Roadhouse.gr
Roadhouse.gr
Αστεία και ανέκδοτα
Κάντε μας Like!
Έξυπνα & Ατάκες
Ατάκες, τσιτάτα, έξυπνα κείμενα και, σοφα λογια
thumbnail
Τι δουλειά έχουν οι κουτσοί και οι σvτραβοί τον άγιο Παντελεήμονα; Τι μας νοιάζει αν η αχλάδα έχει την ουρά μπροστά ή πίσω; Ποιος ήταν ο Κουτρούλης που έκανε τέτοιο πάταγο με το γάμο του; Ποιος Γιάννης πίνει και κερνάει;

ΚΟΥΤΣΟΙ ΣΤΡΑΒΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ

Στα 1830, σ' ένα χωριουδάκι της Κυνουρίας, στο Άστρος, παρουσιάστηκε ένας περίεργος άνθρωπος, που άρχισε να διαδίδει επίμονα ότι ήταν ο... Άγιος Παντελεήμονας, που ήρθε να σώσει τον κόσμο από τις διάφορες αρρώστιες, που τον μάστιζαν. Όπως ξέρουμε όλοι μας σχεδόν, ο πραγματικός Άγιος Παντελεήμονας είναι ο προστάτης των ανάπηρων και οι Χριστιανοί πιστεύουν ότι γιατρεύει, εκτός από τις άλλες παθήσεις και τις παραμορφώσεις του σώματος, καθώς και τους τυφλούς. Ο άγνωστος, ωστόσο, του Άστρους δεν έκανε το παραμικρό θαύμα. Επειδή, όμως, δεν ενοχλούσε κανέναν με την παρουσία, τον άφηναν να λέει ό,τι θέλει. Παρ όλ' αυτά, η φήμη πως στο όμορφο χωριό της Κυνουρίας παρουσιάστηκε ο Άγιος Παντελεήμονας, απλώθηκε γρήγορα σε όλη την τότε Ελλάδα. Όπως ήταν επόμενο, όσοι έπασχαν από τα μάτια τους, τ' αφτιά τους, τα πόδια τους και από ένα σωρό άλλες ασθένειες, παράτησαν τα σπίτια τους και τις δουλειές τους και ξεκίνησαν να πάνε στο Άστρος, με την ελπίδα ότι θα γίνουν καλά. Κι ήταν τόσοι πολλοί αυτοί οι ανάπηροι, ώστε από τα διάφορα χωριά που περνούσαν, έλεγαν οι άλλοι που τους έβλεπαν: «Κουτσοί, στραβοί, στον Άγιο Παντελεήμονα»

ΠΙΣΩ ΕΧΕΙ Η ΑΧΛΑΔΑ ΤΗΝ ΟΥΡΑ

Οι Ενετοί, που άλλοτε κυριαρχούσαν στις θάλασσες, εγκαινίασαν πρώτοι τα ιστιοφόρα μεταγωγικά, όταν ήθελαν να μεταφέρουν το στρατό τους. Τα καράβια αυτά ήταν ξύλινα και πελώρια και είχαν σχήμα αχλαδιού. Έσερναν δε τις περισσότερες φορές πίσω τους ένα μικρό καραβάκι, που έβαζαν μέσα τον οπλισμό και τα πολεμοφόδια, όπως ακόμα τρόφιμα και διάφορα πολεμικά σύνεργα. Οι Έλληνες τα είχαν βαφτίσει αχλάδες από το σχήμα τους. Έτσι όταν καμιά φορά στο πέλαγος παρουσιαζότανε κανένα άγνωστο καράβι, οι νησιώτες ( βιγλάτορες) ανέβαιναν πάνω στους βράχους και απ'εκεί παρακολουθούσαν με αγωνία τις κινήσεις του. Αν ήταν απλώς ιστιοφόρο, δεν ανησυχούσαν τόσο, γιατί υπήρχε πιθανότης να συνεχίσει αλλού τον δρόμο του. Αν όμως ήταν 'Αχλάδα' τους έπιανε πανικός, γιατί καταλάβαιναν ότι σε λίγο θ'άρχιζαν μάχες, πολιορκίες, πείνες και θάνατοι. Έφευγαν τότε για να πάνε να ετοιμάσουν την άμυνα τους. Από στόμα σε στόμα κυκλοφορούσε η φήμη ότι η 'Αχλάδα' έχει πίσω την ουρά. Με την ουρά εννοούσαν το καραβάκι που έσερνε το μεταγωγικό. Άρα επίθεση. Και έλεγαν: 'Πίσω έχει η Αχλάδα την ουρά', τι θα γίνει;

ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ

Οι φόροι πριν από το 19ο αιώνα ήταν τόσοι πολλοί στην Ελλάδα, ώστε όσοι δεν είχαν να πληρώσουν, έβγαιναν στο βουνό. Για τη φοβερή αυτή φορολογία, ο ιστορικός Χριστόφορος Άγγελος, γράφει τα εξής χαρακτηριστικά: «Οι επιβληθέντες φόροι ήσαν αναρίθμητοι, αλλά καί άνισοι. Εκτός της δέκατης, του εγγείου και της διακατοχής των ιδιοκτησιών, έκαστη οικογένεια κατέβαλε χωριστά φόρον καπνού (εστίας), δασμόν γάμου, δούλου και δούλης καταλυμάτων, επαρχιακών εξόδων καφτανίων, καρφοπετάλλων και άλλων εκτάκτων. Ενώ δε ούτο βαρείς καθ' εαυτούς ήσαν οί επιβληθέντες φόροι, έτι βαρυτέρους και αφορήτους καθίστα ο τρόπος της εισπράξεως και η δυναστεία των αποσταλλομένων πρός τούτο υπαλλήλωνη εκμισθωτών. Φόρος ωσαύτως ετίθετο απί των ραγιάδων (υπόδουλος-τουρκ.raya) εκείνων οίτινες έτρεφον μακράν κόμην». Από το τελευταίο αυτό, έμεινε παροιμιώδης η φράση: «πλήρωσε τα μαλλιά της κεφαλής του»

ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ

Όταν κάποιος σε μία συζήτηση μας λέει πράγματα με τα οποία διαφωνούμε ή μας ακούγονται παράλογα, συνηθίζουμε να λέμε: 'Μα τί είναι αυτά που μου λες? Αυτά είναι αηδίες και πράσσειν άλογα!'.Το 'πράσσειν άλογα' λοιπόν, δεν είνα πράσινα άλογα όπως πιστεύει πολύς κόσμος, όπως τα μικρά μου πόνυ, αλλά αρχαία ελληνική έκφραση.Προέρχεται εκ του ενεργητικού απαρέμφατου του ρήματος 'πράττω' ή/και 'πράσσω' (τα δύο τ, αντικαθίστανται στα αρχαία και από δύο σ), που είναι το 'πράττειν' ή/και 'πράσσειν' και του 'άλογο' που είναι ουσιαστικά το ουσιαστικό 'λόγος'=λογική (σε μία από τις έννοιες του) με το α στερητικό μπροστά. Α-λογο=παράλογο =>Πράσσειν άλογα, το να κάνει κανείς παράλογα πράγματα

ΣΑΡΔΑΜ

Η λέξη δεν έχει ετυμολογική ρίζα, αλλά προέρχεται από τον αναγραμματισμό του επιθέτου Μάνδρας. Ο Αχιλλέας Μάνδρας, ηθοποιός - σκηνοθέτης, γεννήθηκε το 1875 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν ο πρώτος που γύρισε η ελληνική κινηματογραφική ταινία. Επειδή έκανε πολλά μπερδέματα την ώρα που έπαιζε, σκέφθηκε να τα ονοματίσει. Έτσι αναγραμμάτισε το επώνυμό του και μας έδωσε μια καινούρια λέξη. Την καλλιτεχνική λέξη «Σαρδάμ»

ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ

Στην Κόρινθο, που ήταν πλούσια πόλη, γίνονταν δύο πανηγύρια, για εμπόρους απ' όλο τον κόσμο. Το καθένα είχε διάρκεια ενάμιση μήνα. Όταν την κατέκτησαν οι Φράγκοι, αυτά συνεχίστηκαν. Όσοι συμμετείχαν σ' αυτά σαν να μην τρέχει τίποτα, έλεγαν, όταν τους ρωτούσαν, που πάνε : « είμαστε για τα πανηγύρια » . Έκφραση που σήμερα επικρατεί για όσους δεν έχουν επίγνωση της σοβαρότητας μιας κατάστασης

ΤΙ ΚΑΠΝΟ ΦΟΥΜΑΡΕΙΣ

Συχνά, για κάποιον που δεν ξέρουμε τι είναι, ρωτάμε συνήθως : « τι καπνό φουμάρει; ». Η φράση αυτή δεν προέρχεται, όπως νομίζουν πολλοί, από τη μάρκα των τσιγάρων που καπνίζει, αλλά κρατάει από τα βυζαντινά ακόμη χρόνια, ίσως και πιο παλιά. Η λέξη « καπνός » έχει εδώ την αρχαία σημασία της εστίας, δηλαδή, του σπιτιού. Ο ιστορικός Π. Καλλιγάς λέει κάπου : «Οι φορατζήδες έμπαιναν εις τας οικίας των εντόπιων και ερωτούν 'τι καπνό φουμάρει εδώ; Κατά την απόκριση δε έβανον τον αναλογούντα φόρον». Όταν, λοιπόν, την εποχή εκείνη έλεγαν « καπνό », εννοούσαν σπίτι

ΕΒΓΑΛΕ ΤΗΝ ΜΠΕΜΠΕΛΗ

Μπέμπελη, είναι η ιλαρά (μεταδοτική, εξανθηματική νόσος). Η λέξη είναι σλαβικής προέλευσης (pepeli=στάχτη).
Η φράση «έβγαλε την μπέμπελη», σημαίνει ότι κάποιος ζεσταίνεται και ιδρώνει υπερβολικά.
Ο συσχετισμός της ζέστης με την ιλαρά, προκύπτει από την πρακτική ιατρική, σύμφωνα με την οποία, κάποιος που νοσεί από ιλαρά θα πρέπει να ντύνεται βαριά, έτσι ώστε να ζεσταθεί και να ιδρώσει και να «βγάλει» ή να «χύσει» έτσι από πάνω την αρρώστια (δηλαδή την μπέμπελη)

ΜΠΑΤΕ ΣΚΥΛΟΙ ΑΛΕΣΤΕ ΚΑΙ ΑΛΕΣΤΙΚΑ ΜΗ ΔΙΝΕΤΕ

Οι Φράγκοι, που είχαν υποδουλώσει άλλοτε την Ελλάδα, έκαναν τόσα μαρτύρια στούς κατοίκους, ώστε οι Έλληνες τούς βάφτισαν «Σκυλόφραγκους». Ό,τι είχαν και δεν είχαν, τούς το έπαιρναν, κυρίως όμως ενδιαφερόντουσαν για το αλεύρι, που τούς ήταν απαραίτητο για να φτιάχνουν ψωμί.
Κάποτε σ' ένα χωριουδάκι της Πάτρας μπήκαν μερικοί στρατιώτες σ' ένα μύλο και απαίτησαν από τον μυλωνά να τους αλέσει όλο το σιτάρι που υπήρχε εκεί, με την υπόσχεση ότι θα τού πλήρωναν τ' αλεστικά. Ο μυλωνάς ονομαζόταν Γιάννης Ζήσιμος, κι ήταν γνωστός για την παλικαριά του και την εξυπνάδα του. Όταν είδε τους Φράγκους να θέλουν να τού αρπάξουν το βιος του με το έτσι το θέλω, φούντωσε ολόκληρος. Συγκρατήθηκε, όμως, και δικαιολογήθηκε ότι δεν μπορεί μόνος του ν' αλέσει τόσες οκάδες σιτάρι. Οι στρατιώτες τού είπαν τότε ότι θα τον βοηθούσαν αυτοί. Ο Ζήσιμος τούς πέρασε στον μύλο και τούς είπε δήθεν ευγενικά: «Μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μη δώσετε». Ύστερα τούς κλείδωσε μέσα κι έβαλε φωτιά στο μύλο. Εκεί τούς έκαψε όλους σαν ποντίκια κι αυτός εξαφανίστηκε.

ΤΟΥ ΕΨΗΣΕ ΤΟ ΨΑΡΙ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ

Ο λαός του Βυζαντίου γιόρταζε με μεγάλη κατάνυξη και πίστη όλες τις μέρες της Σαρακοστής. Το φαγητό του ήταν μαρουλόφυλλα βουτηγμένα στο ξίδι, μαυρομάτικα φασόλια, φρέσκα κουκιά και θαλασσινά. Στα μοναστήρια, όμως, ήταν ακόμη πιο αυστηρά, αν και πολλοί καλόγεροι, που δεν μπορούσαν να κρατήσουν περισσότερο τη νηστεία, έκαναν πολλές κρυφές.αμαρτίες κι έτρωγαν αβγά ή έπιναν γάλα. Αν τύχαινε, όμως, κανένας απ' αυτούς να πέσει στην αντίληψη των άλλων -ότι είχε σπάσει δηλαδή τη νηστεία του- καταγγελλόταν αμέσως στο ηγουμενοσυμβούλιο και καταδικαζόταν στις πιο αυστηρές ποινές.
Κάποτε λοιπόν, ένας καλόγερος, ο Μεθόδιος, πιάστηκε να τηγανίζει ψάρια μέσα σε μια σπηλιά, που ήταν κοντά στο μοναστήρι. Το αμάρτημά του θεωρήθηκε φοβερό. Το ηγουμενο συμβούλιο τον καταδίκασε τότε στην εξής τιμωρία: Διάταξε και του γέμισαν το στόμα με αναμμένα κάρβουνα και κει πάνω έβαλαν ένα ωμό ψάρι, για να.ψηθεί! Το γεγονός αυτό το αναφέρει ο Θεοφάνης. Φυσικά ο καλόγερος πέθανε έπειτα από λίγο μέσα σε τρομερούς πόνους. Αλλά ωστόσο έμεινε η φράση «Μου έψησε το ψάρι στα χείλη» ή «Του έψησε το ψάρι στα χείλη»

ΜΑΣ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΑ ΦΩΤΑ

Μια παράξενη συνήθεια στην Αγγλία ήταν να κατραμώνουν τους λαθρέμπορους. Τους κρεμούσαν στις ακτές της θάλασσας, τους άλειβαν με πίσσα και τους άφηναν εκεί να αιωρούνται βδομάδες, μήνες και χρόνια, καμιά φορά. Έβαζαν δε τις κρεμάλες σε απόσταση πάνω στους βράχους της παραλίας. Αυτή η απάνθρωπη συνήθειο κράτησε ως τα τελευταία, σχεδόν, χρόνια. Στα 1822, έβλεπε κανείς στον πύργο του Δούβρου τρεις τέτοιους κρεμασμένους. Η Αγγλία έκανε τα ίδια με τους κλέφτες, τους εμπρηστές και τους δολοφόνους. Ο Τζον Πέιvτερ, που έβαλε φωτιά στα ναυτομάγαζα του Πόρτσμουθ, κρεμάστηκε και κατραμώθηκε στα 1776. Ο αβάς Κόγερ τον ξαναείδε στα 1777. Ο Πέιντερ ήταν αλυσοδεμένος και κρεμασμένος πάνω από τα ερείπια που είχε προξενήσει ο ίδιος, τον φρεσκοπίσσωναν δε από καιρό σε καιρό, για να διατηρείται. Τέλος, τον αντικατέστησαν ύστερα από τέσσερα χρόνια.
Με τον ίδιο τρόπο οι Βυζαντινοί τιμωρούσαν πολλούς εγκληματίες, που έκαναν, όμως και χρέη φαναριών!
Τους έβαζαν, δηλαδή, φωτιά στα πόδια και τους άφηναν να καίγονται σαν λαμπάδες. Και φαίνεται πως οι δολοφόνοι ήταν πολλοί την εποχή εκείνη, αφού για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα φώτιζαν τον Κεράτιο κόλπο. Αργότερα, όμως, τους αντικατέστησαν με αληθινούς πυρσούς. Αυτοί ωστόσο, που ήθελαν να καίγονται οι εγκληματίες, έλεγαν δυσαρεστημένοι: «Μας άλλαξαν τα φώτα»

ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΙΔΑΝΕ, ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΝ ΒΑΦΤΙΣΑΝΕ

Ο Τριπολιτσιώτης Αγγελάκης Νικηταράς, παράγγειλε κάποτε του Κολοκοτρώνη -που ήταν στενός του φίλος- να κατέβει στο χωριό, για να βαφτίσει το μωρό του. Ο Νικηταράς τού παράγγειλε ότι το παιδί επρόκειτο να το βγάλουν Γιάννη, αλλά για να τον τιμήσουν, αποφάσισαν να του δώσουν τ' όνομά του, δηλαδή Θεόδωρο.
Ο θρυλικός Γέρος του Μοριά απάντησε τότε, πως ευχαρίστως θα πήγαινε μόλις θα «έκλεβε λίγον καιρό», γιατί τις μέρες εκείνες έδινε μάχες. Έτσι θα πέρασε ένας ολόκληρος μήνας σχεδόν κι ο Κολοκοτρώνης δεν κατόρθωσε να πραγματοποιήσει την υπόσχεση που είχε δώσει.
Δεύτερη, λοιπόν, παραγγελία του Νικηταρά. Ώσπου ο Γέρος πήρε την απόφαση και με δύο παλικάρια του κατέβηκε στο χωριό. Αλλά μόλις μπήκε στο σπίτι του φίλου του, δεν είδε κανένα μωρό, ούτε καμμιά προετοιμασία για βάφτιση.
Τι είχε συμβεί: Η γυναίκα του Νικηταρά ήταν στις μέρες της να γεννήσει. Επειδή όμως, ο τελευταίος ήξερε πως ο Γέρος ήταν απασχολημένος στα στρατηγικά του καθήκοντα και πως θ' αργούσε οπωσδήποτε να τους επισκεφτεί -οπότε θα είχε γεννηθεί πια το παιδi- τού παράγγελνε και τού ξαναπαράγγελνε προκαταβολικά για τη βάφτιση.
Όταν ο Κολοκοτρώνης άκουσε την.απολογία του Νικηταρά, ξέσπασε σε δυνατά γέλια και φώναξε:
- Ωχού! Μωρέ, ακόμα δεν τον είδανε και Γιάννη τον βαφτίσανε!

ΑΛΑ ΜΠΟΥΡΝΕΖΙΚΑ

Μπουρνέζικα, λοιπόν, είναι η γλώσσα που θα μιλούσαν σε κάποιο τόπο ή και θα μιλάνε ακόμα, γιατί ο τόπος αυτός πράγματι υπάρχει. Είναι σε μια περιοχή του Σουδάν, όπου ζει η φυλή Μπουρνού.
Η γλώσσα αυτή ήρθε στην Ελλάδα κατά την Επανάσταση του 1821, με την φυλή των Μπουρνού η οποία αποτελούσε τμήμα του εκστρατευτικού σώματος του Αιγύπτιου στρατηγού Ιμπραήμ.
Καθώς η αραβική γλώσσα είναι αρκετά δύσκολη και μάλιστα στις διαλέκτους της, σε μας τους Έλληνες, λοιπόν δίκαια, όσα θ' ακούγαμε από αυτούς, θα φαίνονταν «αλά μπουρνέζικα», δηλαδή ακατανόητα.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΙΝΕΙ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΕΡΝΑΕΙ

Ανάμεσα στα παλικάρια του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, ξεχώριζε ένας Τριπολιτσιώτης, ο Γιάννης Θυμιούλας, που είχε καταπληκτικές διαστάσεις: Ήταν δυο μέτρα ψηλός, παχύς και πολύ δυνατός (λέγεται ότι με το ένα του χέρι μπορούσε να σηκώσει και άλογο).
Ο Θυμιούλας έτρωγε στην καθισιά του ολόκληρο αρνί, αλλά και πάλι σηκωνόταν πεινασμένος. Έπινε όμως και πολύ. Παρόλα αυτά ήταν εξαιρετικά ευκίνητος, δε λογάριαζε τον κίνδυνο κι όταν έβγαινε στο πεδίο της μάχης, ο εχθρός μόνο που τον έβλεπε, τρόμαζε στη θέα του. Πολλοί καπεταναίοι, μάλιστα, όταν ήθελαν να κάνουν καμιά τολμηρή επιχείρηση, ζητούσαν από τον Κολοκοτρώνη να τους τον.δανείσει!
Κάποτε ωστόσο, ο Θυμιούλας, μαζί με άλλους πέντε συντρόφους του, πολιορκήθηκαν στη σπηλιά ενός βουνού. Και η πολιορκία κράτησε κάπου τρεις μέρες. Στο διάστημα αυτό, είχαν τελειώσει τα λιγοστά τρόφιμα που είχαν μαζί τους οι αρματολοί και ο Θυμιούλας άρχισε να υποφέρει αφάνταστα. Στο τέλος, βλέποντας ότι θα πέθαινε από την πείνα, αποφάσισε να κάνει μια ηρωική εξόρμηση, που ισοδυναμούσε με αυτοκτονία. Άρπαξε το χαντζάρι του, βγήκε από τη σπηλιά και με απίστευτη ταχύτητα, άρχισε να τρέχει ανάμεσα στους πολιορκητές, χτυπώντας δεξιά και αριστερά. Ο εχθρός σάστισε, προκλήθηκε πανικός και τελικά τρόμαξε και το 'βαλε στα πόδια. Έτσι, γλίτωσαν όλοι τους.
Ο Θυμιούλας κατέβηκε τότε σ' ένα ελληνικό χωριό, έσφαξε τρία αρνιά και τα σούβλισε. Ύστερα παράγγειλε και του έφεραν ένα «εικοσάρικο» βαρελάκι κρασί κι έπεσε με τα μούτρα στο φαγοπότι. Φυσικά, όποιος χριστιανός περνούσε από κει, τον φώναζε, για να τον κεράσει. Πάνω στην ώρα, έφτασε και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ρώτησε να μάθει, τι συμβαίνει.
- Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει! απάντησε ο προεστός του χωριού.
Όπως λένε, αυτή η φράση, αν και παλιότερη, έμεινε από αυτό το περιστατικό. Παραπλήσια είναι και η αρχαιότερη έκφραση: «Αυτός αυτόν αυλεί»

ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ ΜΟΥ, ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΟΥ

Η παροιμιώδης αυτή έκφραση, οφείλεται σε έναν Κρητικό, που ονομάζονταν Παντελής Αστραπογιαννάκης.
Όταν οι Ενετοί κυρίευσαν τη Μεγαλόνησο, αυτός πήρε τα βουνά μαζί με μερικούς τολμηρούς συμπατριώτες του. Από εκεί κατέβαιναν τις νύχτες και χτυπούσαν τους κατακτητές μέσα στα κάστρα τους.
Για να δίνει, ωστόσο, κουράγιο στους νησιώτες, τους υποσχόταν ότι θα ελευθέρωναν γρήγορα την Κρήτη.
Με το σήμερα, όμως, και με το αύριο, ο καιρός περνούσε και η κατάσταση του νησιού αντί να καλυτερεύει, χειροτέρευε.
Οι Κρητικοί άρχισαν ν' απελπίζονται. Μα ο Αστραπογιαννάκης δεν έχανε το θάρρος του, εξακολουθούσε να τους δίνει ελπίδες για σύντομη απελευθέρωση. Οι συμπατριώτες του, όμως, δεν τα πίστευαν πια. Όταν, λοιπόν, το ασύγκριτο εκείνο παλικάρι πήγαινε να τους μιλήσει, όλοι μαζί του έλεγαν: «Ξέρουμε τι θα πεις. Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μoυ!».

ΤΑ ΒΡΗΚΕ ΜΠΑΣΤΟΥΝΙΑ

Η προέλευση της φράσης ανάγεται σε ένα πραγματικό γεγονός, που έλαβε χώρα κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα από μια μονομαχία.
Εκατό χρόνια μετά το πάρσιμο του φρουρίου της Ακροκορίνθου από το Λέοντα το Σγουρό, οι Φράγκοι γιόρτασαν στην Κόρινθο με μεγάλη τελετή αυτή την επέτειο. Οι ευγενείς έκαναν ιππικούς αγώνες κάτω από τα βλέμματα των ωραίων γυναικών. Νικητές ξεχώρισαν δυο: Ο Ελληνογάλλος δούκας των Αθηνών Γουίδος -μόλις 20 χρονών- και ο Νορμανδός Μπουσάρ, φημισμένος καβαλάρης και οπλομάχος.
Εκείνη την ημέρα κάλεσε σε μονομαχία ο «Μπάιλος» του Μορέα, Νικόλαος Ντε Σαιντομέρ, τον παλατίνο της Κεφαλλονιάς Ιωάννη, που φοβήθηκε τη δύναμη του αντιπάλου του κι αρνήθηκε να χτυπηθεί με την πρόφαση ότι το άλογό του ήταν αγύμναστο. Αλλά ο Μπουσάρ τον ντρόπιασε μπροστά σε όλους, γιατί ανέβηκε πάνω σ' αυτό το ίδιο το άλογο κι έκανε τόσα γυμνάσματα, ώστε να κινήσει το θαυμασμό των θεατών. Ύστερα, καλπάζοντας γύρω από την κονίστρα, φώναξε δυνατά: «Να το άλογο που μας παρέστησαν αγύμναστο».
Αυτό βέβαια, ήταν αρκετό για να προκαλέσει το θανάσιμο μίσος του Ιωάννη, ο οποίος έστειλε κρυφά έναν υπηρέτη του για να αλλάξει τα δυο ξίφη του Μπουσάρ με δυο πανομοιότυπα, αλλά ξύλινα, αυτά δηλαδή που είχαν για να γυμνάζονται οι αρχάριοι. Τα ξύλινα αυτά ξίφη τα ονόμαζαν «μπαστέν» και οι Έλληνες τα έλεγαν «μπαστούνια».
Όταν ο υπηρέτης κατάφερε να τα αλλάξει, ο Ιωάννης κάλεσε τον Μπουσάρ αμέσως σε μονομαχία. Ανύποπτος εκείνος τράβηξε το πρώτο ξίφος του και το βρήκε ξύλινο. Τραβά και το δεύτερο, κι αυτό «μπαστούνι». Και τα δυο τα βρήκε «μπαστούνια». Ο Ιωάννης κατάφερε τότε να τον τραυματίσει θανάσιμα στο στήθος.
Από τότε έμεινε η φράση: «Τα βρήκε μπαστούνια» και φυσικά δεν έχει σχέση με τα τραπουλόχαρτα ή τα μπαστούνια που γνωρίζουμε

ΑΛΛΟΣ ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΗ ΝΥΦΗ

Στην παλιά Αθήνα του 1843, επρόκειτο να συγγενέψουν με γάμο δύο αρχοντικές οικογένειες: Του Γιώργη Φλαμή και του Σωτήρη Ταλιάνη.
Ο Φλαμής είχε το κορίτσι και ο Ταλιάνης το αγόρι. Η εκκλησία, που θα γινόταν το μυστήριο, ήταν η Αγία Ειρήνη της Πλάκας. Η ώρα του γάμου είχε φτάσει και στην εκκλησία συγκεντρώθηκαν ο γαμπρός, οι συγγενείς και οι φίλοι τους. Μόνο η νύφη έλειπε.
Τι είχε συμβεί;
Απλούστατα. Η κοπέλα, που δεν αγαπούσε τον νεαρό Ταλιάνη, προτίμησε ν΄ ακολουθήσει τον εκλεκτό της καρδιάς της, που της πρότεινε να την απαγάγει. Ο γαμπρός άναψε από την προσβολή, κυνήγησε την άπιστη να την σκοτώσει, αλλά δεν κατόρθωσε να την ανακαλύψει.
Γύρισε στο σπίτι του παρ΄ ολίγο πεθερού του και του ζήτησε τα δώρα που είχε κάνει στην κόρη του. Κάποιος όρος όμως στο προικοσύμφωνο έλεγε πως οτιδήποτε κι αν συνέβαινε προ και μετά το γάμο μεταξύ γαμπρού και νύφης «δέ θά ξαναρχούτο τση καντοχή ουδενός οι μπλούσιες πραμάτιες καί τα τζόβαιρα όπου αντάλλαξαν οι αρρεβωνιασμένοι».
Φαίνεται δηλαδή, ότι ο πονηρός γερο-Φλαμής είχε κάποιες υποψίες από πριν, για το τι θα μπορούσε να συμβεί, γι' αυτό έβαλε εκείνο τον όρο. Κι έτσι πλήρωσε ο φουκαράς ο Ταλιάνης τα δώρα του άλλου.
Από τότε οι παλαιοί Αθηναίοι, όταν γινόταν καμιά αδικία σε βάρος κάποιου, έλεγαν ότι «άλλος πλήρωσε τη νύφη» κι έμεινε η φράση εώς και σήμερα

ΤΟΥ ΚΟΥΤΡΟΥΛΗ Ο ΓΑΜΟΣ

«Έγινε του Κουτρούλη ο γάμος» ή «Έγινε του Κουτρούλη το πανηγύρι» λέμε οι νεότεροι Έλληνες όταν πρόκειται για θορυβώδη συνάθροιση ή μεγάλη ακαταστασία. Ποιος είναι όμως αυτός ο Κουτρούλης και γιατί ο γάμος του να γίνει παροιμιώδης;
Ο καβαλλάριος (ιππότης) Ιωάννης ο Κουτρούλης, που πιθανώς ζούσε στη Μεθώνη, συγκατοίκησε με γυναίκα που είχε φύγει από το συζυγικό σπίτι μετά από σκάνδαλο, όπως φαίνεται. Η μη νόμιμη αυτή συγκατοίκηση τράβηξε την προσοχή της εκκλησίας, η οποία αφόρισε τη γυναίκα.
Πέρασαν εν τω μεταξύ δεκαεφτά χρόνια, και ο Κουτρούλης, μη εννοώντας να απομακρυνθεί από τη γυναίκα, πάντοτε προσπαθούσε να του επιτραπεί να την παντρευτεί νόμιμα. Πόσο μεγάλο θα ήταν το σκάνδαλο, και επομένως πόσο γνωστό στη μικρή κοινωνία της Μεθώνης, ο καθένας το φαντάζεται.
Ο νόμιμος και πρώτος σύζυγος που αντιδρούσε, για δεκαεφτά χρόνια βασάνιζε τον Κουτρούλη.
Τα πράγματα όμως μεταβλήθηκαν το Μάιο του 1394. Ο Πατριάρχης Αντώνιος ο Δ', στον οποίο η αφορισθείσα παρουσίασε διαζύγιο που είχε γίνει επί του εν τω μεταξύ αποθανόντος επισκόπου Μεθώνης Καλογεννήτου, με το οποίο ο γάμος θεωρούνταν νομίμως διαλελυμένος, αναγνώρισε το δίκιο της και με γράμματά του και προς τον μητροπολίτη Μονεμβασίας και τον επίσκοπο Μεθώνης επίτρεψε την με τις ευχές της εκκλησίας τέλεση του γάμου, εάν όμως αποδεικνυόταν ότι ο Κουτρούλης δεν είχε καμιά ιδιαίτερη σχέση με τη γυναίκα, με την οποία συγκατοικούσε, για όσο αυτή ζούσε με τον πρώτο σύζυγό της.
Τι αποδείχτηκε δεν ξέρουμε. φαίνεται όμως ότι η ανάκριση των ιεραρχών πιστοποίησε την αθωότητα του Κουτρούλη και έτσι ο γάμος έγινε. Αν θα γίνει ή όχι ο γάμος, συζητιόταν για δεκαεφτά ολόκληρα χρόνια, και όταν επιτέλους έγινε, έγινε το ζήτημα της ημέρας. Στα στόματα των γυναικών και των περιέργων θα περιφερόταν αναμφίβολα η φράση «'Έγινε του Κουτρούλη ο γάμος», όπου όλη η σπουδαιότητα έπεφτε στο ρήμα «έγινε».
Κατά το γάμο ωστόσο, που μάλλον πανηγύρι ήταν, είναι φυσικό να έγινε έκτακτο και εξαιρετικό γλέντι, αφενός μεν σε πείσμα του πρώτου συζύγου, αφετέρου δε για ικανοποίηση του πολύπαθου και καταξοδεμένου δεύτερου συζύγου, ο οποίος δεν ήταν κάποιος άγνωστος, ήταν ο εξαιτίας των γεγονότων διαβόητος καβαλλάριος Ιωάννης Κουτρούλης.
Στη φράση κατόπιν «Έγινε του Κουτρούλη ο γάμος» τονιζόταν όχι πλέον η λέξη «έγινε», αλλά η γενική «του Κουτρούλη», η οποία έγινε συνώνυμη με το «θορυβωδώς» και η οποία είναι σήμερα η ιδιαίτερη λέξη όλης της φράσης.
Η φράση έγινε ευρύτατα γνωστή στα νεότερα χρόνια και μέσα από το ομώνυμο σατιρικό θεατρικό έργο του Αλέξανδρου Ρίζου-Ραγκαβή (1845), με το οποίο σατιρίζει και στηλιτεύει τα πολιτικά ήθη της εποχής του Όθωνα.

ΑΛΛΑΞΕ Ο ΜΑΝΩΛΙΟΣ ΚΑΙ ΕΒΑΛΕ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΤΟΥ ΑΛΛΙΩΣ

Στους χρόνους του Όθωνα, υπήρχε ένας γνωστός κουρελιάρης τύπος: Ο Μανώλης Μπατίνος.
Δεν υπήρχε κανείς στην Αθήνα που να μην τον γνωρίζει, μα και να μην τον συμπαθεί.
Οι κάτοικοι του έδιναν συχνά κανένα παντελόνι ή κανένα σακάκι, αλλά αυτός δεν καταδέχονταν να τα πάρει, γιατί δεν ήταν ζητιάνος.
Ήταν.ποιητής, ρήτορας και φιλόσοφος (έτσι πίστευε). Στεκόταν σε μια πλατεία και αράδιαζε ότι του κατέβαινε.
Κάποτε λοιπόν έτυχε να περάσει από εκεί ο Ιωάννης Κωλέττης.
Ο Μανώλης Μπατίνος τον πλησίασε και τον ρώτησε, αν έχει το δικαίωμα να βγάλει λόγο στη Βουλή.
Ο Κωλέττης του είπε ότι θα του έδινε ευχαρίστως άδεια αν πέτουσε απο πάνω του τα παλιόρουχα που φορούσε κι έβαζε άλλα.
Την άλλη μέρα ο Μανώλης παρουσιάστηκε στην πλατεία με τα ίδια ρούχα, αλλά τα είχε γυρίσει ανάποδα και φορούσε τα μέσα έξω.
Ο κόσμος τον κοιτούσε έκπληκτος.
Και τότε άκουσε αυτούς τους στίχους απο το στόμα του Μανώλη Μπατίνου:
«Άλλαξε η Αθήνα όψη,
σαν μαχαίρι δίχως κόψη,
πήρε κάτι απ' την Ευρώπη
και ξεφούσκωσε σαν τόπι.
Άλλαξαν χαζοί και κούφοι
και μας κάναν κλωτσοσκούφι.
Άλλαξε κι ο Μανωλιός
κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς».

ΚΑΤΑ ΦΩΝΗ ΚΙ Ο ΓΑΪΔΑΡΟΣ

Οι Φαραώ είχαν γαϊδάρους εξημερωμένους, που τους χρησιμοποιούσαν με τον ίδιο τρόπο, που τους χρησιμοποιούμε κι εμείς σήμερα.
Οι αρχαίοι, τους θεωρούσαν σαν σύμβολο πολλών αρετών και σαν ιερά ζώα.
Θεωρούσαν μάλιστα, πως όταν ένας γάιδαρος γκάριζε, προτού αρχίσει μια μάχη, οι Θεοί τους προειδοποιούσαν για την νίκη. Ήταν δηλαδή ένας καλός οιωνός.
Κάποτε ο Φωκίωνας ετοιμαζόταν να επιτεθεί στους Μακεδόνες του Φιλίππου, αλλά δεν ήταν τόσο βέβαιος για το αποτέλεσμα, επειδή οι στρατιώτες του ήταν λίγοι.
Τότε αποφάσισε να αναβάλει για λίγες μέρες την επίθεση, ώσπου να του στείλουν τις επικουρίες, που του είχαν υποσχεθεί οι Αθηναίοι.
Πάνω όμως, που ήταν έτοιμος να διατάξει υποχώρηση, άκουσε ξαφνικά το γκάρισμα ενός γαϊδάρου απ' το στρατόπεδό του.
- Κατά φωνή κι ο γάιδαρος! αναφώνησε ενθουσιασμένος ο Φωκίωνας.
Έτσι διέταξε ν' αρχίσει η επίθεση, με την οποία νίκησε τους Μακεδόνες.
Από τότε ο λόγος έμεινε, και τον λέμε συχνά, όταν βλέπουμε ξαφνικά κάποιον γνωστό ή φίλο μας, που δεν τον περιμέναμε.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΕΡΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΚΑΝΕΛΛΑ

Ίσως η χαρακτηριστικότερη πρόταση για την περιγραφή της ασυναρτησίας. Σύμφωνα με ιστορικές μαρτυρίες, η πραγματική μορφή της φράσης είναι: 'Από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή καν' έλα'', που σημαίνει: έρχομαι από την Κωνσταντινούπολη και σε προσκαλώ να έρθεις στην κορυφή. Αποτελούσε μήνυμα των Σταυροφόρων, όταν επέστρεφαν από την κατακτημένη πλέον Κωνσταντινούπολη και καθόριζαν ως σημείο συνάντησης τους την κορυφή του λόφου. Όσο για την συνέχεια της φράσης...
'και βγάζω το καπέλο μου να μη βραχεί η ομπρέλα μου', φαίνεται ότι αποτελεί νεότερη προσθήκη όσων δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι σχέση είχε η Πόλη με την κανέλα

ΔΕ ΧΑΡΙΖΩ ΚΑΣΤΑΝΑ

Στα 1826 ο Ιμπραήμ έστειλε κατασκόπους του στην απόρθητη Μάνη, ντυμένους καστανάδες. Αυτοί για να πληροφορηθούν από τις γυναίκες και τα παιδιά που βρίσκονταν οι άντρες τους, άρχισαν να χαρίζουν τα κάστανα αντί να τα πουλάνε. Υποψιασμένοι οι ντόπιοι τους έπιασαν και τους ανάγκασαν να πουν την αλήθεια. Όταν οι κατάσκοποι ρώτησαν για την τύχη τους, οι Μανιάτες αποκρίθηκαν: 'Εμείς δεν χαρίζουμε κάστανα', δηλαδή θα σας τιμωρήσουμε

ΝΑ ΜΕΝΕΙ ΤΟ ΒΥΣΣΙΝΟ

Η λαϊκή αυτή έκφραση που γεννήθηκε κάπου μεταξύ 1900 και 1905 και σήμερα δηλώνει άρνηση (εναλλακτικά «να (μού) λείπει το βύσσινο» ή «να μου λείπει»), προέρχεται από ένα περιστατικό που συνέβη σ' ένα καφενείο μεταξύ ενός βουλευτή κι ενός ψηφοφόρου του.

Ο ψηφοφόρος παρήγγειλε στον σερβιτόρο του καφενείου που συναντήθηκαν ένα γλυκό βύσσινο, για να κεράσει τον βουλευτή κι έτσι να πετύχει το -τί άλλο;- το ρουσφετάκι του. Ο βουλευτής, όμως, σκληρό καρύδι, δε φαινότανε διατεθειμένος να τον βοηθήσει. Αγανακτισμένος τότε ο ψηφοφόρος, που έβλεπε πως δε θα γινότανε τίποτα, φώναξε δυνατά στον σερβιτόρο: «Να μένει το βύσσινο!»

ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΤΑ ΛΑΧΑΝΑ

Την φράση «σπουδαία τα λάχανα» (εναλλακτικά και «σιγά τα λάχανα»), τη χρησιμοποιούμε σήμερα ειρωνικά, όταν θέλουμε να δηλώσουμε την δυσανάλογη αξία που προσδίδεται σε κάτι, σε σχέση με την πραγματική του αξία. Χρησιμοποιείται δηλαδή απαξιωτικά.
Προήλθε από το εξής περιστατικό:
Σε κάποιο χωριό, πριν από το 1821, πέρασε ο απεσταλμένος τού Μπέη, για να εισπράξει τη «δεκάτη». Η δεκάτη ήταν κι αυτή μία από τις πολλές φορολογίες τών χρόνων εκείνων. Όλοι όμως οι χωρικοί τού απάντησαν πως δεν είχαν να πληρώσουν τον φόρο, γιατί τα λάχανά τους (λάχανα ήταν η παραγωγή τους) έμεναν απούλητα. Τότε ο φοροεισπράκτορας τούς είπε πως θα έστελνε ζώα και ανθρώπους, για να φορτώσει τα λάχανα και έτσι να «πατσίζανε» με το χρέος τους. Έτσι και έγινε.
Από τότε, έμεινε να λένε οι χωρικοί (προφανώς ειρωνικά): «Σπουδαία τα λάχανα», όταν επρόκειτο να «πατσίσουν» τούς οφειλόμενους φόρους, με λάχανα
thumbnail

Οι καλύτερες Ατάκες τους ...και οι καλύτερες απαντήσεις σε αυτές


  • 'Σ'αγαπώ κι ας με πλήγωσες!!!'
    Τι έγινε γλυκιά μου... μοιράστηκε τα δρακουλίνια του με άλλη;;;
     
  • 'Είμαι απογοητευμένος απ'τις γυναίκες!!!'
    Πες τα ρε μεγάλε... μεγάλη καριόλα η Daisy!!!
     
  • 'Κρίμα κι είχα κάνει όνειρα για μας!!!'
    Σαν τι όνειρα δηλαδή... ότι θα λέγατε μαζί τα κάλαντα ας πούμε;;;
     
  • 'Είσαι ότι καλύτερο μου έχει τύχει!!!'
    Έλα, πες την αλήθεια τώρα... πήρες Koukou Roukou ή τυχερή σακούλα;;;
     
  • 'Ζω τη ζωή μου ρισκάροντας και στα άκρα!!!'
    Μη μου πεις... πίνεις το γάλα σου σκέτο, χωρίς κακάο;;;
     
  • 'Πες μου γιατί ρε μοναξιά, με κυνηγάς από παιδί!!!'
    Από πόσο παιδί... από σπερματοζωάριο ας πούμε;;;
     
  • 'Θέλω να γυρίσω στα παλιά, εδώ και τώρα!!!'
    Σε καταλαβαίνω καλό μου... σαν την κούνια σου πουθενά!!!
     
  • 'Αποφάσισα να κάνω τατουάζ ένα δράκο!!!'
    Πρώτα πρέπει να τύχεις δράκο στην τσίχλα... μετά θέλει καλό βρέξιμο!!!
     
  • 'Έπιασα δουλειά, δοκιμαστής στην εταιρία Durex!!!'
    Ψιτ, ψιτ, να σου πω ένα μυστικό... τα Durex ΔΕΝ είναι τσίχλες!!!
     
  • 'Σήμερα το βράδυ, θα τα σπάσουμε κολλητούλες μου!!!'
    Ξενύχτι εεε... θα μαζευτείτε σπίτι σου και θα παίξετε με κούκλες;;;

thumbnail
Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους μου έστειλαν Chain Letters, στο e-mail, αιτήματα για σελίδες και μηνύματα στα κοινωνικά δίκτυα (facebook, Twitter, Google+ κτλ) για τους εξής λόγους:
  • Σταμάτησα να πίνω Coka Cola αφού έμαθα ότι χρησιμοποιείται για να καθαρίζουν τους λεκέδες στα WC.
     
  • Δεν πάω πλέον σινεμά για να μη κάτσω σε κάθισμα που ίσως έχει καρφίτσα που να φέρει τον ιό του AIDS.
     
  • Μυρίζω άσχημα αφού δεν βάζω αποσμητικό διότι ίσως μου προκαλέσει καρκίνο.
     
  • Δεν παρκάρω πλέον το αυτοκίνητο μου στα Super Markets διότι ίσως κάποιος μου δώσει ένα tester κάποιου αρώματος για να με ληστέψει αργότερα.
     
  • Δεν απαντάω στο κινητό μου, διότι ίσως μου πουν να πάρω σε κανένα παράξενο νούμερο και να μου έρθει μετά ο λογαριασμός με κλήσεις σε Uganda, Singapore ή Tokyo...!
     
  • Δεν πίνω πλέον ποτά από τενεκεδάκι διότι φοβάμαι ότι ίσως μου προκαλέσουν κάποια ασθένεια.
     
  • Μετά που γράφτικα στη σελίδα του Facebook 'ΔEΣ ΠΟΙΟΣ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΣΟΥ!', έμαθα όχι μόνο ποιοι το βλέπουν, αλλά και ποιοι τραβάνε μ@@κία βλέποντα το.
     
  • Όταν βγαίνω έξω σε κάποιο club δεν κοιτάζω καμιά ακόμα και αν είναι ωραία διότι ίσως μετά μου δώσει ναρκωτικά, με πάρει σε κάποιο ξενοδοχείο και μου βγάλει το συκώτι για να το πουλήσει στην μαύρη αγορά.
     
  • Κατέθεσα όλες μου τις οικονομίες στο λογαριασμό της Amy Bruce, που είναι άρρωστη στο νοσοκομείο εδώ και 7000 περίπου φορές. Είναι επίσης αξιοθαύμαστο ότι αυτό το παιδί είναι 8 χρονών από το 1995...!!!
     
  • Έγραψα το όνομα μου περίπου 3000 φορές σε μια λίστα για να σώσω ένα σπάνιο είδος σκίουρου...
     
  • Έχω 3000 χρόνια με κακή τύχη και έχω πεθάνει 67 φορές από τα Chain Letters που μου έστειλαν...

Ευχαριστώ σας όλους... Βαθύτατα...!

ΠΡΟΣΟΧΗ...!!!! Πλέον δεν μπορείς να σταματήσεις...!! Έχεις διαβάσει το μήνυμα...


ΑΝ ΔΕΝ ΣΤΕΙΛΕΙΣ ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΝΩ E-MAIL ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 10 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΚΑΙ 23 ΕΚΑΤΟΣΤΑ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ ΣΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 850.000 ΑΤΟΜΑ... ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΕΝΑΣ ΜΠΛΕ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΣ, ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΠΟΥ ΖΟΥΝΕ ΣΤΗΝ ΩΚΕΑΝΙΑ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΦΑΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ... ΑΥΡΙΟ ΣΤΙΣ 17:30...! ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕ ΤΟΥ ΦΤΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΦΑΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΡΕΝΤΑ ΣΟΥ...!!!
thumbnail

Σε κάποια ταμπέλα κάπου στην Αθήνα:
«ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΘΑΡΗ. ΠΕΤΑΤΕ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ»


Κάποια επιγραφή:
«ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ. ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ»


Ταμπέλα δίπλα στο δρόμο προς Χανιά:
«ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΗ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ ΑΣΚΟΠΑ»


Πινακίδα:
«ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΠΕΡΣΙΚΑ ΧΑΛΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΜΑΣ»


Πινακίδα σε parking:
«ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΚ/ΡΙΣΜΑ» (Έφαγε δηλαδή το α που έπιανε τόσο χώρο)



Πινακίδα σε ταβέρνα :
«Όποιος πίνει για να ξεχάσει , παρακαλείται να προπληρώσει»


Αγγελία:
«ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΜΗΧΑΝΑΚΙ ΜΕ ΔΥΟ ΡΟΔΕΣ, ΤΡΙΚΥΚΛΟ»


Πινακίδα σε ενοικιάσεις αυτοκινήτων και μοτοσικλετών:
«DUCKS FOR RENT» (παπάκια για νοίκιασμα)


Πινακίδα σε κάποιο κατάστημα στην Αθήνα:
«ΟΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΘΑ ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΛΑΤΕΣ»


Σε κάποια πινακίδα στην Ασπροβάλτα:
«DOLOMATA ΓΙΑ FISHING»


Σε πινακίδα ουρητηρίων στην Καλαμάτα:
«ΜΗΝ ΠΕΤΑΤΕ ΤΑ ΑΠΟΤΣΙΓΑΡΑ ΣΑΣ ΣΤΗΝ XEΣΤΡΑ. ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΧΕΖΟΥΜΕ ΣΤΑ ΤΑΣΑΚΙΑ ΣΑΣ»


Πινακίδα σε μαγαζί στην Δράμα:
«ΑΝ ΕΙΣΤΕ ΑΠΑΙΤΗΤΙΚΟΙ ΑΠΕΥΘΥΝΘΕΙΤΕ ΣΕ ΜΑΣ. ΘΑ ΣΑΣ ΕΞΗΓΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ»


Ταμπέλα σε κατάστημα στην Αθήνα:
«ΑΝΟΙΚΤΑ 7 ΗΜΕΡΕΣ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ. ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΚΛΕΙΣΤΑ»


Ταμπέλα κάπου στην Αθήνα:
«ΠΡΟΣΟΧΗ. ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ ΔΩΜΑΤΙΑ ΓΙΑ ΠΡΕΖΑΚΙΑ. ΤΗΛ. 100″


Αγγελία σε εφημερίδα της Αθήνας:
«ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΗΣ ΜΕ ΓΝΩΣΕΙΣ ΤΖΑΜΠΑ» (αντί για Java)


Τίτλος ειδήσεων στο Alpha:
«ΓΙΑΓΙΑ 105 ΧΡΟΝΩΝ, ΕΙΔΕ ΝΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΡΕΙΣ ΑΙΩΝΕΣ»


Κάποια ταμπέλα στην Αθήνα:
«ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΓΙΑ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ»


Σε καρτοτηλέφωνο με ηλιακό συλλέκτη:
«ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΩΡΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΒΡΑΔΥ»


Πινακίδα σε φράχτη κτήματος:
«ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ. ΟΙ ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ ΘΑ ΠΥΡΟΒΟΛΟΥΝΤΑΙ. ΟΙ ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ ΘΑ ΒΑΣΑΝΙΖΟΝΤΑΙ…»


Πινακίδα έξω από αποθήκη στον Μαραθωκαμπο Σάμου με σκοπό να προειδοποιήσει τους ξένους να μην αφοδεύουν έξω από την αποθήκη:
«NO XESIMO, THA PESEI XILO»


Επιγραφή στο πίσω μέρος φορτηγού από τον Ορχομενό:
«ΓΥΝΑΙΚΕΣ: ΧΕΙΛΗ ΜΙΣΑΝΟΙΧΤΑ – ΠΟΔΙΑ ΟΡΘΑΝΟΙΧΤΑ – ΜΥΑΛΟ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ»


Ταμπέλα σε σουβλατζίδικο στο Ηράκλειο:
«HERE WE SELL GOOD TUR» (εδώ πουλάμε καλό γύρο)


Σε ταμπέλα σουβλατζίδικου κάπου στις Κυκλάδες:
«SOUBLAKI WITH ROUND»


Γραπτή αναφορά από παρατηρητήριο στην πράσινη γραμμή (Λευκωσία, Κύπρος):
«ΩΡΑ 4:15 ΜΜ, 22 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1988. ΒΛΕΠΩ ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΑ ΜΟΥ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ ΝΑ ΑΕΡΙΖΕΤΑΙ, ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ»


Το όνομα ενός πρακτορείου ΠΡΟΠΟ στην Ναύπακτο:
«ΤΟ ΦΑΡΔΟΣ»


Σε πινακίδα κρεοπωλείου στην Ξάνθη:
«ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΚΟΚΟΡΕΤΣΙΑ ΚΑΤΟΠΙΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ»


Προειδοποιητική πινακίδα σε ορεινό δρόμο του Καρπενησίου:
«ΠΡΟΣΟΧΗ. ΠΤΩΣΗ ΒΛΑΧΩΝ»
 

thumbnail
Ηλικία και Ποτό:

17 ετών: μπύρα
25 ετών: ουίσκι
35 ετών: βότκα
48 ετών: διπλή βότκα
66 ετών: Μαλόξ

Ηλικία και αγαπημένα σπορ:

17 ετών: σεξ και μπάλα
25 ετών: σεξ και μπάλα
35 ετών: σεξ
48 ετών: σεξ
66 ετών: υπνάκος και μπάλα
75 ετών και άνω: τηλεόραση, ύπνος, επίσκεψη στον γιατρό του ΙΚΑ

Ηλικία και αγαπημένη φαντασίωση:

17 ετών: Να περάσω στις Πανελλήνιες
25 ετών: Να κάνω έρωτα στο αεροπλάνο
35 ετών: Να της αλλάζω σαν τα πουκάμισα
48 ετών: Να πάει η γυναίκα μου στη μάνα της
75 ετών και άνω: Να μην κατουριέμαι πάνω μου...

Η ιδανική ηλικία για γάμο:

17 ετών: Στα 25
25 ετών: Στα 35
35 ετών: Στα 48
48 ετών: Στα 66
66 ετών: Στα 17

Ηλικία και το ιδανικό ραντεβού:

17 ετών: Σινεμά και επιστημονική φαντασία
25 ετών: Καφέ... πάμε σπίτι μου
35 ετών: Πάμε σπίτι μου
48 ετών: Πάμε σπίτι μου να κάνεις κάτι να φάμε
66 ετών: Στα παιδιά για φαγητό την Κυριακή
thumbnail
Σίγουρα έχετε συναντήσει κάποιον από τους παρακάτω τύπους χρηστών στο facebook. Μα δεν είναι ενοχλητικοί;...

Ο Άσε-με-να-σου-πω-τι-κάνω-κάθε-μέρα-λεπτομερώς. “Μόλις ξύπνησα.”, “Κάνω φραπέ”, “Πάω για μάθημα” ~ Απίστευτο; Αυτό το άτομο αφιερώνει τον χρόνο του στο να γράφει ακριβώς τι κάνει την στιγμή που το κάνει. Σε κρίσιμες περιπτώσεις μάλιστα μπορεί να κάνει status update και από την τουαλέτα.

Το “ψώνιο”. Εντάξει… όλοι μας έχουμε κάνει post τουλάχιστον μια φορά για κάποια επίτευξη μας. Αλλα όταν κάθε update πρόκειται για link στο blog σας, τα “ενδιαφέροντα” σας, τα σκορ σας σε παιχνίδια ή τις καλλιτεχνικές σας ανησυχίες τότε φίλοι μου… συγνώμη αλλά ανήκετε σε αυτή την κατηγορία.

Ο συλλέκτης Οστ- ε… φίλων.
Ένας μέσος χρήστης έχει περίπου 120 φίλους. Πιο κοινωνικά άτομα όπως αυτά που όταν σε βλέπουν πάντα σε χαιρετάνε, ίσως να’χουν και 300-400 άτομα. Αλλά… όταν έχετε πάνω από 1,000 “φίλους”; Ε εκτός και αν ήσαστε γνωστός ηθοποιός ή κερδίσατε το λαχείο… τότε με συγχωρείτε αλλά απλά το παρακάνετε.

Το παιδί που φώναζε λύκος. “Ο Jackson πέθανε! ~ Και το μάθατε από εμένα πρώτοι!” ~ χμμ.. ναι .. από εσένα και άλλα 200 χιλιάδες άτομα που παρακολουθούσαν τηλεόραση εκείνη την στιγμή. Αυτά τα άτομα που-τόσο-θέλουν να γίνουν δημοσιογράφοι, είναι ο λόγος που μαθαίνουμε νέα από τα social media και όχι από τα ΜΜΕ. Φυσικά όπως τονίζει και το όνομα τους… στην βιασύνη τους να μεταδώσουν τα νέα, μπορεί να διαδίδουν φήμες ή και ψέματα. Όχι .. ο Goldblum δεν πέθανε από πτώση σε γκρεμό την προηγούμενη Κυριακή.

Ο δεν-έχω-όρια-προσωπικής-ζωής. Ο συγκεκριμένος τύπος ανθρώπου κάνει updates του τύπου “Μόλις έβαλα υπόθετο” ή “Το’κανα με την Μαρία!”- άτομα δηλαδή που δεν γνωρίζουν τι θα πει… υπερβολικές πληροφορίες, μοιράζοντας συνήθως οποιαδήποτε κατάσταση ασχέτως προσωπικής στιγμής.

Ο δεν-ξέρω-γραμματική-ή-ορθογραφία. Κάνει updates του τύπου “Σιμαιρα πιγα βωλτα στον γυαλό στην Καββάλα”, και απαντάει με σχόλια του τύπου “mktl” ή “κλ οπ ρε φιλε” που μπορεί να σημαίνει 1 εκατομμύριο διαφορετικά πράγματα.
Ο συμπαθή
ς…χαλαρός τύπος που δίνει τον ώμο του για να κλάψουν οι φίλοι. Αυτός ο τύπος γράφει συνήθως μηνύματα του τύπου “Συμπαρασταθείτε στον Στέλιο..περνάει δύσκολα.” ή “Α ρε Μαρία τι περνάς…κατανοώ! Υπομονή”

Ο μανιακός με τα facebook apps. Αυτός ο τύπος κάνει συνέχεια quizzes ή παίζει κάποιο game ή κάνει συνέχεια nudge. Μα καλά είναι δυνατόν να έχει τόσες απορίες για τον εαυτό του; Πως είναι το όνομα σας στα Ιαπωνικά; Τι ύψος έχετε αλήθεια… ποιος ηθοποιός σας αρέσει… και δεν έχει σταματημό! Μόνη λύση το Ignore.
thumbnail
Σύμπτωμα: Το ποτό έχει χρώμα διάφανο και είναι εντελώς άγευστο...
Διάγνωση: Το ποτήρι άδειασε...
Θεραπεία: Παραγγείλετε το επόμενο.

Σύμπτωμα: Ο τοίχος απέναντι ξαφνικά γεμίζει με πολύχρωμα φώτα.
Διάγνωση: Έχετε πέσει ανάσκελα.
Θεραπεία: Ζητήστε να σας ακουμπήσουν πάλι στο μπαρ

Σύμπτωμα: Έχετε τη γεύση μοκέτας και αποτσίγαρων στο στόμα.
Διάγνωση: Έχετε πέσει μπρούμυτα.
Θεραπεία: Ζητήστε να σας ακουμπήσουν και πάλι στο μπαρ

Σύμπτωμα: Το ποτό είναι άγευστο και τα ρούχα είναι βρεγμένα.
Διάγνωση: Δεν έχετε ανοίξει το στόμα, ή φέρνετε το ποτήρι σε λάθος σημείο του προσώπου.
Θεραπεία: Πηγαίνετε στην τουαλέτα και κάνετε εξάσκηση (κρυφά).

Σύμπτωμα: Αισθάνεστε τα πόδια κρύα και υγρά.
Διάγνωση: Κρατάτε το ποτήρι σε λάθος γωνία.
Θεραπεία: Γυρίστε το ποτήρι ώστε το άνοιγμα να κοιτάει στο ταβάνι.

Σύμπτωμα: Αισθάνεστε τα πόδια ζεστά και υγρά.
Διάγνωση: Δεν φταίτε εσείς.
Θεραπεία: Αναζητήστε το σκύλο που σας έκανε τη `δουλειά`.

Σύμπτωμα: Το πάτωμα φαίνεται ασυνήθιστα θολό.
Διάγνωση: Κοιτάτε μέσα από το άδειο ποτήρι.
Θεραπεία: Παραγγείλετε το επόμενο

Σύμπτωμα: Το πάτωμα ξαφνικά αρχίζει να κινείται.
Διάγνωση: Σας βγάζουν έξω.
Θεραπεία: Ρωτήστε αν σας πηγαίνουν σε άλλο μπαρ.

Σύμπτωμα: Όλα γύρω είναι μαύρα.
Διάγνωση: Το μαγαζί έκλεισε.
Θεραπεία: Μάθετε τη διεύθυνσή σας από το μπάρμαν

Σύμπτωμα: Στην επιστροφή, το ταξί ξαφνικά αποκτά πολύχρωμη ταπετσαρία.
Διάγνωση: Το επίπεδο αλκοόλ στο αίμα ξεπέρασε τα όρια
Θεραπεία: ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ή ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ
thumbnail
Μια ματιά στον ψυχισμό του κάγκουρα

«ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΤΟΝ ΟΓΚΟ/ ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΩΣΗ»

Φράση που χρησιμοποιείται συνήθως από βαθύτατα συμπλεγματικούς, ωραιοπαθείς αλλά πάντα ανασφαλείς παλικαράδες 18 – 40 ετών όταν τρομπάρονται ακατάσχετα με χάπια ή λιώνουν μασώντας λυσσασμένα πρωτεϊνες σε γυμναστήρια. Ανάμεσα στα απεχθή αυτά ανθρώπινα είδη αναπτύσσεται ένας σχεδόν αδελφικός δεσμός αλληλεγγύης και θεμελιώνεται ένα σιωπηρό θέσπισμα μυστικότητας, στο πλαίσιο των οποίων ο ένας εκθειάζει τον άλλο προς τόνωση ηθικού, παρότι η ματαιότητα της όλης κατάστασης αποτελεί κοινό μυστικό. «Αδελφέ έγινες τούμπανο», «παιχτούρα μου στέγνωσες πολύ καλά», «μαλακάκο χρειάζεσαι λίγη ακόμα δουλειά στο στήθος» είναι εκφράσεις φετίχ του εθισμένου στο μαραθώνιο γυμναστικής αυτοεξόντωσης κάγκουρα, που μπορείτε να υιοθετήσετε αν θέλετε να ενταχθείτε στο σχετικό κοινωνικό κύκλο

«ΦΙΛΟΣ, ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑΛΛΑΞ;»

Στο χώρο του γυμναστηρίου ο κάγκουρας αισθάνεται σαν βασιλιάς στην οργανική του θέση. Εξουσιάζει, άγει και φέρει, προκαλώντας δέος στο γυμνό οφθαλμό κανονικού ανθρώπου με μυικό ιστό υποδεέστερο μασίφ αγάλματος σε ιστορική πλατεία. Φορώντας άσπρη φόρμα, κολλητή σε στρατηγικές περιοχές του σώματος και κουβαλώντας 2 μεγάλα μπουκάλια παγωμένο ΚΟΡΠΗ για να δείξει εμμέσως την αντιστοιχία με την αποβαλλόμενη δια του ιδρώτα τοξίνη, θερίζει το χώρο του γυμναστηρίου χρησιμοποιώντας από λίγο όλα τα όργανα, στο μαξιμουμ της έντασής τους. Πρέπει άλλωστε να κομπλάρει κάπως τον διάδοχό του στο πεκ ντεκ. Δυστυχώς, αν χρησιμοποιείς όργανο που ο κάγκουρας τυχαίνει να ορέγεται δεν θα χεις την τύχη να ολοκληρώσεις την άσκησή σου. Θα έρθει πάνω από το κεφάλι σου και θα επιδοθεί στις διατάσεις του Κωνσταντάρα, θα ξεκινήσει συζήτηση με τον πισινό σου για να σου δείξει ότι παρεμποδίζεις τη συνομιλία δυο φίλων και αν τελικά δεν ανταποκριθείς θα σου πει την ατάκα κόλαφο της ονομαστικοποιημένης κλητικής εν είδει μαγκιάς.

«ΝΤΑΞΕΙ, ΜΗΝ ΤΑ ΙΣΟΠΕΔΩΝΟΥΜΕ ΟΛΑ»

Ο κάγκουρας δεν είναι αρκετά μορφωμένος για να εκφέρει εμπεριστατωμένη άποψη με πυγμή αλλά βρίσκει καταφύγιο σε στερεοτυπικές αγκυλώσεις και θλιβερές ελληναρίστικες κλισεδιές που στηρίζονται στον ακλόνητο βράχο της μαζικής νοοτροπίας και ψυχολογίας. Έτσι, όταν φτάσει στο αμήν θα επικαλεστεί αυτή την φράση- ύμνο στα επίπλαστα εθνικά ιερά και όσια, κρούοντας στον αντίπαλο τον κώδωνα του ηθικού κινδύνου, όπως αυτός διαμορφώθηκε από τα μισαλλόδοξη και μικροαστική νεοελληνική ιδιοσυγκρασία.

«TO TΡΑΓΟΥΔΑΚΙ ΛΕΕΙ ΑΓΡΙΑ»

Οι μουσικές καταβολές και ο γενικότερος καλλιτεχνικός περίγυρος του κάγκουρα είναι ζωτικά χαρακτηριστικά της ύπαρξής του, σύμφυτα με την κοινωνική του περσόνα και άρα απροκάλυπτα προβεβλημένα. Στο σπίτι του, ο κάγκουρας θα ακούσει Σταμάτη Γονίδη και Πάνο Κιάμο καθήμενος μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή του και πλοηγούμενος στο utube . Η εν λόγω ιδιωτική δραστηριότητα είναι η μόνη οδός για να απολαύσει τα λαϊκά του είδωλα, κάνοντας και την χαρακτηριστική κίνηση μπουζουκορεφρέν (τείνω χέρι προς τα πάνω σα να λιβανίζω την στρατόσφαιρα), χωρίς να υποστεί άβολες ερωτήσεις σχετικά με την επιλογή του να μην πίνει αλκοόλ. Είναι λίγο δύσκολο να εξηγήσεις στην παρέα τις συνέπειες του συνδυασμού οινοπνεύματος και κρεατίνης στον οργανισμό. Στο αυτοκίνητό του θα ακούσει τρανς μουσική, ακριβώς επειδή κανείς από τους επιβαίνοντες δεν έχει ιδέα για τι ακριβώς πρόκειται, άρα δεν θα μπεί στον κόπο να δώσει εξηγήσεις, το ντάπα ντούπα αποτελεί κάτι σαν αμάχητο τεκμήριο τρέντι αντρίλας στην αγέλη του και εν τέλει είναι ο καλύτερος τρόπος να τραβάει τα βλέμματα και τους υποδοχείς του τυμπάνου δια της βίας. Στα μπουζούκια θα προσποιηθεί ότι δυσανασχετεί γιατί στην πραγματικότητα είναι αχαλίνωτος clubber και στο club θα κάτσει στο έξω μπαρ ισχυριζόμενος ότι τον πειράζει ο καπνός.

«ΕΙΜΑΙ ΑΝΤΡΑΣ ΚΑΙ ΦΟΡΑΩ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ»

Ο κάγκουρας αντιλαμβάνεται τον ανδρισμό του ως ένα κράμα βιολογικής και ηθικής κατάκτησης που έχει χρέος να υπερασπίζεται και να επιβεβαιώνει με κάθε ευκαιρία. Όποτε το παραπάνω αξίωμα αμφισβητείται, ακόμα και με άκρως προσβλητικές αφορμές όπως όταν ο κάγκουρας ερωτηθεί αν έχει εισιτήριο των εξήντα ή ενιαίο, φροντίζει να απαντά με αφοπλιστικές και αιμοδιψείς εκφράσεις όπως η ανωτέρω. Η φράση αυτή συνδέεται με την «ΜΗΝ ΤΑ ΙΣΟΠΕΔΩΝΟΥΜΕ ΟΛΑ» της οποίας θα λέγαμε ότι είναι λογικό παρακολούθημα.

«ΦΟΡΑΩ ΡΟΥΧΑ ΠΟΥ ΜΕ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ»

Προς θεού, μην τολμήσετε ποτέ να υπονοήσετε ότι ο κάγκουρας ενώπιόν σας ακολουθεί κατά πόδας κάποιο είδος μόδας. Ίσως να ‘ναι και το τελευταίο πράγμα που θα κάνετε. Ο κάγκουρας είναι αυτόφωτος και ανεπηρέαστος και θεωρεί γελοία οποιαδήποτε συμπόρευση με ένα συγκεκριμένο μοτίβο ένδυσης. Αυτά άλλωστε είναι πουστιές. Το γεγονός βέβαια πως πλέον η λαμέ μπλούζα με V, το σκισμένο τζιν παντελόνι με κατά τόπους πορδίζουσες ασπρίλες, η δερμάτινη ζώνη με αγκράφα σε διακριτικό μέγεθος ώριμου ανανά και το μαλλί broadband χαρακτηρίζει τον κάγκουρα καλύτερα απ’ό,τι το έλλειμμα την ελληνική οικονομία, δεν εμπεριέχει καμία υποψία μόδας. Πρόκειται ασφαλώς για τυχαίο γεγονός.

«ΜΙΑ ΧΟΥΝΤΑ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ, ΝΑ ΣΤΡΩΣΟΥΜΕ»

Ο κάγκουρας είναι ον πολιτικοποιημένο με ξεκάθαρα δεξιά οπτική επί των πραγμάτων. Δεν έχει ευφράδεια, γι αυτό δεν θα μιλήσει ποτέ αναλυτικά για τα φρονήματά του. Πιστεύει όμως και δηλώνει απερίφραστα πως κάθε κοινωνικό πρόβλημα είναι απότοκο της δημοκρατικής ασυδοσίας, αντίδοτο της οποίας συνιστά η χούντα «γιατί πες μου ρε φίλε, στην χούντα προχωρούσες στο δρόμο και σε μαχαίρωναν για το πορτοφόλι σου;». Η απάντηση «δεν προχωρούσες στο δρόμο καν, γιατί απαγορευόταν να κυκλοφορήσεις μετά τις 7» προσκρούει φυσικά στο τείχος της απύθμενης εγκεφαλικής του ανεπάρκειας. Ο κάγκουρας λοιπόν, ψηφίζει δεξιά επειδή το ίδιο έκανε και ο πατέρας του και αναπολεί μέσω των διηγήσεων του τελευταίου τις παλαιότερες αγνές εποχές, ενώ παράλληλα πασχίζει να ενεργοποιήσει κάθε πιθανό βύσμα για να υπηρετήσει σε στρατόπεδο δίπλα στο σπίτι του. Αν υπήρξε φοιτητής ήταν υπερήφανος δαπίτης και εσχάτως αγανακτισμένος.

«ΤΑ ‘ΘΕΛΕ ΚΑΙ ΤΑ ‘ΠΑΘΕ ΑΦΟΥ ΝΤΥΝΟΤΑΝ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ»

Οι γυναίκες για τον άντρα κάγκουρα είναι αντικείμενα θαυμασμού και λατρείας. Αλλά υποχρεωτικά αντικείμενα. Τυγχάνουν λοιπόν πολιτισμένης μεταχείρισης εφόσον δεν διεκδικούν δικαιώματα υποκειμένου. Από τη στιγμή που θα σχηματίσουν αυτόβουλη συμπεριφορά αυθύπαρκτης οντότητας υπόκεινται σε ιερά φαλλοκρατική εξέταση κατά την οποία ακόμα και η εκπνοή κατόπιν κομπλιμέντου ποινικοποιείται αυστηρά. Συνεπώς η γυναίκα φέρει μερίδιο ευθύνης για την κακοποίησή της αν υπήρξε προκλητική ( η προκλητικότητα ορίζεται κατά το δοκούν και φυσικά θεωρείται αξιόποινη) και λογίζεται ως κύρια υπαίτια για την υπέρ το δέον έξαψη των ανδρικών σεξουαλικών ενστίκτων...

From: http://www.lifo.gr/team/thecurlysue/27315


Τελευταίες Δημοσιεύσεις
enosis-music.eu
Τελευταίες Δημοσιεύσεις
enosis-music.eu