Ο Γιωρίκας πάει στο φαρμακείο για να αγοράσει προφυλακτικά. Η πωλήτρια του δείχνει μια συλλογή από λευκά, μαύρα και έγχρωμα με Μίκυ-μάους.
Μετά από πολλή σκέψη αποφασίζει και παίρνει τα μαύρα. Παρ όλ αυτά η γυναίκα του έμεινε έγκυος και σε εννέα μήνες γέννησε ένα νεγράκι.
Μετά από μερικά χρόνια ρωτά ο μικρός: «Μπαμπά, εσύ είσαι λευκός, η μαμά είναι λευκή, γιατί εγώ είμαι μαύρος;»
Και ο Γιωρίκας: «Σκάσε, και να δοξάζεις τον Θεό που δεν είσαι Μίκυ-μάους!»

Ο Γιωρίκας κάποια μέρα πήρε την απόφαση να γίνει ξυλοκόπος.
Πάει, λοιπόν, σε ένα κατάστημα που πούλαγαν αλυσοπρίονα και λέει στον υπάλληλο :
Θέλω ένα καλό αλυσοπρίονο, για επαγγελματική χρήση
Έχουμε αυτό, το μοντέλο το sxg2000, κόβει μέχρι 100 δέντρα την ημέρα.
Καλό είναι,΄λέει Γιωρίκας και το αγοράζει.

Την επόμενη μέρα επιστρέφει αγανακτισμένος στο μαγαζί και κάνει φασαρίες. ''Τι 100 δέντρα και μαλακίες , μισό δέντρο έκοψα και έκανα 9 ώρες, τι πράματα είναι αυτά, θα το ΄κλείσετε το μαγαζί με τις μαλακίες που πουλάτε, και άλλα τέτοια σχετικά.
Ο υπάλληλος θορυβημένος του δίνει ένα άλλο μοντέλο, το turbo sxg2500. Αυτό του λέει, είναι το καλύτερο μοντέλο της αγοράς, 200 δέντρα την ημέρα κόβει.
Το παίρνει ο Γιωρίκας, πληρώνει τη διαφορά και χάνεται κανα δυο μέρες.
Την τρίτη μέρα, πάλι πίσω. Ρε καραγκιόζη τι μου πούλησες του λέει, Δυο μέρες κόβω και κατάφερα ένα δεντράκι να κόψω μόνο.
Σας παρακαλώ κύριε του, λέει ο υπάλληλος, μπορεί να έχει κάποιο πρόβλημα το μηχάνημα, άλλα όμως σας καλύπτει η εγγύηση, μην κάνετε έτσι, πάμε λίγο έξω να το δοκιμάσουμε.
Πάνε λοιπόν έξω, όπου υπήρχε ένας κορμός μεγάλος, κάνει μία έτσι ο υπάλληλος και τραβάει το σκοινί ΓΚΡΝΝΝΝΝΝ.. παίρνει μπροστά το αλυσοπρίονο.
Ο Γιωρίκας μένει κάγκελο...... Πώς το κάνες αυτό ρε μεγάλε .....!!!!

Ήταν δύο Πόντιοι και λέει ο ένας:
- Αν βρεις τι έχω στο σακί, θα σου δώσω ένα τσαμπί!
- Πατάτες;!

Ένας Πόντιος ψαράς πλησιάζει μια προκυμαία και στήνει ομπρελίτσα φτιάχνει το καλάμι του και ακούγεται μια φωνή εξ ουρανού :
- ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΨΑΡΙΑ ΕΔΩ!!!
Δείχνει να φοβάται λίγο, μετά φεύγει και πάει μια πενηνταριά μέτρα παραπέρα. Η ίδια απόκοσμη φωνή :
- ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΨΑΡΙΑ ΕΔΩ!!!
Αυτή τη φορά μαζεύει τα συμπράγκαλα και το βάζει στα πόδια. καθώς φεύγει πέφτει πάνω σε κάποιον που του λέει :
- Όπα ρε φίλε! Ηρέμησε! Τι έπαθες;
- Ακούω τη φωνή του Θεού! Είμαι ψαράς και σαν τους Αποστόλους ο Θεός μου μιλάει!
- Τι λες ρε φίλε; Εγώ σου φωνάζω τόση ώρα από τα μεγάφωνα! Είμαι ο επιστάτης του Κολυμβητηρίου...!!!

Είναι δύο Πόντιοι κυνηγοί που έχουν πάει στο βουνό για να πιάσουν λαγούς, όταν ο ένας από αυτούς πέφτει στο χώμα…
Δε φαίνεται να αναπνέει και τα μάτια του είναι γυρισμένα προς τα πάνω.
Ο φίλος του τρομαγμένος, βγάζει αμέσως το κινητό και παίρνει το 166.
Πανικόβλητος φωνάζει σε αυτόν που απάντησε:
- Ο φίλος μου μοιάζει νεκρός! Πείτε μου τι να κάνω, πείτε μου τι να κάνω!
Από την άλλη άκρη της γραμμής, μία ήρεμη και καθησυχαστική φωνή, του λέει:
- Ηρεμήστε κύριε παρακαλώ, και πρώτα απ` όλα, σιγουρευτείτε ότι είναι νεκρός…
Μετά από μια στιγμή ησυχίας ακούγεται ένας πυροβολισμός.
και ο κυνηγός λέει:
-Εντάξει.... και μετά

Ο Σαντάμ Χουσεΐν καθόταν στο γραφείο του κι ετοίμαζε την επόμενη επιστολή του προς τον αμερικανικό λαό όταν χτύπησε το τηλέφωνο.
- Εμπρός;
- Κύριε Χουσεΐν, εσείς; ακούστηκε στην άλλη άκρη της γραμμής μια φωνή με περίεργη προφορά. Εγώ είμαι ο Γιωρίκας και σας παίρνω να σας πω ότι σας κηρύσσουμε τον πόλεμο!
- Και πολύ καλά κάνεις που τηλεφώνησες να μου το πεις, απαντά ο Σαντάμ. Για πες μου, Γιωρίκα, πόσο μεγάλος είναι ο στρατός σου;
- Αυτή τη στιγμή, λέει ο Γιωρίκας καθώς κάνει τη σούμα στο μυαλό του, εγώ, ο ξάδερφός μου ο Κωστίκας, ο κουμπάρος μου, ο γείτονάς μου ο Αλεξίκας και η ομάδα του ταβλιού από το καφενείο - οκτώ, συνολικά.
Ο Σαντάμ αναστενάζει.
- Οφείλω, Γιωρίκα, να σου πω ότι έχω ένα εκατομμύριο ετοιμοπόλεμους άνδρες που με μια κουβέντα μου είναι διατεθειμένοι να δώσουν τη ζωή τους.
- Αλήθεια; Θα σας ξαναπάρω, λέει ο Γιωρίκας και κλείνει.
Δεν πέρασαν 24 ώρες και ο Γιωρίκας ξανατηλεφωνά.
- Κύριε Χουσεΐν, λέει, η κήρυξη πολέμου εξακολουθεί να ισχύει. Τώρα μαζέψαμε και κάποιον εξοπλισμό...
- Τι εξοπλισμό μαζέψατε, Γιωρίκα; τον ρωτάει ο Σαντάμ.
- Δύο αλωνιστικές, μια μπουλντόζα και το τρακτέρ του μπατζανάκη μου.
Για άλλη μια φορά, ο Σαντάμ δεν αντέχει να μην αναστενάξει.
- Γιωρίκα, θα πρέπει να σου πω ότι έχω 16.000 τανκς, 14.000 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού, και από χτες που μιλήσαμε ο στρατός μου αυξήθηκε στο 1,5 εκατομμύριο.
- Διάβολε, λέει ο Γιωρίκας, τι να πω τώρα; Θα σας ξαναπάρω.
Και κλείνει το τηλέφωνο αλλά δυο μέρες αργότερα, να τον πάλι.
- Κύριε Χουσεΐν, παραμένει η κήρυξη πολέμου. Αυτή τη φορά αποκτήσαμε εναέριες δυνάμεις. Έχουμε τώρα και το ψεκαστικό του κοινοτάρχη, του βάλαμε και καραμπίνες επάνω. Α, ναι, μαζί μας είναι τώρα και η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού.
Εντυπωσιασμένος από την κλιμάκωση, ο Χουσεΐν μένει σκεπτικός για δευτερόλεπτα, βγάζει άλλον ένα στεναγμό και λέει:
- Γιωρίκα, δεν μπορώ να σου κρύψω ότι έχω 10.000 βομβαρδιστικά, 20.000 Μιγκ, και οι βάσεις μας προστατεύονται από βλήματα εδάφους-αέρος. Και κάτι άλλο: από προχθές που μιλήσαμε, ο στρατός μου αυξήθηκε στα δύο εκατομμύρια.
- Βρε ..., βρίζει ο Γιωρίκας. Θα ξαναπάρω, λέει και κλείνει το τηλέφωνο.
Δεν πέρασε πολλή ώρα και ξαναπαίρνει τηλέφωνο.
- Κύριε Χουσεΐν, δυστυχώς πρέπει να σας ανακοινώσω ότι αποσύραμε την κήρυξη πολέμου.
- Τι λες, Γιωρίκα, πολύ με στεναχωρείς. Γιατί, βρε παιδί μου; Τι έγινε κι αλλάξατε γνώμη;
- Να σας πω, απαντά ο Γιωρίκας, κάτσαμε και το κουβεντιάσαμε και είδαμε ότι δεν μπορούμε να θρέψουμε δύο εκατομμύρια αιχμάλωτους.

Ο Κωστίκας λέει στον Γιωρίκα:
- Γιωρίκα, δεν ξέρω τι αυτοκίνητο να πάρω. Μου αρέσει το BMW αλλά μου αρέσει και το AUDI το δικό σου.
- Ένα μόνο θα σου πω για το δικό μου! 6.00 το πρωί ξεκινάω από την Θεσσαλονίκη, και 6.30 είμαι Χαλκιδική στην δουλειά μου! Πάρε AUDI, με κλειστά μάτια, αυτό σου λέω.

Μετά από δύο μέρες ο Γιωρίκας συναντά τον Κωστίκα με μία BMW.
- Ρε Κωστίκα, δεν είπαμε AUDI και με κλειστά τα μάτια;
- Γιωρίκα, το σκέφτηκα, και είπα: 'Τι να κάνω εγώ 6.30 το πρωί στην Χαλκιδική; Εγώ 7.00 πιάνω δουλειά!

- Όταν βλέπω να βρέχει, λέει ο Πόντιος, αισθάνομαι να με πλημμυρίζει μια υπερκόσμια χαρά. Η καρδιά μου γίνεται ανάλαφρη σαν του μικρού παιδιού...
- Φαίνεται ότι έχεις πολύ τρυφερή καρδιά. Είσαι ποιητής;
- Όχι, πουλάω αδιάβροχα!

Ο Πόντιος δίνει στη γκόμενα 36 τριαντάφυλλα.
Ενθουσιασμένη γδύνεται, ξαπλώνει και ανοίγει τα πόδια.
- Για τα λουλούδια, του λέει.
- Μα καλά, δεν έχεις βάζο;

Ο Γιωρίκας πάει στο σουβλατζίδικο του Κωστίκα και λέει:
- Θέλω δυο πίτες γύρο, χωρίς ντομάτα.
- Δεν έχω ντομάτα.
- Εεεε, τότε χωρίς κρεμμύδι!

Πάνε ο Κωστίκας κι ο Γιωρίκας για κυνήγι. Μετά απο πολλές ώρες περιπλάνησης ο Κωστίκας βρίσκει μια αρκούδα (αρσενικό για την ακρίβεια).

Με σιγανά βήματα την πλησιάζει και σημαδεύει με το όπλο μα την τελευτία στιγμή που πυροβολεί παραπατάει και αστοχεί... Η αρκούδα τα παίρνει και τον αρχίζει στο κυνήγι.

Φωνές ο Κωστίκας, πανικός, τρεχαλητό ώσπου σε μια φάση βρίσκει ένα δέντρο και σκαρφαλώνει με την μία. Η αρκόυδα απο κάτω να αρχίσει να κουνάει το δέντρο να προσπαθεί να σκαρφαλώσει και ο Κωστίκας να φωνάζει τον Γιωρίκα.

Τελικά ο Γιωρίκας ακούει και με το που βλέπει την κατάσταση οπλίζει με την μία και ετοιμάζεται να βαρέσει...

- Στο κεφάλι Γιωρίκα, στο κεφάλι ρίξτου, φωνάζει ο Κωστίκας.
Μες στον πανικό του ο Γιωρίκας πυροβολάει και πετυχαίνει το δεξιό αρχ...δι της αρκούδας.

Κραυγές η αρκούδα, πόνο και με ακόμα περισσότερα νεύρα αρχίζει να κουνάει το δέντρο δυνατότερα.

- Στο κεφάλι ρε Γιωρίκα λέμε. Στο κεφάλι. Γρήγορα θα πέσω, ξαναφωνάζει ο Κωστίκας.

Ξαναοπλίζει αγχωμένος ο Γιωρίκας και προσπαθεί να ξανασημαδέψει με το όπλο αλλά και πάλι απο τον πανικό του πετυχαίνει το αριστερό αρχ...δι της αρκούδας η οποία πεθαίνωντας στον πόνο ήταν έτοιμη να ρίξει το δέντρο. Και ο Κωστίκας:

-ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΡΙΞΕ ΡΕ ΜΑΛ@ΚΑ. ΝΑ ΜΕ ΦΑΕΙ ΘΕΛΕΙ, ΟΧΙ ΝΑ ΜΕ Γ@ΜΗΣΕΙ!

- Γιατί οι Πόντιοι κρεμούν σκουλαρίκια στους τοίχους;
- Γιατί και οι τοίχοι εχουν αυτιά...

Δύο πόντιοι έβαφαν ένα σπίτι.
-Κωστίκας: Κρατάς καλά το πινέλο?
-Γιωρίκας: Ναι, το κρατάω, γιατί?
-Κωστίκας: Κράτα το καλά, γιατί θα πάρω τη σκάλα από κάτω σου!!!

Δύο Πόντιοι είχαν ένα χασάπικο και ενώ το κλείνανε περνάει από μπροστά τους ένας φίλος τους με λιμουζίνα.
- Γεια σας φίλοι μου! Πως σας φαίνεται η λιμουζίνα μου;
- Ποπό ρε φίλε μου, φοβερή!λέει ο ένας από τους δύο Πόντιους. Πως τα κατάφερες και έγινες τόσο πλούσιος;
- Πουλάω τσάντες και παπούτσια από κροκόδειλους που πιάνω στην Αφρική!
- Αλήθεια ε;
Έτσι όταν έφυγε αυτός ο φίλος τους οι δύο Πόντιοι αποφάσισαν να πάνε κι αυτοί στην Αφρική και να πιάσουν κροκόδειλους. Πέρασαν πολλές μέρες και οι κάτοικοι του χωριού ανυσήχησαν μήπως έπαθαν κάτι. Έτσι δύο από αυτούς πήγαν στην Αφρική να τους βρουν. Τους έψαχναν δύο μέρες μέχρι που τους βρήκαν σε μια λίμνη και άκουσαν να λέει ο ένας στον άλλον:
- Αν και αυτός ο κροκόδειλος δε φοράει παπούτσια γυρνάμε πίσω!

Λέει η Σημέλα στον Κωστίκα...
- Κωστίκα, δεν πας να μαζέψεις κανά σαλιγκαράκι να μαγειρέψω;
Ξεκινάει λοιπόν ο Κωστίκας! Εκεί που μαζεύει τον πετυχαίνει ο Γιωρίκας!
- Νεπε Κωστίκα, ντε φτας;
- Τσιπ καλά, να μαζεύω σαλιγκάρια για το μεσημέρι!
- Βρε άσε τώρα του λέει ο Γιωρίκας, πάμε να ρουφήξουμε κάνα τσιπουράκι!
Έ, άλλο που δεν ήθελε ο Κωστίκας, ακολουθεί!
Μετά από κανά δυο μέρες ασταμάτητης σούρας αποφασίζει να γυρίσει σπίτι με τα σαλιγκάρια!
Στο δρόμο τώρα σκέφτεται τι να πει στη Σημέλα!
Έ μόλις φτάνει στην εξώπορτα ακούει τη Σημέλα να κατεβαίνει αφηνιασμένη τα σκαλιά να του τα σούρει!
Μη ξέροντας λοιπόν τι να κάνει, αδειάζει τη σακούλα με τα σαλιγκάρια και αρχίζει να φωνάζει.
- Αντε παλικάρια, δυο μέτρα και φτάσαμε...

Πάει κάποιος Πόντιος σε μια έκθεση επίπλων να αγοράσει ένα κρεβάτι:
- Ξέρετε, αυτό που με ενδιαφέρει είναι να είναι πολύ γερό, λέει στον υπάλληλο.
- Μα γιατί ανησυχείτε; Δεν είσαστε χοντρός.
- Ναι, αλλά κοιμάμαι πολύ βαριά.

Σ ένα εστιατόριο Κανιβάλων δυο Πόντιοι διαβάζουν τον κατάλογο
Μυαλά Γάλλων : 5 φράγκα
Μυαλά Ελλήνων : 500 φράγκα
Μυαλά Ποντίων : 5.000 φράγκα
Περήφανοι, αλλά και περίεργοι οι Πόντιοι ρωτούν το γκαρσόνι:
- Γιατί τα μυαλά Ποντίων είναι πιο ακριβά;
Και το γκαρσόνι απαντά:
- Γιατί για μια μερίδα χρειάζονται 200 ποντιακά κεφάλια.....

Δύο Πόντιοι πάνε το Σαββατοκύριακο για ψάρεμα σε μια λίμνη.
Νοικιάζουν δωμάτιο σε ξενοδοχείο, νοικιάζουν βάρκα,
αγόρασαν καλάμια, δολώματα και όλα τα σχετικά.
Δεν έπιασαν όμως τίποτα παρά μόνο μια μικρή γόπα στο τέλος.
Φεύγοντας, λέει ο ένας:
- Αυτό το ψαράκι μας κόστισε 200€
Και απαντά ο άλλος:
- Ναι ρε, ευτυχώς που δεν πιάσαμε και άλλα!

Πάει ο Κωστίκας σε ένα μαγαζί με παπούτσια και βλέπει στην βιτρίνα ένα ζευγάρι λουστρίνια.
Μπαίνει μέσα και το ζητάει από τον μαγαζάτορα.
- Α, πολύ καλή επιλογή, λέει ο μαγαζάτορας.
Αυτό το παπούτσι έχει και ένα πλεονέκτημα. Αν το βάλεις κάτω από το φουστάνι της γυναίκας σου, θα δεις και τι χρώμα βρακί φοράει.
Ενθουσιασμένος ο Κωστίκας το αγοράζει αμέσως, το παίρνει σπίτι και φωνάζει την Συμέλα.
- Συμέλα, Συμέλα, έλα εδώ λίγο.
Πάει η Συμέλα, βάζει ο Κωστίκας από κάτω το παπούτσι και λέει:
- Α, κίτρινο βρακάκι φοράς, ε;
Τρελάθηκε η Συμέλα και προσπαθούσε να δει από που το κατάλαβε.
Την επομένη ο Κωστίκας φωνάζει πάλι την Συμέλα.
- Συμέλα, Συμέλα, έλα εδώ λίγο.
Πάει η Συμέλα, βάζει ο Κωστίκας από κάτω το παπούτσι και λέει:
- Α, κίτρινο βρακί φοράς πάλι, ε;
Τρελαμένη η Συμέλα σκέφτεται: 'Α, αύριο θα του κάνω πλάκα! Δεν θα φορέσω τίποτε, να δω τί θα κάνει!'
Φωνάζει την τρίτη μέρα ο Κωστίκας την Συμέλα, βάζει από κάτω το παπούτσι, δεν βλέπει βρακί, νευριάζει και αρχίζει να πετά πράγματα.
- Ρε Κωστίκα, τί έπαθες; Τί έγινε; τον ρωτά η Συμέλα.
- Τί να πάθω, ρε γυναίκα! 3 ημερών παπούτσι, μ..νί έγινε!

΄Ενας Πόντιος κάνει ωτοστόπ. Σταματά μια Μερσεντές και τον παίρνει.
Ο Πόντιος ρωτά τον οδηγό:
«Τι είναι αυτό το σήμα μπροστά στο καπώ;»
«Δεν ξέρεις; Σκόπευτρο για να σημαδεύω και να χτυπώ τους πεζούς»
του απαντά ο οδηγός.
« Δεν σε πιστεύω!»
« Θα σου το αποδείξω. Βλέπεις αυτή τη γιαγιά; Θα την χτυπήσουμε!»
Και πατώντας το γκάζι τρέχει καταπάνω της. Την τελευταία στιγμή την αποφεύγει και λέει ειρωνικά στον Πόντιο:
«Είδες;»
«Αντε ρε! Αν δεν άνοιγα εγώ την πόρτα την τελευταία στιγμή, θα είχαμε αστοχήσει».