνετεεε, αλλά γιαα μας τααα ψάρια εεεπιτρέπεται!

Δύο φίλοι βγάζουν τα σκυλιά τους βόλτα. Ο ένας έχει ένα κανίς και ο άλλος ένα μικροσκοπικό τσιουάουα. Κάποια στιγμή λέει ο ένας στον άλλο:

-Δεν πάμε σε εκείνο το εστιατόριο απέναντι να τσιμπήσουμε κάτι;
Δεν θα μας αφήσουν να μπούμε με τα σκυλιά, απαντάει ο δεύτερος...
-Μη σε νοιάζει ακολούθησε με και κάνε ότι κάνω

Φοράει λοιπόν μαύρα γυαλιά και πάει στο εστιατόριο.
-Απαγορεύονται τα σκυλιά...του λέει ο σερβιτόρος
-Μα είμαι τυφλός και αυτό είναι οδηγός-σκυλί
Έχεις σκυλάκι κανίς για οδηγό;
-Βέβαια το χρησιμοποιούν πολύ τώρα τελευταία
-Τέλος πάντων, πέρασε...

Βάζει και ο δεύτερος φίλος μαύρα γυαλιά και πλησιάζει στο εστιατόριο
-Απαγορεύονται τα σκυλιά... λέει και σε αυτόν ο σερβιτόρος
-Μα είμαι τυφλός και αυτό είναι οδηγός-σκυλί
-Θα με τρελάνεις ρε φίλε? Τσιουάουα οδηγός γίνεται;
-Σοβαρολογείς, τσιουάουα μου δώσανε;;;!

- Είναι καλό το κυνηγετικό σκυλί σου;
- Μοναδικό.
- Και τι πιάνει;
- Τσιμπούρια.

Μια μέρα που χιόνιζε λέει ένας γάτος στον παρθένο γιό του.
-Γιέ μου ,έλα μαζί μου να πηδήξουμε καμμιά γάτα !
Χαρούμενο το γατάκι ακολούθησε τον πατέρα του πάνω στα χιονισμένα κεραμίδια.
Ο μπαμπάς γάτος άρχισε να νιαουρίζει καλώντας τις γάτες.
Και το γατάκι νιαούριζε και αυτό. Νιαούριζαν,νιαούριζαν αλλά τίποτε.
Το γατάκι τρέμοντας από το κρύο λέει στο πατέρα του
-Πατέρα εγώ κρυώνω.Δε πηδάω άλλο! Βαρέθηκα !

Είναι Κυριακή πρωί και τα ζώα στη ζούγκλα ξυπνούν και μαζεύονται σιγά σιγά στο περίπτερο της πλατείας για να πάρουν τσιγάρα και εφημερίδες. Ουρά, κόσμος, πανικός.
Ξαφνικά, ο λαγός από το τέρμα της ουράς προσπαθεί να περάσει μπροστά. Σπρώχνει, περνάει κάτω από τα πόδια των άλλων ζώων μέχρι που το σταματάει ο ελέφαντας.
- 'Τι έγινε μεγάλε, εμείς είμαστε ηλίθιοι που περιμένουμε?' και του τραβάει μια κλωτσιά και τον πετάει 10 μέτρα πίσω.
Ο λαγός όμως, επίμονος ξαναπροσπαθεί. Καθώς σπρώχνει τον βλέπει η τίγρης και του λέει:
- 'Εσύ είσαι ο εξυπνάκιας κι εμείς οι βλάκες? Ουστ από δω!' και με μια μπουνιά το στέλνει αλλά 10 μέτρα μακριά.
Ζαλισμένος και ταλαιπωρημένος πλέον ο λαγός λέει:
- 'Εεεεεεεεεεε κι εγώ δεν το ανοίγω το περίπτερο σήμερα!'!!!!!!!!!!!!

Σε ένα ταξίδι για Νέα Υόρκη, κάθοντα στο αεροπλάνο ένας γιάπης και ένας παπαγάλος σε διπλανές θέσεις.
-Παρακαλώ πολύ, λέει ευγενικά ο γιάπης στην αεροσυνοδό, μπορείτε να μου φέρετε έναν καφέ;
Περνάει μισή ώρα, περνάνε τρία τέταρτα...
-Μωρή χαμούρα, στριγκλίζει ο παπαγάλος, φέρε έναν καφέ γρήγορα, γιατί θα σε πετάξω στον Ατλαντικό και θα σε φάνε οι καρχαρίες!
Σε μισό λεπτό φέρνει τρέχοντας τον καφέ στον παπαγάλο η αεροσυνοδός, τρέμοντας ολόκληρη.
-Παρακαλώ πολύ, αν είναι δυνατό να μου φέρετε μια κόκα κόλα θα σας ήμουν ευγνώμων, λέει ευγενικά ο γιάπης.
Περνάει μισή ώρα, περνάει μια ώρα, ...
-Μωρή χαμούρα, πετιέται ο παπαγάλος, φέρε μου μια κόκα κόλα αμέσως, γιατί θα σου δώσω να φας τα σκουλαρίκια που φοράς!
Σε μισό δευτρόλεπτο του φέρνει τρέμοντας την κόκα κόλα κατακόκκινη η αεροσυνοδός.
Τα παίρνει στο κρανίο ο γιάπης:
-Άκου χαμούρα, αν σε μισό λεπτό δε μου φέρεις έναν καφέ, μια κόκα κόλα κι ένα σάντουιτς, θα φας κλωτσιά και θα φύγεις έξω από το αεροπλάνο.
Τρέμει ολόκληρη η αεροσυνοδός μας, κοκκινίζει σαν παντζάρι, πάει στον πιλότο μανουριασμένη και ο πιλότος δίνει εντολή στο προσωπικό ασφαλείας και τους
πετάνε και τους δύο έξω από το αεροπλάνο.
Κάθως πέφτουν στο κενό, ρωτάει ο παπαγάλος τον γιάπη, κουνώντας τα φτερά του χαριτωμένα:
-Εσύ φιλαράκι τί τις ήθελες τις μαγκιές, αφού δεν ξέρεις να πετάς;

Η αλεπού κόβει βόλτες στο δάσος και βλέπει το λαγό να γράφει στο laptop κάτω από ένα δεντράκι.
-Καλημέρα λαγέ.
-Καλημέρα αλεπού.
-Τι γράφεις λαγέ;
-Το διδακτορικό μου.
(γέλια η αλεπού ακατάσχετα)
-Και τι θέμα έχεις;
-Πως ο λαγός τρώει την αλεπού.
-Με δουλεύεις, γίνονται αυτά τα πράγματα;
-Έλα να σου δείξω.
Πράγματι, προχωρούν προς μια κοντινή σπηλιά, μπαίνουν μέσα, ακούγονται θόρυβοι πανικού και μετά ησυχία. Στο τέλος βγαίνει μόνος του ο λαγός,
κάθεται και συνεχίζει το γράψιμο.
Περνάει αργότερα η ύαινα, τα ίδια:
-Καλημέρα λαγέ.
-Καλημέρα ύαινα.
-Τι γράφεις λαγέ;
-Το διδακτορικό μου.
(γέλια η ύαινα αυτή τη φορά ακατάσχετα)
-Και τι θέμα έχεις;
-Πως ο λαγός τρώει την ύαινα.
-Με δουλεύεις, γίνονται αυτά τα πράγματα, θα σε κάνω μια μπουκιά;
-Έλα να σου δείξω.
Ξανά το ίδιο σκηνικό, μπαίνουν στη σπηλιά και μετά από το σχετικό σαματά και τη νεκρική σιγή (σταματήστε επιτέλους τα τύμπανα) βγαίνει ο λαγός cool όπως πάντα.
Περνάει τέλος και ο λύκος.
-Καλημέρα λαγέ.
-Καλημέρα λύκε .
-Τι γράφεις λαγέ;
-Το διδακτορικό μου.
(γέλια ο λύκος μέχρι δακρύων)
-Και τι θέμα έχεις;
-Πως ο λαγός τρώει το λύκο.
-Με δουλεύεις, πρέπει να στο κόψουν το διδακτορικό;
-Έλα να σου δείξω.
Πλησιάζουν στη μυστήρια σπηλιά και όπως μπαίνουν στο σκοτάδι ανατριχιάζει ο λύκος που βλέπει βήματα ζώων να μπαίνουν και να μη βγαίνουν και κόκαλα σκορπισμένα παντού. Εκεί που κοντεύει να κατουρηθεί επάνω του βλέπει στο βάθος το λιοντάρι να κάθεται.
-Τι είναι αυτά που μου κάνεις ρε λαγέ, είπαμε πως ο λαγός τρώει το λύκο, όχι το λιοντάρι τρώει το λύκο, που με έφερες;
-Δεν κατάλαβες: το λιοντάρι επιβλέπει το διδακτορικό μου. Εγώ δουλεύω και αυτός τρώει.

Μία σαύρα περπατάει μέσα στο δάσος και ξαφνικά βλέπει σε ένα δέντρο ένα κοάλα να καπνίζει μπaφους.
- Τι κάνεις ρε συ εκεί πάνω;, ρωτάει η σαύρα.
- Στρίβω και πίνω μπaφους, θέλεις;, απαντάει το κοάλα.
Ανεβαίνει η σαύρα πάνω στο δέντρο, αρχίζουν στρίβουν, πίνουν, στρίβουν, πίνουν, σε κάποια στιγμή η σαύρα έχει γλαρώσει για τα καλά.
- Πάω να πιω λίγο νερό, γιατί κόλλησε το στόμα μου.
Πάει εκεί κοντά σε μία λιμνούλα και εκεί που σκύβει να πιει, έτσι ζαλισμένη που ήταν, πέφτει μέσα.
- Βοήθεια, βοήθεια, θα πνιγώ, αρχίζει να φωνάζει.
Την ακούει ένας κροκόδειλος, λέει
- Μακρινά ξαδέλφια είμαστε, ας την βοηθήσω.
Την βγάζει από το νερό, ευχαριστίες η σαύρα, την ρωτάει ο κροκόδειλος πώς βρέθηκε μέσα στο νερό.
- Να είμασταν με το κοάλα και πίναμε μπάφους, είχα κάνει κεφάλι, ζαλίστηκα και έπεσα.
- Μπάφους ε; Αχ και να΄χαμε έναν!, λέει ο κροκόδειλος.
- Μην ανησυχείς, αρκεί να πας στο κοάλα που είναι στο τάδε δέντρο.
Χαρούμενος ο κροκόδειλος, ξεκινάει, πάει στο δέντρο που του είπε η σαύρα και βλέπει το κοάλα να συνεχίζει να καπνίζει.
Το κοάλα τον βλέπει, γουρλώνει τα μάτια και του λέει:
- Καλά ρε μαλ@κα, ΠΟΣΟ νερό ήπιες;

Hταν τρία ποντίκια και λέγανε πόσο τολμηρά ήταν:

- Εγώ, λέει το πρώτο, πίνω ένα σφηνάκι ποντικοφάρμακο κάθε πρωί για να έρθω στα ίσα μου.
- Εγώ, λέε το δεύτερο, όταν θέλω να γυμναστώ χρησιμοποιώ την ποντικοπαγίδα για να κάνω κάμψεις.
- Εγώ, λέει το τρίτο, βαρέθηκα και εσάς και τις τερατολογίες σας. Πάω να μαμήσω την γάτα!!!!!!!!

Κάποτε ένας άπειρος κυνηγός πηγαίνει στο δάσος για κυνήγι. Όπως όμως έψαχνε για θηράματα, βλέπει ξαφνικά μπροστά του έναν αγριεμένο λύκο. Από τον φόβο του και χωρίς να χάσει καιρό το βάζει γρήγορα στα πόδια. Αρχίζει ο λύκος να τον κυνηγάει, τον πλησιάζει στα τριάντα μέτρα, τρέχει αυτός, ο λύκος πλησιάζει κι άλλο, στα δέκα μέτρα ο λύκος γλιστράει, παίρνει λίγο θάρρος αυτός, βάζει τα δυνατά του, πετάει το όπλο του, το μπουφάν του και συνεχίζει. Δεν εγκαταλείπει όμως κι ο λύκος, σηκώνεται και τρέχει πάλι ξοπίσω του. Πάνω που κοντεύει να τον φτάσει, γλιστράει ξανά και πέφτει. Τον βλέπει ο κυνηγός, εντείνει κι άλλο την προσπάθεια, τρέχει προς μια καλύβα που βλέπει κοντά του. Ο λύκος όμως θυμώνει, σηκώνεται πάλι και συνεχίζει το τρέξιμο. Πλησιάζει τον κυνηγό στα δέκα μέτρα, στα πέντε, νιώθει ο τύπος πίσω του την ανάσα του, και την τελευταία στιγμή ο λύκος ξαναγλιστράει και πέφτει. Ο κυνηγός μπαίνει ανακουφισμένος στην καλύβα κι αφού ηρεμεί λίγο, διηγείται την τρομάρα του.
- 'Τι πέρασες ρε φίλε' του λέει κάποιος από την καλύβα, 'εγώ στη θέση σου θα είχα χεστεί από τον φόβο μου.'
Κι ο κυνηγός ατάραχος πια του λέει:
- 'Κι εγώ φίλε μου το ίδιο έκανα, πως νόμισες ότι γλίστραγε ο λύκος.'