Roadhouse.gr
Roadhouse.gr
Αστεία και ανέκδοτα
Κάντε μας Like!
Έξυπνα & Ατάκες
Ατάκες, τσιτάτα, έξυπνα κείμενα και, σοφα λογια
thumbnail
Mια γριούλα πηγαίνει στην τράπεζα με μια σάκα γεμάτη με $100.000 σε μετρητά και ζητά να ανοίξει λογαριασμό. Ο επιφυλακτικός τραπεζικός ρωτά που βρήκε τα λεφτά. 
«Από τον τζόγο», λέει. «Είμαι πολύ καλή στον τζόγο».
Θέλοντας να μάθει περισσότερα, ο τραπεζικός ρωτά: «Τι είδους στοιχήματα βάζετε;»
«Α, όλων των ειδών», λέει εκείνη. «Για παράδειγμα, βάζω στοίχημα $25.000 εδώ και τώρα ότι μέχρι αύριο το μεσημέρι θα έχετε κάνει ένα τατουάζ πεταλούδα στο δεξί σας γλουτό».
«Ε, λοιπόν θα ήθελα να δεχτώ αυτό το στοίχημα» λέει ο τραπεζικός «αλλά δεν θα ήταν σωστό να πάρω τα χρήματα σας για ένα τόσο παράλογο στοίχημα».
«Αφήστε με να σας το θέσω έτσι», λέει η γυναίκα. «Αν δε δεχτείτε το στοίχημά μου θα πρέπει να βρω άλλη τράπεζα για να καταθέσω τα χρήματά μου».
«Ελάτε τώρα, μη βιάζεστε», λέει ο τραπεζικός. «Θα δεχτώ το στοίχημά σας».
Η γυναίκα επιστρέφει την επομένη μέρα το μεσημέρι με το δικηγόρο της ως μάρτυρα. Ο τραπεζικός, γυρίζει, κατεβάζει το παντελόνι του, και καλεί τους δύο τους να δουν ότι έχει κερδίσει το στοίχημα.
«Εντάξει» λέει η γυναίκα «αλλά μήπως θα μπορούσατε να σκύψετε λόγο ακόμα για να σιγουρευτούμε;»
Ο τραπεζικός δέχεται και η γυναίκα, αναγνωρίζει ότι έχασε, μετρώντας μέσα από τη σάκα της $25.000.
Εν τω μεταξύ ο δικηγόρος κάθεται κρύβοντας το κεφάλι του στα χέρια του. «Τι έπαθε;» ρωτά ο τραπεζικός.
«Α, απλά δεν ξέρει να χάνει», λέει. «Του έβαλα στοίχημα $100.000 ότι μέχρι το μεσημέρι σήμερα, θα μας δείχνατε τον πισινό σας στο γραφείο σας».

Αυτό είναι γνωστό στους ακαδημαϊκούς ως το “στοίχημα του Πασκάλ”. Για μας τους υπόλοιπους, είναι αυτό που λέμε “μειώνω τους κινδύνους”.
Thomas Cathcart & Daniel Klein, Ο Πλάτων και ο Πλατύπους μπαίνουν σε ένα μπαρ...
thumbnail
- Θέλω να φρακάρω την κάρτα μου

- Η Eurobank είναι θυγατρική της Έβρομπανκ; .
- Μπορώ να κάνω ανάληψη με κάρτα της Eurobank από λογαριασμό της Εμπορικής;

- Ήρθε ο σκιούριερ και πήρε τα χαρτιά.

- Να δούμε για την κάρτα μου τη Μάστα;

- Έχω ραντεβού με courier. Μπορούμε να το ελέγξουμε γιατί με πήραν
πρωταπριλιά και φοβάμαι μη μου έκαναν πλάκα;

(Περίπου στο Μάιο)
- Ενδιαφέρομαι να δηλώσω μια απώλεια κάρτας. Με θυμάστε; Είχα πάρει παραμονή πρωτοχρονιάς και το κλείσαμε επειδή δεν είχα ταυτότητα.

- Η κάρτα μου δεν έχει ενεργηθεί ακόμα... (...μήπως αν φάει ακτινίδιο; ).

- 11 Ιανουαρίου.
- 11 Πρώτου;
- Όχι 11 Ιανουαρίου!

- Είμαι μια τρομακτική πελάτισσα της Eurobank.

- Δεν είχε φάκελο στο μηχάνημα, και πήρα ένα διαφημιστικό, τα τύλιξα και τα έβαλα μέσα. Δεν πειράζει, ε;

- Έχω κάνει αίτηση. Εγκρίθηκε, ή έφαγα χυλόπιτα;

- Ταυτότητα;
- Χ.....
- Χι όπως Χρήστος;
- Όχι, Χι όπως Χαριστέας.

- Μου στείλατε ένα πίνκ.

- Έχω κάνει εξουσιοδότηση στο μηχάνημα κάθε μήνα να πληρώνει το λογαριασμό.

- Για να πληρώσω στο ΑΤΜ τι χρειάζεται;
- Απλώς χρειάζεται η κάρτα σας.
- Πρέπει να έχω και χρήματα;
(όχι θα τα κρατήσουμε από το μισθό του μηχανήματος) .

- Μου κράτησε το μηχάνημα την κάρτα. Κουμπί eject δεν έχει; .

- Πήγε η γυναίκα μου να κάνει πληρωμή της κάρτας της στο μηχάνημα και έβαλε κατά λάθος τη δική μου.
- Πραγματοποίησε δηλαδή πληρωμή στη δική σας κάρτα;
- Όχι, έβαλε την κάρτα μου μέσα στο φάκελο...

- Έκανα αίτημα για κάρτα αλλά μου εγκρίθηκε μόνο το ΡΙΝ. Μπορώ να κάνω
συναλλαγές με αυτό;

- Έχασα την κάρτα και έχω χαράξει πάνω το ΡΙΝ.

- Να σας πω τον αριθμό της κάρτας μου;
- Μάλιστα.
- 6019 .
- Ονομάζεστε; _...
- Όνομα πατρός; _...
- Μια διεύθυνση; _...
- Ο αριθμός της ταυτότητάς σας; _...
- Και η ημερομηνία γέννησής σας; _...
- Πολύ ωραία. Τι θα θέλατε να δούμε;
- Την έχασα...

- Βάζω την κάρτα, δεν μου δίνει χρήματα. Τη βγάζω, υπογράφω, την ξαναβάζω, και πάλι τίποτα...
.
- Ναι γεια σας. Πριν 5 χρόνια είχα κάνει αίτηση για κάρτα και δεν μου
είπατε τι έγινε...

- Η κάρτα σας;
- Θα μου τη φέρει ο ταχυδρόμος. Του έχω δώσει και μπουρμπουάρ για τα
Χριστούγεννα! Θα μου τη φέρει σίγουρα!

- Ναι γεια σας. Μου στείλατε ένα φάκελο. Τι γράφει μέσα;
- Τον ανοίξατε;
- Όχι. Τι γράφει μέσα; .

- Δε μου λέτε; Το ΡΙΝ όπως είναι κάθετα το διαβάζω από κάτω προς τα πάνω, ή από πάνω προς τα κάτω;

- Είμαι μια τεράστια πελάτισσα της Eurobank.

- Δηλαδή το ΡΙΝ που λέει Mastercard είναι για τη Mastercard;

- Έχετε στείλει ένα ΡΙΝ για μένα στο όνομα του άντρα μου...

- Έχει επιστρέψει η κάρτα μου και μου είπαν ότι θα τη στείλουν στο
κατάστημα Ζακύνθου.
- Ωραία.
- Δεν γίνεται να την πάρω νωρίτερα και όταν έρθει να την κρατήσουν; .

- Μου λέει προηγούμενο υπόλοιπο μηδέν, πήγα κι έβαλα 200 ευρώ και λέει νέο υπόλοιπο 200 (δηλαδή -200). Πρέπει να τα πληρώσω;
thumbnail
Τι δουλειά έχουν οι κουτσοί και οι σvτραβοί τον άγιο Παντελεήμονα; Τι μας νοιάζει αν η αχλάδα έχει την ουρά μπροστά ή πίσω; Ποιος ήταν ο Κουτρούλης που έκανε τέτοιο πάταγο με το γάμο του; Ποιος Γιάννης πίνει και κερνάει;

ΚΟΥΤΣΟΙ ΣΤΡΑΒΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ

Στα 1830, σ' ένα χωριουδάκι της Κυνουρίας, στο Άστρος, παρουσιάστηκε ένας περίεργος άνθρωπος, που άρχισε να διαδίδει επίμονα ότι ήταν ο... Άγιος Παντελεήμονας, που ήρθε να σώσει τον κόσμο από τις διάφορες αρρώστιες, που τον μάστιζαν. Όπως ξέρουμε όλοι μας σχεδόν, ο πραγματικός Άγιος Παντελεήμονας είναι ο προστάτης των ανάπηρων και οι Χριστιανοί πιστεύουν ότι γιατρεύει, εκτός από τις άλλες παθήσεις και τις παραμορφώσεις του σώματος, καθώς και τους τυφλούς. Ο άγνωστος, ωστόσο, του Άστρους δεν έκανε το παραμικρό θαύμα. Επειδή, όμως, δεν ενοχλούσε κανέναν με την παρουσία, τον άφηναν να λέει ό,τι θέλει. Παρ όλ' αυτά, η φήμη πως στο όμορφο χωριό της Κυνουρίας παρουσιάστηκε ο Άγιος Παντελεήμονας, απλώθηκε γρήγορα σε όλη την τότε Ελλάδα. Όπως ήταν επόμενο, όσοι έπασχαν από τα μάτια τους, τ' αφτιά τους, τα πόδια τους και από ένα σωρό άλλες ασθένειες, παράτησαν τα σπίτια τους και τις δουλειές τους και ξεκίνησαν να πάνε στο Άστρος, με την ελπίδα ότι θα γίνουν καλά. Κι ήταν τόσοι πολλοί αυτοί οι ανάπηροι, ώστε από τα διάφορα χωριά που περνούσαν, έλεγαν οι άλλοι που τους έβλεπαν: «Κουτσοί, στραβοί, στον Άγιο Παντελεήμονα»

ΠΙΣΩ ΕΧΕΙ Η ΑΧΛΑΔΑ ΤΗΝ ΟΥΡΑ

Οι Ενετοί, που άλλοτε κυριαρχούσαν στις θάλασσες, εγκαινίασαν πρώτοι τα ιστιοφόρα μεταγωγικά, όταν ήθελαν να μεταφέρουν το στρατό τους. Τα καράβια αυτά ήταν ξύλινα και πελώρια και είχαν σχήμα αχλαδιού. Έσερναν δε τις περισσότερες φορές πίσω τους ένα μικρό καραβάκι, που έβαζαν μέσα τον οπλισμό και τα πολεμοφόδια, όπως ακόμα τρόφιμα και διάφορα πολεμικά σύνεργα. Οι Έλληνες τα είχαν βαφτίσει αχλάδες από το σχήμα τους. Έτσι όταν καμιά φορά στο πέλαγος παρουσιαζότανε κανένα άγνωστο καράβι, οι νησιώτες ( βιγλάτορες) ανέβαιναν πάνω στους βράχους και απ'εκεί παρακολουθούσαν με αγωνία τις κινήσεις του. Αν ήταν απλώς ιστιοφόρο, δεν ανησυχούσαν τόσο, γιατί υπήρχε πιθανότης να συνεχίσει αλλού τον δρόμο του. Αν όμως ήταν 'Αχλάδα' τους έπιανε πανικός, γιατί καταλάβαιναν ότι σε λίγο θ'άρχιζαν μάχες, πολιορκίες, πείνες και θάνατοι. Έφευγαν τότε για να πάνε να ετοιμάσουν την άμυνα τους. Από στόμα σε στόμα κυκλοφορούσε η φήμη ότι η 'Αχλάδα' έχει πίσω την ουρά. Με την ουρά εννοούσαν το καραβάκι που έσερνε το μεταγωγικό. Άρα επίθεση. Και έλεγαν: 'Πίσω έχει η Αχλάδα την ουρά', τι θα γίνει;

ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ

Οι φόροι πριν από το 19ο αιώνα ήταν τόσοι πολλοί στην Ελλάδα, ώστε όσοι δεν είχαν να πληρώσουν, έβγαιναν στο βουνό. Για τη φοβερή αυτή φορολογία, ο ιστορικός Χριστόφορος Άγγελος, γράφει τα εξής χαρακτηριστικά: «Οι επιβληθέντες φόροι ήσαν αναρίθμητοι, αλλά καί άνισοι. Εκτός της δέκατης, του εγγείου και της διακατοχής των ιδιοκτησιών, έκαστη οικογένεια κατέβαλε χωριστά φόρον καπνού (εστίας), δασμόν γάμου, δούλου και δούλης καταλυμάτων, επαρχιακών εξόδων καφτανίων, καρφοπετάλλων και άλλων εκτάκτων. Ενώ δε ούτο βαρείς καθ' εαυτούς ήσαν οί επιβληθέντες φόροι, έτι βαρυτέρους και αφορήτους καθίστα ο τρόπος της εισπράξεως και η δυναστεία των αποσταλλομένων πρός τούτο υπαλλήλωνη εκμισθωτών. Φόρος ωσαύτως ετίθετο απί των ραγιάδων (υπόδουλος-τουρκ.raya) εκείνων οίτινες έτρεφον μακράν κόμην». Από το τελευταίο αυτό, έμεινε παροιμιώδης η φράση: «πλήρωσε τα μαλλιά της κεφαλής του»

ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ

Όταν κάποιος σε μία συζήτηση μας λέει πράγματα με τα οποία διαφωνούμε ή μας ακούγονται παράλογα, συνηθίζουμε να λέμε: 'Μα τί είναι αυτά που μου λες? Αυτά είναι αηδίες και πράσσειν άλογα!'.Το 'πράσσειν άλογα' λοιπόν, δεν είνα πράσινα άλογα όπως πιστεύει πολύς κόσμος, όπως τα μικρά μου πόνυ, αλλά αρχαία ελληνική έκφραση.Προέρχεται εκ του ενεργητικού απαρέμφατου του ρήματος 'πράττω' ή/και 'πράσσω' (τα δύο τ, αντικαθίστανται στα αρχαία και από δύο σ), που είναι το 'πράττειν' ή/και 'πράσσειν' και του 'άλογο' που είναι ουσιαστικά το ουσιαστικό 'λόγος'=λογική (σε μία από τις έννοιες του) με το α στερητικό μπροστά. Α-λογο=παράλογο =>Πράσσειν άλογα, το να κάνει κανείς παράλογα πράγματα

ΣΑΡΔΑΜ

Η λέξη δεν έχει ετυμολογική ρίζα, αλλά προέρχεται από τον αναγραμματισμό του επιθέτου Μάνδρας. Ο Αχιλλέας Μάνδρας, ηθοποιός - σκηνοθέτης, γεννήθηκε το 1875 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν ο πρώτος που γύρισε η ελληνική κινηματογραφική ταινία. Επειδή έκανε πολλά μπερδέματα την ώρα που έπαιζε, σκέφθηκε να τα ονοματίσει. Έτσι αναγραμμάτισε το επώνυμό του και μας έδωσε μια καινούρια λέξη. Την καλλιτεχνική λέξη «Σαρδάμ»

ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ

Στην Κόρινθο, που ήταν πλούσια πόλη, γίνονταν δύο πανηγύρια, για εμπόρους απ' όλο τον κόσμο. Το καθένα είχε διάρκεια ενάμιση μήνα. Όταν την κατέκτησαν οι Φράγκοι, αυτά συνεχίστηκαν. Όσοι συμμετείχαν σ' αυτά σαν να μην τρέχει τίποτα, έλεγαν, όταν τους ρωτούσαν, που πάνε : « είμαστε για τα πανηγύρια » . Έκφραση που σήμερα επικρατεί για όσους δεν έχουν επίγνωση της σοβαρότητας μιας κατάστασης

ΤΙ ΚΑΠΝΟ ΦΟΥΜΑΡΕΙΣ

Συχνά, για κάποιον που δεν ξέρουμε τι είναι, ρωτάμε συνήθως : « τι καπνό φουμάρει; ». Η φράση αυτή δεν προέρχεται, όπως νομίζουν πολλοί, από τη μάρκα των τσιγάρων που καπνίζει, αλλά κρατάει από τα βυζαντινά ακόμη χρόνια, ίσως και πιο παλιά. Η λέξη « καπνός » έχει εδώ την αρχαία σημασία της εστίας, δηλαδή, του σπιτιού. Ο ιστορικός Π. Καλλιγάς λέει κάπου : «Οι φορατζήδες έμπαιναν εις τας οικίας των εντόπιων και ερωτούν 'τι καπνό φουμάρει εδώ; Κατά την απόκριση δε έβανον τον αναλογούντα φόρον». Όταν, λοιπόν, την εποχή εκείνη έλεγαν « καπνό », εννοούσαν σπίτι

ΕΒΓΑΛΕ ΤΗΝ ΜΠΕΜΠΕΛΗ

Μπέμπελη, είναι η ιλαρά (μεταδοτική, εξανθηματική νόσος). Η λέξη είναι σλαβικής προέλευσης (pepeli=στάχτη).
Η φράση «έβγαλε την μπέμπελη», σημαίνει ότι κάποιος ζεσταίνεται και ιδρώνει υπερβολικά.
Ο συσχετισμός της ζέστης με την ιλαρά, προκύπτει από την πρακτική ιατρική, σύμφωνα με την οποία, κάποιος που νοσεί από ιλαρά θα πρέπει να ντύνεται βαριά, έτσι ώστε να ζεσταθεί και να ιδρώσει και να «βγάλει» ή να «χύσει» έτσι από πάνω την αρρώστια (δηλαδή την μπέμπελη)

ΜΠΑΤΕ ΣΚΥΛΟΙ ΑΛΕΣΤΕ ΚΑΙ ΑΛΕΣΤΙΚΑ ΜΗ ΔΙΝΕΤΕ

Οι Φράγκοι, που είχαν υποδουλώσει άλλοτε την Ελλάδα, έκαναν τόσα μαρτύρια στούς κατοίκους, ώστε οι Έλληνες τούς βάφτισαν «Σκυλόφραγκους». Ό,τι είχαν και δεν είχαν, τούς το έπαιρναν, κυρίως όμως ενδιαφερόντουσαν για το αλεύρι, που τούς ήταν απαραίτητο για να φτιάχνουν ψωμί.
Κάποτε σ' ένα χωριουδάκι της Πάτρας μπήκαν μερικοί στρατιώτες σ' ένα μύλο και απαίτησαν από τον μυλωνά να τους αλέσει όλο το σιτάρι που υπήρχε εκεί, με την υπόσχεση ότι θα τού πλήρωναν τ' αλεστικά. Ο μυλωνάς ονομαζόταν Γιάννης Ζήσιμος, κι ήταν γνωστός για την παλικαριά του και την εξυπνάδα του. Όταν είδε τους Φράγκους να θέλουν να τού αρπάξουν το βιος του με το έτσι το θέλω, φούντωσε ολόκληρος. Συγκρατήθηκε, όμως, και δικαιολογήθηκε ότι δεν μπορεί μόνος του ν' αλέσει τόσες οκάδες σιτάρι. Οι στρατιώτες τού είπαν τότε ότι θα τον βοηθούσαν αυτοί. Ο Ζήσιμος τούς πέρασε στον μύλο και τούς είπε δήθεν ευγενικά: «Μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μη δώσετε». Ύστερα τούς κλείδωσε μέσα κι έβαλε φωτιά στο μύλο. Εκεί τούς έκαψε όλους σαν ποντίκια κι αυτός εξαφανίστηκε.

ΤΟΥ ΕΨΗΣΕ ΤΟ ΨΑΡΙ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ

Ο λαός του Βυζαντίου γιόρταζε με μεγάλη κατάνυξη και πίστη όλες τις μέρες της Σαρακοστής. Το φαγητό του ήταν μαρουλόφυλλα βουτηγμένα στο ξίδι, μαυρομάτικα φασόλια, φρέσκα κουκιά και θαλασσινά. Στα μοναστήρια, όμως, ήταν ακόμη πιο αυστηρά, αν και πολλοί καλόγεροι, που δεν μπορούσαν να κρατήσουν περισσότερο τη νηστεία, έκαναν πολλές κρυφές.αμαρτίες κι έτρωγαν αβγά ή έπιναν γάλα. Αν τύχαινε, όμως, κανένας απ' αυτούς να πέσει στην αντίληψη των άλλων -ότι είχε σπάσει δηλαδή τη νηστεία του- καταγγελλόταν αμέσως στο ηγουμενοσυμβούλιο και καταδικαζόταν στις πιο αυστηρές ποινές.
Κάποτε λοιπόν, ένας καλόγερος, ο Μεθόδιος, πιάστηκε να τηγανίζει ψάρια μέσα σε μια σπηλιά, που ήταν κοντά στο μοναστήρι. Το αμάρτημά του θεωρήθηκε φοβερό. Το ηγουμενο συμβούλιο τον καταδίκασε τότε στην εξής τιμωρία: Διάταξε και του γέμισαν το στόμα με αναμμένα κάρβουνα και κει πάνω έβαλαν ένα ωμό ψάρι, για να.ψηθεί! Το γεγονός αυτό το αναφέρει ο Θεοφάνης. Φυσικά ο καλόγερος πέθανε έπειτα από λίγο μέσα σε τρομερούς πόνους. Αλλά ωστόσο έμεινε η φράση «Μου έψησε το ψάρι στα χείλη» ή «Του έψησε το ψάρι στα χείλη»

ΜΑΣ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΑ ΦΩΤΑ

Μια παράξενη συνήθεια στην Αγγλία ήταν να κατραμώνουν τους λαθρέμπορους. Τους κρεμούσαν στις ακτές της θάλασσας, τους άλειβαν με πίσσα και τους άφηναν εκεί να αιωρούνται βδομάδες, μήνες και χρόνια, καμιά φορά. Έβαζαν δε τις κρεμάλες σε απόσταση πάνω στους βράχους της παραλίας. Αυτή η απάνθρωπη συνήθειο κράτησε ως τα τελευταία, σχεδόν, χρόνια. Στα 1822, έβλεπε κανείς στον πύργο του Δούβρου τρεις τέτοιους κρεμασμένους. Η Αγγλία έκανε τα ίδια με τους κλέφτες, τους εμπρηστές και τους δολοφόνους. Ο Τζον Πέιvτερ, που έβαλε φωτιά στα ναυτομάγαζα του Πόρτσμουθ, κρεμάστηκε και κατραμώθηκε στα 1776. Ο αβάς Κόγερ τον ξαναείδε στα 1777. Ο Πέιντερ ήταν αλυσοδεμένος και κρεμασμένος πάνω από τα ερείπια που είχε προξενήσει ο ίδιος, τον φρεσκοπίσσωναν δε από καιρό σε καιρό, για να διατηρείται. Τέλος, τον αντικατέστησαν ύστερα από τέσσερα χρόνια.
Με τον ίδιο τρόπο οι Βυζαντινοί τιμωρούσαν πολλούς εγκληματίες, που έκαναν, όμως και χρέη φαναριών!
Τους έβαζαν, δηλαδή, φωτιά στα πόδια και τους άφηναν να καίγονται σαν λαμπάδες. Και φαίνεται πως οι δολοφόνοι ήταν πολλοί την εποχή εκείνη, αφού για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα φώτιζαν τον Κεράτιο κόλπο. Αργότερα, όμως, τους αντικατέστησαν με αληθινούς πυρσούς. Αυτοί ωστόσο, που ήθελαν να καίγονται οι εγκληματίες, έλεγαν δυσαρεστημένοι: «Μας άλλαξαν τα φώτα»

ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΙΔΑΝΕ, ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΝ ΒΑΦΤΙΣΑΝΕ

Ο Τριπολιτσιώτης Αγγελάκης Νικηταράς, παράγγειλε κάποτε του Κολοκοτρώνη -που ήταν στενός του φίλος- να κατέβει στο χωριό, για να βαφτίσει το μωρό του. Ο Νικηταράς τού παράγγειλε ότι το παιδί επρόκειτο να το βγάλουν Γιάννη, αλλά για να τον τιμήσουν, αποφάσισαν να του δώσουν τ' όνομά του, δηλαδή Θεόδωρο.
Ο θρυλικός Γέρος του Μοριά απάντησε τότε, πως ευχαρίστως θα πήγαινε μόλις θα «έκλεβε λίγον καιρό», γιατί τις μέρες εκείνες έδινε μάχες. Έτσι θα πέρασε ένας ολόκληρος μήνας σχεδόν κι ο Κολοκοτρώνης δεν κατόρθωσε να πραγματοποιήσει την υπόσχεση που είχε δώσει.
Δεύτερη, λοιπόν, παραγγελία του Νικηταρά. Ώσπου ο Γέρος πήρε την απόφαση και με δύο παλικάρια του κατέβηκε στο χωριό. Αλλά μόλις μπήκε στο σπίτι του φίλου του, δεν είδε κανένα μωρό, ούτε καμμιά προετοιμασία για βάφτιση.
Τι είχε συμβεί: Η γυναίκα του Νικηταρά ήταν στις μέρες της να γεννήσει. Επειδή όμως, ο τελευταίος ήξερε πως ο Γέρος ήταν απασχολημένος στα στρατηγικά του καθήκοντα και πως θ' αργούσε οπωσδήποτε να τους επισκεφτεί -οπότε θα είχε γεννηθεί πια το παιδi- τού παράγγελνε και τού ξαναπαράγγελνε προκαταβολικά για τη βάφτιση.
Όταν ο Κολοκοτρώνης άκουσε την.απολογία του Νικηταρά, ξέσπασε σε δυνατά γέλια και φώναξε:
- Ωχού! Μωρέ, ακόμα δεν τον είδανε και Γιάννη τον βαφτίσανε!

ΑΛΑ ΜΠΟΥΡΝΕΖΙΚΑ

Μπουρνέζικα, λοιπόν, είναι η γλώσσα που θα μιλούσαν σε κάποιο τόπο ή και θα μιλάνε ακόμα, γιατί ο τόπος αυτός πράγματι υπάρχει. Είναι σε μια περιοχή του Σουδάν, όπου ζει η φυλή Μπουρνού.
Η γλώσσα αυτή ήρθε στην Ελλάδα κατά την Επανάσταση του 1821, με την φυλή των Μπουρνού η οποία αποτελούσε τμήμα του εκστρατευτικού σώματος του Αιγύπτιου στρατηγού Ιμπραήμ.
Καθώς η αραβική γλώσσα είναι αρκετά δύσκολη και μάλιστα στις διαλέκτους της, σε μας τους Έλληνες, λοιπόν δίκαια, όσα θ' ακούγαμε από αυτούς, θα φαίνονταν «αλά μπουρνέζικα», δηλαδή ακατανόητα.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΙΝΕΙ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΕΡΝΑΕΙ

Ανάμεσα στα παλικάρια του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, ξεχώριζε ένας Τριπολιτσιώτης, ο Γιάννης Θυμιούλας, που είχε καταπληκτικές διαστάσεις: Ήταν δυο μέτρα ψηλός, παχύς και πολύ δυνατός (λέγεται ότι με το ένα του χέρι μπορούσε να σηκώσει και άλογο).
Ο Θυμιούλας έτρωγε στην καθισιά του ολόκληρο αρνί, αλλά και πάλι σηκωνόταν πεινασμένος. Έπινε όμως και πολύ. Παρόλα αυτά ήταν εξαιρετικά ευκίνητος, δε λογάριαζε τον κίνδυνο κι όταν έβγαινε στο πεδίο της μάχης, ο εχθρός μόνο που τον έβλεπε, τρόμαζε στη θέα του. Πολλοί καπεταναίοι, μάλιστα, όταν ήθελαν να κάνουν καμιά τολμηρή επιχείρηση, ζητούσαν από τον Κολοκοτρώνη να τους τον.δανείσει!
Κάποτε ωστόσο, ο Θυμιούλας, μαζί με άλλους πέντε συντρόφους του, πολιορκήθηκαν στη σπηλιά ενός βουνού. Και η πολιορκία κράτησε κάπου τρεις μέρες. Στο διάστημα αυτό, είχαν τελειώσει τα λιγοστά τρόφιμα που είχαν μαζί τους οι αρματολοί και ο Θυμιούλας άρχισε να υποφέρει αφάνταστα. Στο τέλος, βλέποντας ότι θα πέθαινε από την πείνα, αποφάσισε να κάνει μια ηρωική εξόρμηση, που ισοδυναμούσε με αυτοκτονία. Άρπαξε το χαντζάρι του, βγήκε από τη σπηλιά και με απίστευτη ταχύτητα, άρχισε να τρέχει ανάμεσα στους πολιορκητές, χτυπώντας δεξιά και αριστερά. Ο εχθρός σάστισε, προκλήθηκε πανικός και τελικά τρόμαξε και το 'βαλε στα πόδια. Έτσι, γλίτωσαν όλοι τους.
Ο Θυμιούλας κατέβηκε τότε σ' ένα ελληνικό χωριό, έσφαξε τρία αρνιά και τα σούβλισε. Ύστερα παράγγειλε και του έφεραν ένα «εικοσάρικο» βαρελάκι κρασί κι έπεσε με τα μούτρα στο φαγοπότι. Φυσικά, όποιος χριστιανός περνούσε από κει, τον φώναζε, για να τον κεράσει. Πάνω στην ώρα, έφτασε και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ρώτησε να μάθει, τι συμβαίνει.
- Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει! απάντησε ο προεστός του χωριού.
Όπως λένε, αυτή η φράση, αν και παλιότερη, έμεινε από αυτό το περιστατικό. Παραπλήσια είναι και η αρχαιότερη έκφραση: «Αυτός αυτόν αυλεί»

ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ ΜΟΥ, ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΟΥ

Η παροιμιώδης αυτή έκφραση, οφείλεται σε έναν Κρητικό, που ονομάζονταν Παντελής Αστραπογιαννάκης.
Όταν οι Ενετοί κυρίευσαν τη Μεγαλόνησο, αυτός πήρε τα βουνά μαζί με μερικούς τολμηρούς συμπατριώτες του. Από εκεί κατέβαιναν τις νύχτες και χτυπούσαν τους κατακτητές μέσα στα κάστρα τους.
Για να δίνει, ωστόσο, κουράγιο στους νησιώτες, τους υποσχόταν ότι θα ελευθέρωναν γρήγορα την Κρήτη.
Με το σήμερα, όμως, και με το αύριο, ο καιρός περνούσε και η κατάσταση του νησιού αντί να καλυτερεύει, χειροτέρευε.
Οι Κρητικοί άρχισαν ν' απελπίζονται. Μα ο Αστραπογιαννάκης δεν έχανε το θάρρος του, εξακολουθούσε να τους δίνει ελπίδες για σύντομη απελευθέρωση. Οι συμπατριώτες του, όμως, δεν τα πίστευαν πια. Όταν, λοιπόν, το ασύγκριτο εκείνο παλικάρι πήγαινε να τους μιλήσει, όλοι μαζί του έλεγαν: «Ξέρουμε τι θα πεις. Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μoυ!».

ΤΑ ΒΡΗΚΕ ΜΠΑΣΤΟΥΝΙΑ

Η προέλευση της φράσης ανάγεται σε ένα πραγματικό γεγονός, που έλαβε χώρα κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα από μια μονομαχία.
Εκατό χρόνια μετά το πάρσιμο του φρουρίου της Ακροκορίνθου από το Λέοντα το Σγουρό, οι Φράγκοι γιόρτασαν στην Κόρινθο με μεγάλη τελετή αυτή την επέτειο. Οι ευγενείς έκαναν ιππικούς αγώνες κάτω από τα βλέμματα των ωραίων γυναικών. Νικητές ξεχώρισαν δυο: Ο Ελληνογάλλος δούκας των Αθηνών Γουίδος -μόλις 20 χρονών- και ο Νορμανδός Μπουσάρ, φημισμένος καβαλάρης και οπλομάχος.
Εκείνη την ημέρα κάλεσε σε μονομαχία ο «Μπάιλος» του Μορέα, Νικόλαος Ντε Σαιντομέρ, τον παλατίνο της Κεφαλλονιάς Ιωάννη, που φοβήθηκε τη δύναμη του αντιπάλου του κι αρνήθηκε να χτυπηθεί με την πρόφαση ότι το άλογό του ήταν αγύμναστο. Αλλά ο Μπουσάρ τον ντρόπιασε μπροστά σε όλους, γιατί ανέβηκε πάνω σ' αυτό το ίδιο το άλογο κι έκανε τόσα γυμνάσματα, ώστε να κινήσει το θαυμασμό των θεατών. Ύστερα, καλπάζοντας γύρω από την κονίστρα, φώναξε δυνατά: «Να το άλογο που μας παρέστησαν αγύμναστο».
Αυτό βέβαια, ήταν αρκετό για να προκαλέσει το θανάσιμο μίσος του Ιωάννη, ο οποίος έστειλε κρυφά έναν υπηρέτη του για να αλλάξει τα δυο ξίφη του Μπουσάρ με δυο πανομοιότυπα, αλλά ξύλινα, αυτά δηλαδή που είχαν για να γυμνάζονται οι αρχάριοι. Τα ξύλινα αυτά ξίφη τα ονόμαζαν «μπαστέν» και οι Έλληνες τα έλεγαν «μπαστούνια».
Όταν ο υπηρέτης κατάφερε να τα αλλάξει, ο Ιωάννης κάλεσε τον Μπουσάρ αμέσως σε μονομαχία. Ανύποπτος εκείνος τράβηξε το πρώτο ξίφος του και το βρήκε ξύλινο. Τραβά και το δεύτερο, κι αυτό «μπαστούνι». Και τα δυο τα βρήκε «μπαστούνια». Ο Ιωάννης κατάφερε τότε να τον τραυματίσει θανάσιμα στο στήθος.
Από τότε έμεινε η φράση: «Τα βρήκε μπαστούνια» και φυσικά δεν έχει σχέση με τα τραπουλόχαρτα ή τα μπαστούνια που γνωρίζουμε

ΑΛΛΟΣ ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΗ ΝΥΦΗ

Στην παλιά Αθήνα του 1843, επρόκειτο να συγγενέψουν με γάμο δύο αρχοντικές οικογένειες: Του Γιώργη Φλαμή και του Σωτήρη Ταλιάνη.
Ο Φλαμής είχε το κορίτσι και ο Ταλιάνης το αγόρι. Η εκκλησία, που θα γινόταν το μυστήριο, ήταν η Αγία Ειρήνη της Πλάκας. Η ώρα του γάμου είχε φτάσει και στην εκκλησία συγκεντρώθηκαν ο γαμπρός, οι συγγενείς και οι φίλοι τους. Μόνο η νύφη έλειπε.
Τι είχε συμβεί;
Απλούστατα. Η κοπέλα, που δεν αγαπούσε τον νεαρό Ταλιάνη, προτίμησε ν΄ ακολουθήσει τον εκλεκτό της καρδιάς της, που της πρότεινε να την απαγάγει. Ο γαμπρός άναψε από την προσβολή, κυνήγησε την άπιστη να την σκοτώσει, αλλά δεν κατόρθωσε να την ανακαλύψει.
Γύρισε στο σπίτι του παρ΄ ολίγο πεθερού του και του ζήτησε τα δώρα που είχε κάνει στην κόρη του. Κάποιος όρος όμως στο προικοσύμφωνο έλεγε πως οτιδήποτε κι αν συνέβαινε προ και μετά το γάμο μεταξύ γαμπρού και νύφης «δέ θά ξαναρχούτο τση καντοχή ουδενός οι μπλούσιες πραμάτιες καί τα τζόβαιρα όπου αντάλλαξαν οι αρρεβωνιασμένοι».
Φαίνεται δηλαδή, ότι ο πονηρός γερο-Φλαμής είχε κάποιες υποψίες από πριν, για το τι θα μπορούσε να συμβεί, γι' αυτό έβαλε εκείνο τον όρο. Κι έτσι πλήρωσε ο φουκαράς ο Ταλιάνης τα δώρα του άλλου.
Από τότε οι παλαιοί Αθηναίοι, όταν γινόταν καμιά αδικία σε βάρος κάποιου, έλεγαν ότι «άλλος πλήρωσε τη νύφη» κι έμεινε η φράση εώς και σήμερα

ΤΟΥ ΚΟΥΤΡΟΥΛΗ Ο ΓΑΜΟΣ

«Έγινε του Κουτρούλη ο γάμος» ή «Έγινε του Κουτρούλη το πανηγύρι» λέμε οι νεότεροι Έλληνες όταν πρόκειται για θορυβώδη συνάθροιση ή μεγάλη ακαταστασία. Ποιος είναι όμως αυτός ο Κουτρούλης και γιατί ο γάμος του να γίνει παροιμιώδης;
Ο καβαλλάριος (ιππότης) Ιωάννης ο Κουτρούλης, που πιθανώς ζούσε στη Μεθώνη, συγκατοίκησε με γυναίκα που είχε φύγει από το συζυγικό σπίτι μετά από σκάνδαλο, όπως φαίνεται. Η μη νόμιμη αυτή συγκατοίκηση τράβηξε την προσοχή της εκκλησίας, η οποία αφόρισε τη γυναίκα.
Πέρασαν εν τω μεταξύ δεκαεφτά χρόνια, και ο Κουτρούλης, μη εννοώντας να απομακρυνθεί από τη γυναίκα, πάντοτε προσπαθούσε να του επιτραπεί να την παντρευτεί νόμιμα. Πόσο μεγάλο θα ήταν το σκάνδαλο, και επομένως πόσο γνωστό στη μικρή κοινωνία της Μεθώνης, ο καθένας το φαντάζεται.
Ο νόμιμος και πρώτος σύζυγος που αντιδρούσε, για δεκαεφτά χρόνια βασάνιζε τον Κουτρούλη.
Τα πράγματα όμως μεταβλήθηκαν το Μάιο του 1394. Ο Πατριάρχης Αντώνιος ο Δ', στον οποίο η αφορισθείσα παρουσίασε διαζύγιο που είχε γίνει επί του εν τω μεταξύ αποθανόντος επισκόπου Μεθώνης Καλογεννήτου, με το οποίο ο γάμος θεωρούνταν νομίμως διαλελυμένος, αναγνώρισε το δίκιο της και με γράμματά του και προς τον μητροπολίτη Μονεμβασίας και τον επίσκοπο Μεθώνης επίτρεψε την με τις ευχές της εκκλησίας τέλεση του γάμου, εάν όμως αποδεικνυόταν ότι ο Κουτρούλης δεν είχε καμιά ιδιαίτερη σχέση με τη γυναίκα, με την οποία συγκατοικούσε, για όσο αυτή ζούσε με τον πρώτο σύζυγό της.
Τι αποδείχτηκε δεν ξέρουμε. φαίνεται όμως ότι η ανάκριση των ιεραρχών πιστοποίησε την αθωότητα του Κουτρούλη και έτσι ο γάμος έγινε. Αν θα γίνει ή όχι ο γάμος, συζητιόταν για δεκαεφτά ολόκληρα χρόνια, και όταν επιτέλους έγινε, έγινε το ζήτημα της ημέρας. Στα στόματα των γυναικών και των περιέργων θα περιφερόταν αναμφίβολα η φράση «'Έγινε του Κουτρούλη ο γάμος», όπου όλη η σπουδαιότητα έπεφτε στο ρήμα «έγινε».
Κατά το γάμο ωστόσο, που μάλλον πανηγύρι ήταν, είναι φυσικό να έγινε έκτακτο και εξαιρετικό γλέντι, αφενός μεν σε πείσμα του πρώτου συζύγου, αφετέρου δε για ικανοποίηση του πολύπαθου και καταξοδεμένου δεύτερου συζύγου, ο οποίος δεν ήταν κάποιος άγνωστος, ήταν ο εξαιτίας των γεγονότων διαβόητος καβαλλάριος Ιωάννης Κουτρούλης.
Στη φράση κατόπιν «Έγινε του Κουτρούλη ο γάμος» τονιζόταν όχι πλέον η λέξη «έγινε», αλλά η γενική «του Κουτρούλη», η οποία έγινε συνώνυμη με το «θορυβωδώς» και η οποία είναι σήμερα η ιδιαίτερη λέξη όλης της φράσης.
Η φράση έγινε ευρύτατα γνωστή στα νεότερα χρόνια και μέσα από το ομώνυμο σατιρικό θεατρικό έργο του Αλέξανδρου Ρίζου-Ραγκαβή (1845), με το οποίο σατιρίζει και στηλιτεύει τα πολιτικά ήθη της εποχής του Όθωνα.

ΑΛΛΑΞΕ Ο ΜΑΝΩΛΙΟΣ ΚΑΙ ΕΒΑΛΕ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΤΟΥ ΑΛΛΙΩΣ

Στους χρόνους του Όθωνα, υπήρχε ένας γνωστός κουρελιάρης τύπος: Ο Μανώλης Μπατίνος.
Δεν υπήρχε κανείς στην Αθήνα που να μην τον γνωρίζει, μα και να μην τον συμπαθεί.
Οι κάτοικοι του έδιναν συχνά κανένα παντελόνι ή κανένα σακάκι, αλλά αυτός δεν καταδέχονταν να τα πάρει, γιατί δεν ήταν ζητιάνος.
Ήταν.ποιητής, ρήτορας και φιλόσοφος (έτσι πίστευε). Στεκόταν σε μια πλατεία και αράδιαζε ότι του κατέβαινε.
Κάποτε λοιπόν έτυχε να περάσει από εκεί ο Ιωάννης Κωλέττης.
Ο Μανώλης Μπατίνος τον πλησίασε και τον ρώτησε, αν έχει το δικαίωμα να βγάλει λόγο στη Βουλή.
Ο Κωλέττης του είπε ότι θα του έδινε ευχαρίστως άδεια αν πέτουσε απο πάνω του τα παλιόρουχα που φορούσε κι έβαζε άλλα.
Την άλλη μέρα ο Μανώλης παρουσιάστηκε στην πλατεία με τα ίδια ρούχα, αλλά τα είχε γυρίσει ανάποδα και φορούσε τα μέσα έξω.
Ο κόσμος τον κοιτούσε έκπληκτος.
Και τότε άκουσε αυτούς τους στίχους απο το στόμα του Μανώλη Μπατίνου:
«Άλλαξε η Αθήνα όψη,
σαν μαχαίρι δίχως κόψη,
πήρε κάτι απ' την Ευρώπη
και ξεφούσκωσε σαν τόπι.
Άλλαξαν χαζοί και κούφοι
και μας κάναν κλωτσοσκούφι.
Άλλαξε κι ο Μανωλιός
κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς».

ΚΑΤΑ ΦΩΝΗ ΚΙ Ο ΓΑΪΔΑΡΟΣ

Οι Φαραώ είχαν γαϊδάρους εξημερωμένους, που τους χρησιμοποιούσαν με τον ίδιο τρόπο, που τους χρησιμοποιούμε κι εμείς σήμερα.
Οι αρχαίοι, τους θεωρούσαν σαν σύμβολο πολλών αρετών και σαν ιερά ζώα.
Θεωρούσαν μάλιστα, πως όταν ένας γάιδαρος γκάριζε, προτού αρχίσει μια μάχη, οι Θεοί τους προειδοποιούσαν για την νίκη. Ήταν δηλαδή ένας καλός οιωνός.
Κάποτε ο Φωκίωνας ετοιμαζόταν να επιτεθεί στους Μακεδόνες του Φιλίππου, αλλά δεν ήταν τόσο βέβαιος για το αποτέλεσμα, επειδή οι στρατιώτες του ήταν λίγοι.
Τότε αποφάσισε να αναβάλει για λίγες μέρες την επίθεση, ώσπου να του στείλουν τις επικουρίες, που του είχαν υποσχεθεί οι Αθηναίοι.
Πάνω όμως, που ήταν έτοιμος να διατάξει υποχώρηση, άκουσε ξαφνικά το γκάρισμα ενός γαϊδάρου απ' το στρατόπεδό του.
- Κατά φωνή κι ο γάιδαρος! αναφώνησε ενθουσιασμένος ο Φωκίωνας.
Έτσι διέταξε ν' αρχίσει η επίθεση, με την οποία νίκησε τους Μακεδόνες.
Από τότε ο λόγος έμεινε, και τον λέμε συχνά, όταν βλέπουμε ξαφνικά κάποιον γνωστό ή φίλο μας, που δεν τον περιμέναμε.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΕΡΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΚΑΝΕΛΛΑ

Ίσως η χαρακτηριστικότερη πρόταση για την περιγραφή της ασυναρτησίας. Σύμφωνα με ιστορικές μαρτυρίες, η πραγματική μορφή της φράσης είναι: 'Από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή καν' έλα'', που σημαίνει: έρχομαι από την Κωνσταντινούπολη και σε προσκαλώ να έρθεις στην κορυφή. Αποτελούσε μήνυμα των Σταυροφόρων, όταν επέστρεφαν από την κατακτημένη πλέον Κωνσταντινούπολη και καθόριζαν ως σημείο συνάντησης τους την κορυφή του λόφου. Όσο για την συνέχεια της φράσης...
'και βγάζω το καπέλο μου να μη βραχεί η ομπρέλα μου', φαίνεται ότι αποτελεί νεότερη προσθήκη όσων δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι σχέση είχε η Πόλη με την κανέλα

ΔΕ ΧΑΡΙΖΩ ΚΑΣΤΑΝΑ

Στα 1826 ο Ιμπραήμ έστειλε κατασκόπους του στην απόρθητη Μάνη, ντυμένους καστανάδες. Αυτοί για να πληροφορηθούν από τις γυναίκες και τα παιδιά που βρίσκονταν οι άντρες τους, άρχισαν να χαρίζουν τα κάστανα αντί να τα πουλάνε. Υποψιασμένοι οι ντόπιοι τους έπιασαν και τους ανάγκασαν να πουν την αλήθεια. Όταν οι κατάσκοποι ρώτησαν για την τύχη τους, οι Μανιάτες αποκρίθηκαν: 'Εμείς δεν χαρίζουμε κάστανα', δηλαδή θα σας τιμωρήσουμε

ΝΑ ΜΕΝΕΙ ΤΟ ΒΥΣΣΙΝΟ

Η λαϊκή αυτή έκφραση που γεννήθηκε κάπου μεταξύ 1900 και 1905 και σήμερα δηλώνει άρνηση (εναλλακτικά «να (μού) λείπει το βύσσινο» ή «να μου λείπει»), προέρχεται από ένα περιστατικό που συνέβη σ' ένα καφενείο μεταξύ ενός βουλευτή κι ενός ψηφοφόρου του.

Ο ψηφοφόρος παρήγγειλε στον σερβιτόρο του καφενείου που συναντήθηκαν ένα γλυκό βύσσινο, για να κεράσει τον βουλευτή κι έτσι να πετύχει το -τί άλλο;- το ρουσφετάκι του. Ο βουλευτής, όμως, σκληρό καρύδι, δε φαινότανε διατεθειμένος να τον βοηθήσει. Αγανακτισμένος τότε ο ψηφοφόρος, που έβλεπε πως δε θα γινότανε τίποτα, φώναξε δυνατά στον σερβιτόρο: «Να μένει το βύσσινο!»

ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΤΑ ΛΑΧΑΝΑ

Την φράση «σπουδαία τα λάχανα» (εναλλακτικά και «σιγά τα λάχανα»), τη χρησιμοποιούμε σήμερα ειρωνικά, όταν θέλουμε να δηλώσουμε την δυσανάλογη αξία που προσδίδεται σε κάτι, σε σχέση με την πραγματική του αξία. Χρησιμοποιείται δηλαδή απαξιωτικά.
Προήλθε από το εξής περιστατικό:
Σε κάποιο χωριό, πριν από το 1821, πέρασε ο απεσταλμένος τού Μπέη, για να εισπράξει τη «δεκάτη». Η δεκάτη ήταν κι αυτή μία από τις πολλές φορολογίες τών χρόνων εκείνων. Όλοι όμως οι χωρικοί τού απάντησαν πως δεν είχαν να πληρώσουν τον φόρο, γιατί τα λάχανά τους (λάχανα ήταν η παραγωγή τους) έμεναν απούλητα. Τότε ο φοροεισπράκτορας τούς είπε πως θα έστελνε ζώα και ανθρώπους, για να φορτώσει τα λάχανα και έτσι να «πατσίζανε» με το χρέος τους. Έτσι και έγινε.
Από τότε, έμεινε να λένε οι χωρικοί (προφανώς ειρωνικά): «Σπουδαία τα λάχανα», όταν επρόκειτο να «πατσίσουν» τούς οφειλόμενους φόρους, με λάχανα
thumbnail
- Κάντε έρωτα, όχι πόλεμο
- Κάντε και τα δύο. Παντρευτείτε
(γκράφιτι)

Ερωτεύτηκα δύο πράσινα μάτια. Το λάθος μου είναι ότι παντρεύτηκα ολόκληρο το κορίτσι.
(Joey Adams)

Δεν παντρεύτηκα ποτέ γιατί έχω 3 κατοικίδια που εκτελούν όλες τις λειτουργίες του συζύγου. Έχω ένα σκυλί να γρυλίζει το πρωί, έναν παπαγάλο να βρίζει όλο το απόγευμα και μια γάτα που έρχεται αργά το βράδυ.
(marie corelli)

Ένας άνδρας είναι ανολοκλήρωτος πριν το γάμο. Μετά είναι τελειωμένος.
(Zsa Zsa Gabor)

Ο γάμος είναι ένα πάρε-δώσε. Καλύτερα να της το δώσεις από μόνος σου, γιατί εκείνη θα το πάρει ούτως ή άλλως.
(Joey Adams)

Το πρόβλημα με τις γυναίκες είναι ότι ενθουσιάζονται με το τίποτα. Και μετά το παντρεύονται
(Cher)

Φυσικά και είμαστε ευτιχισμενοι παντρεμένοι. Αυτή είναι ευτυχισμένη, και εγώ παντρεμένος.
(Ανώνυμος)

Οι περισσοτεροι γαμοι δεν ενώνουν δυο ανθρώπους, αφαιρούν τον έναν από τον άλλο.
(Ian Fleming)

Υπάρχει ταχύτερος τρόπος μεταφοράς χρημάτων από τις ηλεκτρονικές συναλλαγές. Ονομάζεται γάμος
(James Holt McGavran)

To μυστικό ενός ευτυχισμένου γάμου παραμένει μυστικό.
(Henry Youngman)

Κάποιοι ρωτούν για το μυστικό του μακροχρόνιου γάμου μου. Διαθέτουμε χρόνο να πηγαίνουμε δυο φορές την εβδομάδα σ' ένα εστιατόριο. Λίγο φως των κεριών, δείπνο, χαμηλή μουσική και χορό. Εκείνη πηγαίνει τις Τρίτες, εγώ τις Παρασκευές.
(Henny Youngman)

Ο γάμος είναι ο μοναδικός πόλεμος που κάποιος κοιμάται με τον εχθρό του.
(Anonymous)

thumbnail
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΚΑΒΟΥΡΕΣ;
Γιατί είναι όλο καλό εκτός από το κεφάλι.

ΓΙΑΤΙ Ο ΑΝΔΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ;
Μπρος, πίσω, μπρος, πίσω, eject!

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΑ ΔΕΛΦΙΝΙΑ;
Γιατί λένε ότι είναι έξυπνοι, αλλά κανένας δεν έχει καταφέρει να το αποδείξει.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΑ;
Γιατί έχουν κέρατα, τους τρέχουν τα σάλια και νομίζουν ότι το σπίτι είναι δικό τους.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΦΟΥΡΝΟΥΣ ΜΙΚΡΟΚΥΜΑΤΩΝ;
Γιατί ζεσταίνονται σε 15 δευτερόλεπτα.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΑ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΑ;
Γιατί μόνο ένας στο εκατομμύριο είναι χρήσιμος....

ΓΙΑΤΙ ΕΝΑΣ ΑΝΔΡΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΥΠΝΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΟΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ;
Γιατί θα ήταν γυναίκα.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΠΑΤΑΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ;
Γιατί έχουν τουλάχιστον ένα θετικό μέρος.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΔΕΝ ΠΑΝΤΡΕΥΟΝΤΑΙ ΠΙΑ;
Γιατί προτιμούν το χοιρινό στο ψυγείο από το γουρούνι στο σαλόνι....

ΠΟΙΑ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΕΝΟΣ ΑΝΔΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΦΕ;
Καμία διαφορά, και τα δύο σου κάνουν τα νεύρα χάλια…

ΓΙΑΤΙ Ο ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ;
Γιατί είναι πολύ πιο σπάνιος....
thumbnail

Μεγάλες εταιρίες χαμένες στη μετάφραση


  1. Ζυθοποιεία Coors
    Η διάσημη ζυθοποιεία Coors έβαλε το σλόγκαν της 'Turn it loose' στα Ισπανικά, το οποίο σημαίνει 'Suffer from dierhea' (Θα υποφέρετε από δυάρια).
  2. Electrolux
    Η Σκανδιναυική εταιρία Electrolux, χρησιμοποίησε την ακόλουθη ατάκα στη καμπάνια της στην Αμερική: 'Nothing sucks like an Electrolux' (Τίποτα δεν ρουφάεί σαν την Electrolux). Στην Αμερική ο όρος 'Suck' εκτός από 'Ρουφάεί' ...σημαίνει και 'βρομάει'. Αρα 'Τίποτα δεν βρωμάει σαν την Electrolux'!
  3. KFC 
    Η KFC σε μία προσπάθεια να υπογραμμίσει τη γευστικότητα των κοτόπουλων της, υιοθέτησε ανά το κόσμο το σλόγκαν 'Finger lickin' good' (Θα γλείφετε τα δάχτυλα σας). Στο Χονγκ-Κονγκ έμελλε να μεταφραστεί σαν 'Θα φάτε τα δάχτυλα σας'
  4. Gerber
    Οταν η Gerber ξεκίνησε να πουλάει παιδικές τροφές στην Αφρική, χρησιμοποίησε την ίδια συσκκευασία που χρησιμοποιεί παγόσμια, με το λευκό παιδάκι στην ετικέτα. Αργότερα έμαθαν ότι στην Αφρική οι εταιρίες πάντα βάζουν φωτογραφία του προϊόντος που είναι μέσα στο βάζο, στην ετικέτα, αφού οι περισσότεροι δεν ξέρουν να διαβάζουν...
  5. 'Coldate Cue'
    Η Colgate παρουσίασε μία οδοντόπαστα στη Γαλλία με το όνομα Cue, το όνομα ενός κακόφημου πορνοπεριοδικού.
  6. 'Είδα τον Πάπα'
    Μία εταιρία στην Αμερική, κυκλοφόρησε μπλουζάκια για την Ισπανική αγορά, που διαλαλούσαν την επίσκεψη του Πάπα. Αντί όμως να γράψουν 'Είδα τον Πάπα' (el Papa), το μπλουζάκι έγραφε 'Είδα την πατάτα' (la papa)
  7. Pepsi
    Το λογότυπο της Pepsi 'come alive with the pepsi generation' μεταφράστηκε σε 'Η Pepsi ανασταίνει τους προγόνους σας από τον τάφο' στα Κινέζικα.
  8. Frank Perdue's chicken
    To σλόγκαν των Frank Perdue's chicken, 'It takes a strong man to make a tender chicken' μεταφράστηκε στα Ισπανικά σαν 'It takes an aroused man to make a chicken affectionate.' (Χρειάζεται ένας ερεθισμένος άντρας για να κάνει ένα κοτόπουλο στοργικό)
  9. Coca-Cola
    Το όνομα Coca-Cola στην Κίνα στην αρχή διαβαζότανε 'Ke-kou-ke-la', το οποίο σημαίνει 'Bite the wax tadpole' ή 'female horse stuffed with wax', ανάλογα με τη διάλεκτο. Η Κόκα κόλα μετά ερεύνησε 40,000 χαρακτήρες για να βρει ένα φωνητικό αντίστοιχο 'ko-kou-ko-le', που μεταφρασμένο να σημαίνει 'χαρά στο στόμα'.
  10. Στυλοί Parker
    Οταν τα στυλό Parker ξεκινήσανε τις πωλήσεις του ball pen στο Μεξικό, οι διαφημίσεις τους έπρεπε να λένε 'Δεν στάζει στην τσέπη σου για να σε ντροπιάσει'. Η εταιρία νόμιζε όμως ότι η λέξη 'embazar' (γκαστρώνω) σημαίνει 'ντροπιάζω', και έτσι η διαφήμιση κατέληξε 'Δεν θα στάξει στην τσέπη σου για να σε γκαστρώσει'.
thumbnail
Όταν ήμουν 14 χρονών, ήλπιζα ότι μια μέρα ότι θα βρω ένα κορίτσι.

Οταν έγινα 16 βρήκα ένα κορίτσι, αλλά δεν είχε καθόλου πάθος,
κι έτσι αποφάσισα ότι χρειάζομαι ένα κορίτσι με πάθος για ζωή.

Στο κολέγιο έβγαινα ραντεβού με ένα παθιάρικο κορίτσι, αλλά παραήταν συναισθηματική. Όλα μαζί της ήταν μία κατάσταση εκρηκτική . Ήταν μελοδραματική, έκλαιγε όλη μέρα και με απειλούσε με αυτοκτονίες. Έτσι αποφάσισα ότι χρειάζομαι ένα κορίτσι με συναισθηματική σταθερότητα .

Όταν έγινα 25 βρήκα ένα πολύ σταθερό κορίτσι, αλλά ήταν βαρετή. Ήταν απόλυτα προβλέψιμη και δεν την ενθουσίαζε τίποτα. Η ζωή μου μαζί της ήταν τόσο ανιαρή που αποφάσισα ότι χρειάζομαι ένα κορίτσι γεμάτο με ενθουσιασμό για ζωή.

Όταν έγινα 28 βρήκα ένα ενθουσιώδες κορίτσι, αλλά δεν μπορούσα να παρακολουθήσω τους ρυθμούς της. Έτρεχε από το ένα πράγμα στο άλλο, ποτέ δεν καθόταν στα αυγά της. Λειτουργούσε παρορμητικά και με έκανε τόσο ευτυχισμένο όσο και δυστυχή. Αρχικά ήταν πολύ ενθουσιώδης, αλλά αλλού την έχανες κι αλλού την έβρισκες. Έτσι αποφάσισα να βρω ένα, κορίτσι με πιο εφικτούς στόχους στη ζωή του.

Όταν έφτασα τα τριάντα, βρήκα ένα έξυπνο και φιλόδοξο κορίτσι με τα δυο της πόδια να πατάνε γερά στη γη και ..... την παντρεύτηκα. Ήταν τόσο φιλόδοξη που με χώρισε και πήρε ό,τι είχα και δεν είχα...

Τώρα είμαι πιο ώριμος και πιο σοφός, και ψάχνω για ένα κορίτσι με μεγάλα βυζιά.
thumbnail
Ο Γιάννης άρχισε την ημέρα του νωρίς βάζοντας το ξυπνητήρι του (MADE IN SWITCHERLAND) για τις 6 το πρωί ...
Σηκώθηκε από το κρεβάτι του (MADE IN SWEDEN)
Έφτιαξε τον καφέ του (PRODUCED IN BRASIL)
Ξυρίστηκε με την ηλεκτρική του μηχανή (MADE IN GERMANY)
Έβαλε αποσμητικό (MADE IN BELGIUM)
Φόρεσε το πουκάμισό του (MADE IN TURKEY),
τα jeans με φίρμα (MADE IN SRI LANKA) ,
κάλτσες (MADE IN EGYPT),
παπούτσια (MADE IN ITALY).

Έφτιαξε τα αυγά του στην καινούρια ηλεκτρική κουζίνα (MADE IN KOREA)
ΕΦΑΓΕ ΛΙΓΟ ΤΥΡΙ GOUDA ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ KAI ΜILNER ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ
ΜΑΖΙ ΜΕ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟ ΦΡΑΚΦΟΥΡΤΗΣ, ΚΑΙ ΝΤΟΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ.
ΜΕΤΑ ΔΥΟ ΜΗΛΑ ΧΙΛΗΣ, ΕΝΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ.
Έριξε μία ματιά στο laptop του (MADE IN JAPAN)
Ήλεγξε τα emails του κοιτάζοντας συγχρόνως το ρολόι του (MADE IN TAIWAN).
Μετά κλείδωσε την πόρτα (MADE IN CANADA),
ενεργοποίησε το συναγερμό (MADE IN USA)
μπήκε στο αυτοκίνητό του (MADE IN SPAIN) ,
το γέμισε με βενζίνη (από SAUDI ARABIA)
και συνέχισε το ψάξιμο για μια καλή δουλειά στην ΕΛΛΑΔΑ.

Στο τέλος μιάς ακόμα άκαρπης και αποκαρδιωτικής προσπάθειας για εύρεση εργασίας και αφού εκτύπωσε μερικά ακόμα αντίγραφα συστατικών επιστολών σε εκτυπωτή (made in MALAYSIA),
ο Γιάννης αποφάσισε να ξεκουραστεί λίγο. Έβαλε τις παντούφλες του (MADE IN BRAZIL),
άνοιξε μια μπύρα (MADE IN ENGLAND) ,
έφαγε μια μπριζόλα (PRODUCED IN BULGARIA)
και άνοιξε την τηλεόραση (MADE IN INDONESIA).
Καθώς παρακολουθούσε Αμερικάνικες ταινίες προσπαθούσε να σκεφτεί...

...τι φταίει και δεν μπορεί να βρει μιά δουλειά στην ΕΛΛΑΔΑ...
thumbnail
Η σκληρή δουλειά θα σε ανταμείψει στο μέλλον. Η τεμπελιά θα σε ανταμείψει άμεσα.

Όχι μόνο δεν ξέρω τι συμβαίνει, αλλά δεν θα ήξερα και τι να κάνω αν ήξερα τι συμβαίνει.
George Carlin

Τα καλλυντικά μπορούν να βελτιώσουν τη μητέρα-φύση αλλά δεν μπορούν να ξεγελάσουν τον πατέρα-χρόνο.
Sam Ewing

Η ψυχανάλυση είναι η ασθένεια της οποίας υποτίθεται ότι είναι η θεραπεία.
Karl Kraus

Οι νευρωτικοί χτίζουν κάστρα στον αέρα. Οι ψυχωτικοί ζουν σ' αυτά. Και οι ψυχίατροι παίρνουν το νοίκι.
Jerome Lawrence

Το να πάρεις διαζύγιο επειδή δεν αγαπάς τον άντρα σου είναι σχεδόν τόσο ανόητο όσο το να τον παντρευτείς επειδή τον αγαπάς.
Za Za Gabor

Δεν ήξερα ποτέ τι είναι ευτυχία μέχρι που παντρεύτηκα, αλλά τότε ήταν πια αργά.
Max Kaufman

Οι άντρες τη βγάζουν στα μπαρ για δυο λόγους: είτε δεν έχουν στο σπίτι γυναίκα για να πάνε είτε έχουν.
Sam Ewing

Είμαι ερωτευμένος με την ίδια γυναίκα 41 χρόνια. Αν το μάθει η γυναίκα μου, χάθηκα.
Henry Youngman

Διγαμία είναι όταν έχει κανείς δυο γυναίκες. Όταν έχει μία είναι μονοτονία.
Rene Coluche

Το μυστικό ενός ευτυχισμένου γάμου παραμένει μυστικό.
Henry Youngman

Πάντα να παντρεύεσαι νωρίς το πρωί. Έτσι αν ο γάμος δεν πάει καλά, δεν θα έχεις χαραμίσει ολόκληρη τη μέρα.
Mickey Rooney
(σσ: παντρεύτηκε 8 φορές!)

Ένας γάμος αποτελείται από δύο ανθρώπους που είναι έτοιμοι να ορκιστούνε πως μόνο ο άλλος ροχαλίζει.
Terry Pratchett

Η γυναίκα μου πάντα γελάει όταν κάνουμε έρωτα, ανεξάρτητα από τι διαβάζει.
Steve Jobs


Αν η αγάπη είναι η απάντηση, θα μπορούσατε να επαναδιατυπώσετε την ερώτηση;
Lily Tomlin

Οι πέντε στους τέσσερις ανθρώπους δεν καταλαβαίνουν τα κλάσματα.

Δεν είναι ευχάριστο να μην έχεις τίποτε να κάνεις. Το ωραίο είναι όμως όταν έχεις να κάνεις πολλά και δεν κάνεις απολύτως τίποτε.
Mary Wilson Little

Δεν πίνω ποτέ νερό. Αυτό το πράγμα σκουριάζει τους σωλήνες.
W.C. Fields

Οι επισκέπτες πάντα δίνουν χαρά. Μερικοί όταν έρχονται, άλλοι όταν φεύγουν.
Sam Ewing

Τι πρέπει να κάνει κανείς αν δει ένα ζώο που απειλείται με εξαφάνιση να τρώει ένα φυτό που απειλείται με εξαφάνιση;
George Carlin

Αν ένας άντρας στέκεται στη μέση ενός δάσους και μιλάει, και δεν υπάρχει καμιά γυναίκα τριγύρω να τον ακούει, πάλι θα έχει άδικο;
George Carlin

Ο άνθρωπος δεν ελέγχει τη μοίρα του. Οι γυναίκες της ζωής του το κάνουν αυτό για λογαριασμό του.
Groucho Marx

Υποστήριξα τις απιστίες του άντρα μου τόσο όσο αγάπησα τον εραστή μου.
Marcelle Auclair

Ο πόλεμος ανάμεσα στα δύο φύλα είναι ο μόνος στον οποίο τα αντίπαλα μέρη κοιμούνται τακτικά με τον εχθρό.
Quentin Crisp

Είμαι ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο. Αλλά στο χειρότερο είμαι ο καλύτερος.
Rene Coluche

Μερικές φορές χρειάζομαι κάτι που μόνο εσύ μπορείς να μου προσφέρεις: την απουσία σου.
Ashleigh Brilliant

Μη με αναγκάσετε να 'ρθω εκεί κάτω.
Ο Θεός

Ξόδεψα το 90% των χρημάτων μου στο ποτό και στις γυναίκες. Τα υπόλοιπα τα σπατάλησα.
George Best

Πέρασα μια υπέροχη βραδιά, αλλά όχι απόψε.
Groucho Marx

Η αναποφασιστικότητα μπορεί να είναι αλλά μπορεί και να μην είναι δικό μου πρόβλημα.

Θα ήθελα να γνωρίσω τον εαυτό μου , αλλά δεν έχω στοιχεία.
Altan
thumbnail
Ένας άντρας μπαίνει στο αγαπημένο του εστιατόριο και κάθεται στο συνηθισμένο του τραπέζι. Ρίχνει μια ματιά γύρω του και βλέπει μια πανέμορφη γυναίκα να κάθεται σ'ένα κοντινό τραπέζι. Η γυναίκα είναι μόνη της. Ο τύπος φωνάζει το γκαρσόνι και του ζητά να στείλει στη γυναίκα το πιο ακριβό μπουκάλι σαμπάνιας που έχει και σκέφτεται ότι αν η γυναίκα δεχτεί το μπουκάλι, τότε θα δεχτεί και τα περαιτέρω...
Το γκαρσόνι πηγαίνει το μπουκάλι στην ωραία κυρία:

«Εκ μέρους του κυρίου» της λέει και τον δείχνει.

Η γυναίκα κοιτάει ψυχρά τον τύπο, κοιτάζει και το μπουκάλι, και τελικά αποφασίζει να στείλει ένα σημείωμα στον κύριο, πάντα μέσω του γκαρσόν. Ο άντρας διαβάζει το σημείωμα που λέει:
«Για να δεχτώ τη σαμπάνια σας, θα πρέπει να έχετε μια Μερσέντες στο πάρκινγκ σας, ένα εκατομμύριο δολάρια στην Τράπεζα και 20 εκατοστά στο παντελόνι σας».

Αποφασίζει λοιπόν να της απαντήσει και δίνει ένα νέο σημείωμα στο γκαρσόνι, να το πάει στην ωραία γυναίκα. Το σημείωμα λέει...

«Όσον αφορά το αίτημα σας, θα μπορούσα να πουλήσω την Ferrari 599 Fiorano και τη Maserati Gran Turismo που έχω, για να μου μείνει μόνο η Mercedes 600 SEL στο πάρκινγκ. Επίσης, θα μπορούσα να επενδύσω ή και να ξοδέψω τα 2 από τα 3 εκατομμύρια δολάρια που έχω στο λογαριασμό μου. Αλλά... ακόμη και για μια γυναίκα τόσο υπέροχη όσο εσείς, δεν θα έκοβα 5 εκατοστά....

Υ.Γ. Παρακαλώ να μου επιστρέψετε τη σαμπάνια μου.»
thumbnail
* Προλαβαίνουμε να περάσουμε απέναντι.
* Παράξενη γεύση έχει.
* Μπα, δεν είναι και πολύ κλειστή η στροφή.
* Τι είπες γίνεται αν τραβήξεις την περόνη;
* Καλό σκυλάκι...
* Αέρααααααααααααα!
* Να πάρει, τα μπέρδεψα με τις ασπιρίνες...
* Σίγουρα αντέχει η γέφυρα;
* Συμβαίνει τίποτα ρε μάγκα;
* Αυτή την μηχανή θα την ονομάσω αεροπλάνο.
* Τώρα είπε 5 ή 50 γραμμάρια νιτρογλυκερίνη;
* Ηρεμήστε κυρίες και κύριοι, το τηλεφώνημα ήταν φάρσα.
* Ωχ, ξέχασα το αλεξίπτωτο.
* Σου μυρίζει κι εσένα υγραέριο;
* Θα σου πω εγώ τώρα ποίος δεν ξέρει κολύμπι.
* Ας κάτσουμε κάτω από το δέντρο μέχρι να περάσει η μπόρα.
* Και γιατί να μην ταΐζω τα λιοντάρια;
* Ας το ρισκάρουμε.
* Εδώ είμαστε ασφαλείς.
* ντε φεύγω, γιατί θα με σκοτώσει ο πατέρας μου.
* Ναι, τον έκλεισα τον γενικό.
* Μόνο πάνω από το πτώμα μου.
* Πρόσεχε! Μην παίζεις με τη καραμπίνα του παππού.
* Μου φάνηκε πως είδα μία πινακίδα 'Προσοχή γκρεμός'.
thumbnail
Eμπρός ...πιθανότατα είμαι στο σπίτι...απλώς αποφεύγω έναν αντιπαθητικό τύπο...άσε μου μήνυμα... άμα δεις και δεν σου τηλεφωνήσω, εσύ είσαι ο εν λόγω.

Σας ευχαριστούμε που καλέσατε ΤΟΥΣ ΜΑ***ΚΕΣ. Αυτή τη στιγμή όλοι οι μα**κές είναι απασχολημένοι. Μετά το Μπιπ αφήστε όνομα και νούμερο και θα βάλουμε έναν μα**κά να σας τηλεφωνήσει το συντομότερο δυνατό.

Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να 'ρθω στο τηλέφωνο γιατί έχω αμνησία και νοιώθω ηλίθιος όταν μιλάω με κάποιον που δεν τον θυμάμαι. Καλοσύνη σας αν με βοηθήσετε αφήνοντας το όνομα μου και λέγοντας δυο λόγια για το ποιος είμαι. Ευχαριστώ.

Ελα...ξέρω, μπορείς...σφίξου λίγο...έτσι μπράβο...ένα μικρούλι ,μονάχα ένα μικρούλι Μπιλ...έλα...μπράβο...έλα, πάμε...να, έτσι - μπιιιιιπ, ένα μικρό, μπιιιιιπ, έλα, πάμε.......

Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να ρω στο τηλέφωνο γιατί είμαι στο υπόγειο και τυπώνω μια νέα παρτίδα από Ευρωπεντακοσάρικα. Αν χρειάζεσαι λεφτά, ή αν θέλεις να τσεκάρεις την ποιότητα της δουλείας μου, άφησε όνομα, τηλέφωνο και τι πόσον χρειάζεσαι, μετά το Μπιπ. Αν είσαι από την Κεντρική Τράπεζα, αγνόησε το μήνυμα.

Σε ευχαριστούμε που κάλεσες τις ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ. Με το Μπιπ, το τηλέφωνο σου θα εκραγεί στέλνοντας μεταλλικά και πλαστικά θραύσματα βαθιά μέσα στο κρανίο σου.
Όχι, όχι!...όχι αυτό!...ο, τι άλλο θέλεις, αλλά όχι αυτό! Όχι το μπιπ! Όχι! Έλεος! Όχι το μπιπ! Ο, τι άλλο εκτός από το μπιπ!ΑΑΑΑΑΑιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!

Νοιώθεις κουρασμένος...τα βλέφαρα σου βαραίνουν...νυστάζεις φοβερά...σιγά σιγά χάνεις την βούληση σου...και θα κανείς αυτό που θα σου πω...μόλις ακούσεις το Μπιπ θα αφήσεις όνομα, τηλέφωνο και μήνυμα.

Εμπρός...Ο αυτόματος τηλεφωνητής χάλασε...Σας μιλάει το ψυγείο...Παρακαλώ, αφήστε το μήνυμα σας μετά το μπιπ, μιλώντας αργά, και θα
μου το κολλήσω απ` έξω με ενα μαγνητάκι.
thumbnail

H λαϊκή είναι προτιμότερη:

  • Δεν μένει ποτέ ακίνητη στα μπουζούκια.
  • H σχέση της με τα μίνι και τα ψηλά τακούνια είναι σχέση ζωής.
  • Δεν σε τιμωρεί ποτέ με τα 'πρέπει να συζητήσουμε'.
  • Γελάει πιο εύκολα.
  • Θέλει να είναι 'γκόμενα' και όχι 'σύντροφος', οπότε χωρίζεις ανώδυνα.
  • H φράση 'πιάσε ένα φραπόγαλο ρε συ Λίτσα' της φαίνεται λογική και δεν την οδηγεί σε εγκεφαλικό.

H κυριλέ είναι προτιμότερη:

  • Δεν σε τρώει η αγωνία μήπως στο πάρτι που την συνοδεύεις, εμφανιστεί ντυμένη 'Σβετλάνα'.
  • Eίναι πιο επιρρεπής στην παπαρολογία, οπότε αν κάνεις καμιά λαδιά, τα μπουρδουκλώνεις και απαλλάσσεσαι λόγω αμφιβολιών.
  • Σου δίνει ένα προφίλ πιο συμβατό με την Eυρωπαϊκή Ένωση.
  • Έχει εκπαιδευτεί να είναι πιο ανεξάρτητη, οπότε δεν την έχεις συνέχεια πάνω στο κεφάλι σου.
thumbnail
- Τι πιστεύει ένας δικηγόρος;
- Όλοι είναι αθώοι, μέχρι να σταματήσουν να πληρώνουν.

- Πώς λέγεται ο άνθρωπος που βοηθά έναν εγκληματία να παραβιάσει το νόμο, πριν να συλληφθεί ο εγκληματίας;
- Συνεργός.

- Πώς λέγεται ο άνθρωπος που βοηθά έναν εγκληματία να παραβιάσει το νόμο μετά τη σύλληψη του εγκληματία;
- Δικηγόρος.
thumbnail
Ναι = Όχι .......
Όχι = Ναι
Λυπάμαι = Θα με θυμηθείς
Χρειάζομαι = Θέλω
Αποφάσισε εσύ = Η σωστή απόφαση είναι προφανής
Κάνε ότι καταλαβαίνεις = Αυτό θα μου το πληρώσεις
Πρέπει να μιλήσουμε = Έχω να σου κάνω παράπονα
Φυσικά κάν' το άμα θέλεις = Μη το τολμήσεις να το κάνεις
Δεν τσατίστηκα = Φυσικά και τσατίστηκα , μα**κα !
Είσαι και πολύ άνδρας = Μήπως είναι καιρός να ρίξεις κανένα ξύρισμά ;
Σήμερα είσαι πολύ ευγενικός μαζί μου = Μήπως , λέω μήπως , σκέφτεσαι πάλι το sex ;
Σβήσε το φως = Έχω κυτταρίτιδα
Η κουζίνα δεν με βολεύει καθόλου = Θέλω καινούριο σπίτι / διαμέρισμα
Χρειάζομαι νέες κουρτίνες = και χαλιά , έπιπλα , γούνα ...
Aκουσα έναν θόρυβο = Έχω καταλάβει ότι σε πείρε ο ύπνος
Μ' αγαπάς ; = Θέλω να σε ρωτήσω για κάτι ακριβό
Πόσο πολύ μ' αγαπάς ; = Έκανα κάτι που μάλλον δε θα σ' αρέσει
Όχι τίποτα ! Ειλικρινά ! = Απλά , είσαι και πολύ μα**κας , ρε παιδάκι μου
thumbnail
Τα πιο τρελά και αστεία παράπονα των τουριστών στην Κρήτη και… διεθνώςΈχουν και οι τουρίστες τις… ιδιοτροπίες τους…

Tα πιο περίεργα και “τρελά” παράπονα των τουριστών στα ξενοδοχεία της Κρήτης μάζεψε η εφημερίδα “Πατρίς” του Ηρακλείου:

Διώξτε τα τζιτζίκια από το δέντρο κάνουν πολλή φασαρία και με ενοχλούν”, “θέλω αποζημίωση, τα ψάρια της θάλασσας τρομάζουν τα παιδιά μου”, “ωραίο βέβαια το δωμάτιο που μου δώσατε αλλά ο φοίνικας εμποδίζει τη θέα στη θάλασσα”, “γιατί έχετε κλειδωμένες τις πόρτες της τουαλέτας”… “Μα κύριε αυτή δεν είναι η τουαλέτα, είναι το… ασανσέρ”.

Αμέτρητα και συχνά απίστευτα είναι τα ευτράπελα που ζουν καθημερινά ιδιοκτήτες, διευθυντές και εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία με πρωταγωνιστές τουρίστες που κάνουν μόνο παράπονα και δεν είναι ικανοποιημένοι με τίποτα.

Όπως μας είπαν διευθυντές ξενοδοχείων, δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιοι πελάτες τούς έφεραν και φέτος σε δύσκολη θέση με τα παράλογα παράπονα και αιτήματά τους.

Θέλω αποζημίωση, τα ψάρια τρομάζουν τα παιδιά μου

Ο διευθυντής ξενοδοχείων Δημήτρης Κουμπαράκης μάς μίλησε για την περίπτωση μιας Αγγλίδας που έκανε διακοπές στη Χερσόνησο και παραπονέθηκε έντονα για τα… ψάρια που βρίσκονται στη θάλασσα.

Ήλθε και μας είπε ότι τα ψάρια τρομάζουν τα παιδιά της και μας ζήτησε αποζημίωση για ψυχική οδύνη”.

Διώξτε τα τζιτζίκια, κάνουν φασαρία

Άλλος πελάτης ζήτησε από το προσωπικό να φροντίσει να απομακρύνει τα τζιτζίκια από ένα δέντρο γιατί έκαναν φασαρία και του χαλούσαν την ηρεμία”.

Ο ίδιος θυμάται ακόμη την περίπτωση πελάτισσας από την Ουγγαρία που έκανε παράπονα εγγράφως ζητώντας αποζημίωση γιατί τη θέα της θάλασσας από το δωμάτιό της, την μισοέκρυβε ένας…φοίνικας.

Αμέτρητες είναι οι περιπτώσεις παραπόνων τουριστών που θυμούνται οι εργαζόμενοι σε ξενοδοχεία.

Πελάτης γλίστρησε κι έπεσε βγαίνοντας από την πισίνα του ξενοδοχείου και έξαλλος ζήτησε αποζημίωση για την πτώση του.

Άλλος τουρίστας διαμαρτυρήθηκε γιατί το φαγητό είναι πολύ ζεστό και άλλος γιατί τα κρύα πιάτα είναι… κρύα.

Οι ξενοδοχοϋπάλληλοι λένε ότι στους απαιτητικότερους πελάτες συγκαταλέγονται οι Άγγλοι, οι Ισραηλινοί, οι Ρώσοι αλλά και οι Έλληνες.

Το πιο συνηθισμένο τους παράπονο είναι ότι δεν τους έδωσαν καλύτερο δωμάτιο.

Παράπονα για τον… άσχημο ξεναγό και τους χοντρούς στην παραλία

Τα ευτράπελα και τα τρελά παράπονα των τουριστών κατέγραψε σε ρεπορτάζ της η Telegraph συγκεντρώνοντας τα πιο αστεία και παράξενα από αυτά:

• «Δεν μπορούσαμε να απολαύσουμε την ξενάγηση γιατί ο ξεναγός μας ήταν πολύ άσχημος. Πώς να θαυμάσουμε μία όμορφη θέα όταν βλέπεις ένα τέτοιο πρόσωπο;»

• «Η παραλία ήταν γεμάτη χοντρούς ανθρώπους. Ηταν αηδιαστικό».

• Ενας άνδρας ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να αποδώσει σεξουαλικά γιατί η καμαριέρα τους έπιασε στα… πράσα και γέλασε για τα προσόντα του πριν φύγει από το δωμάτιο.

• «Τα ζώα στο ζωολογικό κήπο έδειχναν πολύ λυπημένα και έκαναν τα παιδιά να κλαίνε. Δεν μπορούν να τα εκπαιδεύσουν να χαμογελούν;».

• «Οι πινακίδες στους δρόμους δεν ήταν στα αγγλικά. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς κυκλοφορεί ο κόσμος».

• «Δεν υπήρχε ταμπέλα που να σε προειδοποιεί ότι δεν πρέπει να μπεις σε αερόστατο αν φοβάσαι τα ύψη».

• «Οι ντόπιες ήταν πολύ όμορφες και με έκαναν να νιώθω άσχημα για τον εαυτό μου».

• Ανδρας παραπονέθηκε ότι η Disneyworld είναι πολύ τουριστική.

• «Πέρασα μία εβδομάδα σε σαφάρι και δεν είδα καθόλου καλά ζώα. Υπήρχαν μόνο πολλές αντιλόπες».

• «Είπατε ότι η πόλη βρισκόταν δίπλα σε ηφαίστειο, αλλά δεν υπήρχε λάβα. Είμαι σίγουρος ότι ήταν απλώς ένα βουνό».

• Ενας άνδρας που έκανε καλοκαιρινή κρουαζιέρα στην Αλάσκα παραπονέθηκε ότι ο καιρός δεν ήταν όσο ζεστός περίμενε.

• Γυναίκα σε κρουαζιέρα στη Μεσόγειο διαμαρτυρήθηκε ότι η θάλασσα έκανε… φασαρία και πρότεινε οι καμπίνες να έχουν καλύτερη ηχομόνωση.

• Κάποια απείλησε να καλέσει την αστυνομία καθώς ισχυριζόταν ότι την είχε κλειδώσει μέσα το προσωπικό. Στην πραγματικότητα, είχε ερμηνεύσει το ταμπελάκι «μην ενοχλείτε» στην πόρτα ως προειδοποίηση για να παραμείνει στο δωμάτιό της.

• «Ο αρραβωνιαστικός μου και εγώ κλείσαμε δωμάτιο με δύο κρεβάτια, αλλά μας έβαλαν σε ένα με διπλό κρεβάτι. Τώρα είστε υπεύθυνοι γιατί έμεινα έγκυος. Δεν θα είχε συμβεί αν μας είχατε βάλει στο δωμάτιο που κλείσαμε».

• «Πρέπει να απαγορευθεί η ηλιοθεραπεία τόπλες. Οι διακοπές μου καταστράφηκαν γιατί όλη την ημέρα ο σύζυγός μου κοίταζε άλλες γυναίκες».

• «Κανείς δεν μας είπε ότι θα υπήρχαν ψάρια στη θάλασσα. Τα παιδιά τρόμαξαν».

• «Η παραλία είχε πολλή άμμο».

• «Μας πήρε εννιά ώρες να επιστρέψουμε σπίτι από την Τζαμάικα στην Αγγλία. Οι Αμερικανοί έφτασαν σπίτι τους σε τρεις ώρες».

• «Κλείσαμε εκδρομή σε water park αλλά κανένας δεν μας είπε να φέρουμε τα δικά μας μαγιό και τις πετσέτες μας».



Τελευταίες Δημοσιεύσεις
enosis-music.eu
Τελευταίες Δημοσιεύσεις
enosis-music.eu