Τρεις παπαδομάνες κάθονται στο στασίδι μιας εκκλησίας και παρακολουθούν την λειτουργία. Εκστασιασμένη από τα λόγια του παπά, λέει η πρώτη:
- Εμένα ο δικός μου ο γιος είναι Αρχιμανδρίτης. Όταν μπαίνει κάπου σκύβουν όλοι και του λένε χαίρετε Αγιότατε!
- Μμμμμ! ανταπαντάει η δεύτερη. Εμένα ο δικός μου ο γιος είναι ο Αρχιεπίσκοπος. Όταν μπαίνει κάπου όλοι σκύβουν και λένε χαίρετε Παναγιότατε!
Ευθύς κοιτάζουν και οι δυο την τρίτη περιμένοντας τι θα τους πει.
- Εμένα, λέει, ο γιος μου είναι ένας απλός παπαδάκος. Ζυγίζει 180 κιλά κι έχει ύψος 2 μέτρα. Όταν μπαίνει κάπου όλοι φωνάζουν έντρομα Ω! θεέ μου!

Ένας ιερέας πεθαίνει και βρίσκεται στην είσοδο του Παραδείσου. Μπροστά του βρίσκεται ένας τύπος με μαύρο γυαλί , τζιν παντελόνι, φανταχτερό πουκάμισο και μυστήριο ύφος...
Έρχεται ο άγιος Πέτρος και ρωτάει τον πρώτο:
'Ποιος είσαι, τέκνο μου εσύ;'
'Ο Μητσάρας να 'ουμ'. 40 χρόνια ταξί, πρώτος στην πιάτσα Βαρδάρη-Λαχαναγορά, βασικά'
'Έλα, τέκνο μου', λέει ο άγιος Πέτρος. 'Πάρε αυτή τη μεταξωτή ρόμπα με τα χρυσά κοσμήματα και έλα στο βασίλειο των Ουρανών...'
Ο Μήτσος περνάει λοιπόν στον Παράδεισο και έρχεται η σειρά του ιερέα.
'Είμαι ο πατήρ Ιωσήφ Αγγελίδης, 40 χρόνια στην ενορία της Ιεράς Μητροπόλεως άνω Παναγιάς'.
'Πάρε, τέκνων μου', λέει ο άγιος Πέτρος, 'αυτή τη βαμβακερή ρόμπα και προχώρησε κι εσύ στο Βασίλειο των Ουρανών'.
'Μα γιατί', απορεί ο ιερωμένος. 'Γιατί μετάξια και χρυσάφια στον ταξιτζή και σε μένα ένα απλό βαμβακερό;'
'Κοίταξε τέκνων μου', του λέει ο άγιος Πέτρος. 'Σε μας εδώ μετράει το αποτέλεσμα. Όταν εσύ κήρυττες, το ποίμνιο κοιμόταν. Όταν οδηγούσε ο Μήτσος όμως, οι επιβάτες έκαναν την προσευχή τους.'

Πάει μια φορά να εξομολογηθεί ένας που είχε καμπανάκια δεμένα στα πόδια.
Περίεργος ο παπάς τον ρωτά:
- Τέκνον μου, γιατί φοράς καμπανάκια στα πόδια;
- Ξέρετε πάτερ, τα φοράω για να με ακούν τα ζουζουνάκια και να φεύγουν, για
να μην τα πατήσω και τα σκοτώσω.
- Τέκνον μου, εσύ είσαι άγιος άνθρωπος, γιατί ήρθες να εξομολογηθείς;
- Πάτερ, έχω αμαρτίες.
- Σε ακούω, τέκνον μου.
- Να, πέρσι, ήρθε η ξαδέρφη μου στο σπίτι, και κουβέντα την κουβέντα της
έδωσα μία π@@α.
- Τέκνον μου, αμαρτία, αλλά τα καμπανάκια δείχνουν ότι έχεις καλή ψυχή.
Συχωρεμένος να είσαι.
- Δεν τέλειωσα πάτερ. Μετά από δυο μήνες ήρθε ο ανηψιός μου σπίτι, και πάνω
στην κουβέντα, τον έβαλα κάτω και του άλλαξα τα φώτα...
- Αμαρτία μεγάλη, τέκνον μου, αλλά τα καμπανάκια σε σώζουνε. Συχωρεμένος να
είσαι.
- Μα πάτερ, δεν τελείωσα. Πριν δύο μήνες ήρθε η νύφη μου στο σπίτι, και πάνω
στην κουβέντα της έγλειψα το μ@@νί. Μετά από μία βδομάδα ήρθε η θεία μου,
και πάνω στην κουβέντα της έχωσα τον π@@@ο μου στα βυζιά. Και πριν δυο
μέρες...
Πετάγεται όρθιος ο παπάς και του λέει:
- Αντε, χριστιανέ μου! Βγάλε τα καμπανάκια από τα πόδια σου και βάλτα στα
αρ@ίδια σου να σε ακούει ο κόσμος και να φεύγει.

Στην ενορία του Τοτού, Κυριακή,ο παπάς βγάζει τον καθιερωμένο λόγο περί αμαρτιών και χαμηλών ηθών:
- Αγαπητοί μου πιστοί,για να καταδικάσω την στάθμη της ηθικής κατάπτωσης της σημερινής κοινωνίας ένα μόνο σας λέγω: Χτες το βραδάκι γύριζα στο σπίτι από την βραδινή προσευχή και πέρασα μέσα από το
παρκάκι. Είναι πλέον αδύνατο να συλλάβω την εικόνα που αντίκρισα. Είδα λοιπόν εκείνον με εκείνη! Αίσχος. Είδα εκείνον μ'εκείνον. Κατάντια! Είδα εκείνη με εκείνη. Σόδομα και Γόμορρα!
Πετάγεται λοιπόν τότε ο Τοτός και του λέει:
- Παππούλη, αν πήγαινες λίγο παρακάτω θα έβλεπες κι εμένα μ'εμένα!!

Ένας παπάς αποφασίζει, οτι μια επίδειξη θα έδινε άλλη βαρύτητα στο κυριακάτικο κήρυγμα, γι αυτό έβαλε 4 σκουλήκια σε 4 μπουκάλια.
Το πρώτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε οινόπνευμα. Το δεύτερο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε καπνό. Το τρίτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε σπέρμα και το τέταρτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε καθαρό νερό.
Στο τέλος του κηρύγματός του, ο παπάς δίνει τα αποτελέσμα της διαδικασίας αυτής:
- Το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι του αλκοόλ, πέθανε
- Το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι του καπνού, πέθανε
- Το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι με το σπέρμα, πέθανε
- Αυτό μόνο που τοποθετήθηκε μέσα στο καθαρό νερό έζησε.
Ο παπάς απευθυνόμενος στο εκκλησίασμα ρώτησε: -Ποιό είναι λοιπόν το ηθικό δίδαγμα, από αυτήν την παραβολή;
Και μια γριούλα από το βάθος της εκκλησίας αναφωνεί:.
-ΌΣΟ ΠΙΝΟΥΜΕ, ΚΑΠΝΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΗΔΙ@ΜΑΣΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΙΑΣΟΥΜΕ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ!!!!!

Από εργασίες για τα Θρησκευτικά:
'Τώρα με τη γκρίνια της γιαγιάς άρχισε κι ο μικρός μου αδερφός να προσεύχεται αλλά είναι πολύ πονηρός γιατί τη λέει την προσευχή, την κόβει για λίγο και βάζει διαφημιστικό που ζητάει ποδήλατο.'

'Ο παππούς ο Γιάννης λέει πως το σύγχρονο θαύμα της Γαλιλαίας δεν είναι τίποτα. Το κάνει κάθε μέρα ο Ζαμπίκος ο ταβερνιάρης που μετατρέπει το κρασί σε νερό.'

'Μόλις το μάθανε ότι ο Χριστός μετέτρεψε το νερό σε κρασί, πλακώσανε όλοι οι μπεκρήδες και γέμισαν ως απάνω την Κανάτα της Γαλιλαίας.'

'Μέγα θαύμα θεωρείται κι αυτό που πέντε άνθρωποι έφαγαν πέντε χιλιάδες ψωμιά και ψάρια σε μια καθισιά.'

'Δύο μεγάλα κόμματα που κυριαρχούσαν στην πολιτική ζωή του Ισραήλ ήταν τα Σόδομα και τα Γόμορα. Οι Σοδομιστές ήταν υπέρ της κοινωνικής ισότητας ενώ οι Γομαριστές ήταν εγωϊστές και συντηρητικοί.'

Η νύχτα του μυστικού δείπνου ο Χριστός βρίσκεται μαζί με τους μαθητές του στο τραπέζι.
Όταν τελειώσουν το φαγητό ο Χριστός φωνάζει:
- Παιδί, το λογαριασμό!
Έρχεται ο σερβιτόρος, του δίνει το λογαριασμό, ο Χριστός βλέπει to ποσό, και μη έχοντας να τον πληρώσει, κάνει πάσα το λογαριασμό στον Πέτρο.
Ο Πέτρος βλέπει το ποσό και δίνει το λογαριασμό στον Ιωάννη.
Αυτό συνεχίζεται με όλους τους μαθητές ώσπου φτάνει στον τελευταίο, τον Ιούδα.
Τον κοιτάει ο Ιούδας και λέει:
- Όχι, ρε... Πού βρίσκω τώρα 30 αργύρια;

Ήταν μια άγρια τροπική ζούγκλα...
Ένας ιεραπόστολος έχοντας χαθεί, περιπλανιόταν μόνος. Όμως ξαφνικά ένα πελώριο λιοντάρι εμφανίστηκε μπροστά του! Τρομοκρατημένος αυτός αναπήδησε, ενώ το λιοντάρι τον κοιτούσε με ένα απειλητικό χαμόγελο. Τρέμοντας αυτός και προσπαθώντας να βρει την ψυχραιμία του, μίλησε στο λιοντάρι:
- Σε παρακαλώ!! Μη με φας!! Δεν είναι σωστό να βλάπτουμε τους άλλους!! Δεν πιστεύεις στο Θεό;
- Τι λες;! Μα φυσικά πιστεύω στο Θεο! είπε προσβεβλημένο το λιοντάρι.
Ο ιεραπόστολος τότε ένοιωσε ανακουφισμένος, ώσπου είδε το λιοντάρι να κάνει το σταυρό του και να λέει:
- Θεέ μου, σε ευχαριστώ πολύ για το φαγητό που έχω μπροστά μου. Αμήν!