Κάποτε το λιοντάρι πάτησε ένα αγκάθι. Τότε φωνάζει:
- Αχ, πονάω...
Τότε περνούσε ένας λαγός και ακούει το λιοντάρι και του λέει:
- Τι μου δίνεις αν σε βοηθήσω;
- Το βασίλειο μου για μια μέρα!!!
Ο λαγός του βγάζει το αγκάθι και γίνεται βασιλιάς για μια μέρα. Μετά από λίγο σαλπάνε οι σάλπιγγες:
- Τα, τα, τα!!!
Μαζεύονται όλα τα ζώα. Ο λαγός λέει:
- Ανάπαυση, προσοχή. Λύκος, ένα βήμα μπροστά.
- Γιατί δεν φοράς κράνος;
- Παφ, παφ, του δίνει πέντε σφαλιάρες.
Μετά από λίγο ξανά οι σάλπιγγες:
- Τα, τα, τα!!!
Μαζεύονται όλα τα ζώα. Ο λαγός λέει:
- Ανάπαυση, προσοχή. Λύκος, ένα βήμα μπροστά.
- Γιατί δεν φοράς κράνος;
Παφ, παφ, του δίνει πέντε σφαλιάρες.
Μετά από λίγο ξανά οι σάλπιγγες:
- Τα, τα, τα!!!
Μαζεύονται όλα τα ζώα. Ο λαγός λέει:
- Ανάπαυση, προσοχή. Λύκος, ένα βήμα μπροστά.
- Γιατί δεν φοράς κράνος;
Παφ, παφ, του δίνει πέντε σφαλιάρες.
Τέλος πάντων ο λύκος καταματωμένος πάει στο λιοντάρι.
- Βρε, γιατί έδωσες αυτού του τρελού το βασίλειο και μας έχει ταράξει στις σφαλιάρες;! Μίλησε του.
Πάει το λιοντάρι στο λαγό και του λέει
- Εντάξει, είσαι ο βασιλιάς, αλλά χρειάζεται λίγη διπλωματία. Την επόμενη φορά ζήτα του λύκου τσιγάρα. Αν σου φέρει μαλακά πέστου 'γιατί μου έφερες μαλακά;' σφαλιάρισέ τον. Αν σου φέρει σκληρά πές του 'γιατί μου έφερες σκληρά;' και μετά σφαλιάρισέ τον πάλι.
Εντάξει λέει ο λαγός.
Μετά από λίγο σαλπάνε ξανά οι σάλπιγγες:
- Τα, τα, τα!!!
Μαζεύονται όλα τα ζώα. Ο λαγός λέει:
- Ανάπαυση, προσοχή. Λύκος, ένα βήμα μπροστά.
- Πήγαινε να μου φέρεις τσιγάρα!
- Μαλακά ή σκληρά, λέει ο λύκος;
- Γιατί δεν φοράς κράνος;
Παφ, παφ του δίνει πέντε σφαλιάρες!!

Στο κατάστημα μικρών ζώων:
-Γεια σας. Θα ήθελα τρεις ντουζίνες κατσαρίδες, δυο ποντίκια και μερικές αράχνες.
-Κάνετε πειράματα; ρωτάει τον πελάτη απορημένος ο υπάλληλος.
-Όχι. Ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος μου το θέλει για ιδιοκατοίκηση και μου είπε να το αφήσω όπως ακριβώς το βρήκα...!

Ένας Λαγός είχε την παράξενη συνήθεια να ρεμβάζει πάνω σ ένα δένδρο. Η συμπεριφορά του παραξένευε τα άλλα ζώα που τον ρωτούσαν τι κάνει εκεί πάνω. Πέρναγε η αρκούδα;
-Τι κάνεις Λαγέ εκεί πάνω;
-Ε! ...τι να κάνω αρκούδα μου; Τρώω το χορταράκι μου, πίνω το γάργαρο νεράκι μου κι άμα μου κάνει κέφι, γαμ... και το Λιοντάρι!...
Η Αρκούδα φρίκαρε, αλλά δεν είπε τίποτα... Ο Λαγός όμως το χαβά του : Όποιο ζώο πέρναγε και τον ρωτούσε , έλεγε το ποίημα του....
'Τρώω το χορταράκι μου , πίνω το γάργαρο νεράκι μου, έ!.. ΄κι άμα μερακλωθώ, γαμ... και το Λιοντάρι!...'
Βεβαίως ο απόηχος αυτής της αήθους συμπεριφορά δεν άργησε να φθάσει και στα αυτιά του Βασιλιά της ζούγκλας!...Μια και δύο λοιπόν πάει και βρίσκει το Λαγό....
-Τι κάνεις Λαγέ εκεί πάνω;
-Τι να κάνω Βασιλιά μου; Τρώω το χορταράκι μου, πίνω το γάργαρο νεράκι μου, έ!...λέμε και καμιά μαλα*** να περάσει η ώρα!..?

Ήταν ένα μεσημεράκι στη ζούγκλα, όπου ο ήλιος έκαιγε ανυπόφορα. Κάπου σε ένα ξέφωτο ο λαγός είχε βάλει τα αρχίδια του πάνω σε ένα βράχο, ενώ με έναν άλλο τα χτυπούσε με δύναμη. Κάθε φορά που τα χτύπαγε φώναζε με ηδονικό ύφος:

- Κάυλα...

Ο λαγός συνέχιζε το 'παιχνίδι' του, όταν κάποια στιγμή τον παίρνει χαμπάρι το λιοντάρι. Στην αρχή παραξενεύεται, αλλά σύντομα αρχίζουν και του περνούν διάφορες σκέψεις από το μυαλό...

- Δεν είναι δυνατόν ο μικρός και ασήμαντος λαγός να το κάνει αυτό και να καυλώνει, και εγώ ο βασιλιάς των ζώων να μην το έχω δοκιμάσει ακόμα...

Έτσι, αποφασισμένο πάει στο λαγό, του παίρνει την πέτρα, τον παραμερίζει και βάζει αυτό τα αρχίδια του πάνω στο βράχο. Σηκώνει την πέτρα ψηλά, την κατεβάζει με δύναμη πάνω στ αρχίδια του... - Ααααααααααααααααα... , φωνάζει σαν να το πυροβολήσανε. Κοιτάει τα αρχίδια του τα οποία ήταν ματωμένα σε κακό χάλι. Γυρνάει στο λαγό...

- Ρε πούστη λαγέ, που στο διάολο τη βρίσκεις την καύλα σ αυτό;

Και ο λαγός...

- Η καύλα είναι να μην τα πετύχεις...

Είναι Άνοιξη, ο μέρμηγκας σπέρνει τα χωράφια του, έρχεται ο τζίτζικας και λέει στον μέρμηγκα:
- Έλα να πάμε για καφέ τώρα που έχει ωραία μέρα.
- Δεν μπορώ πρέπει να προετοιμαστώ για το χειμώνα.
Πάει καλοκαίρι θερίζει ο μέρμηγκας έρχεται ο τζίτζικας με ένα wind-surfing και του λέει:
- Έλα να πάμε για μπάνιο.
- Δεν μπορώ πρέπει να προετοιμαστώ για το χειμώνα.
Πάει φθινόπωρο μάζευε ξυλα ο μέρμηγκας έρχεται και του λέει ο τζίτζικας:
- Έλα να πάμε μια εκδρομή,
- Δεν μπορώ πρέπει να προετοιμαστώ για το χειμώνα.
Πάει χειμώνας, κρύο κακό, ο μέρμηγκας μέσα στο σπίτι του στη ζεστη, του χτυπάει την πόρτα ο τζίτζικας κουβαλώντας πέδιλα του ski και του λέει:
- Έλα να πάμε για σκι,
- Ασε βαριέμαι,
- Έλα ρε μην βαριέσαι,
- Καλά, θα έρθω, αλλα αν δεις τον Αίσωπο πες του ότι Γ@@@ΕΤΑΙ!.

Περνάει μια κοπέλα έξω από ένα μαγαζί ωδικών πτηνών με ένα παπαγάλο για κράχτη στην πόρτα.
Ακούει κάποιο να της φωνάζει «ΨΙΤ», γυρνάει αυτή, ρωτάει «ΤΙ;» και ο παπαγάλος: «ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΗ - ΧΑΛΙΑ ΜΑΥΡΑ». Τσαντίζεται αλλά το αγνοεί.

Την άλλη μέρα πάλι τα ίδια ο παπαγάλος: «ΨΙΤ», γυρνάει αυτή «ΤΙ;». Κι ο παπαγάλος πάλι: «ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΗ - ΧΑΛΙΑ ΜΑΥΡΑ».

Αυτή τη φορά μπαίνει μέσα στο μαγαζί, πιάνει το αφεντικό και του λέει «το και το».

Τα παίρνει το αφεντικό, βγαίνει έξω, αρπάζει τον παπαγάλο απ το λαιμό και του λέει «Θα σε φάω ζωντανό ρε παλιόπουλο. Γι αυτό σε έχω έξω;
Ξανατόλμα να πεις τέτοια πράγματα και σε έσκισα στα δύο!»

Τα ακούει όλα αυτά η κοπέλα και φεύγει ευχαριστημένη ρίχνοντας ένα υπεροπτικό βλέμα στο πουλί που έχει λουφάξει απ τη βία του αφεντικού.
Την άλλη μέρα, περνάει επίτηδες έξω απ το μαγαζί, έτσι για να γιορτάσει τη νίκη της έναντι του παπαγάλου.

«ΨΙΤ» φωνάζει (πάλι) ο παπαγάλος.
Γυρνάει η κοπέλα με ύφος νικητή, ρωτάει «ΤΙ;»
Και ο παπαγάλος:
«ΞΕΡΕΙΣ...»

Ένας μικρός σκαντζόχοιρος χάθηκε μία νύχτα και περιπλανιώταν στις ερημιές,προσπαθώντας να βρεί τους δικούς του.
Κάποια στιγμή σκοντάφτει πάνω σε ένα κάκτο,και γεμάτος χαρά φωνάζει :
-Αχ , μανούλα μου,τι καλά που σε βρήκα.

Ένας βιολιστής πετούσε με το ιδιωτικό του τζετ όταν ξαφνικά παρουσιάστηκε βλάβη κι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σκάφος με αλεξίπτωτο, προλαβαίνοντας μόνο να πάρει μαζί του πέφτοντας το βιολί του.
Τελικά έπεσε στο ξέφωτο μιας ζούγκλας κι εκεί που στεκόταν και σκεφτόταν τι να κάνει βλέπει στην άκρη του ξέφωτου ένα λιοντάρι. Το λιοντάρι τον βλέπει κι αυτό και βρυχώμενο αρχίζει να ορμά προς το μέρος του.
Ο βιολιστής, συναισθανόμενος το τέλος του, βγάζει το βιολί του κι αρχίζει να παίζει μια λυπητερή μελωδία. Το λιοντάρι συνεχίζει να ουρλιάζει και να επιτίθεται κι ο βιολιστής παίζει. Τον πλησιάζει στα τριάντα μέτρα, στα είκοσι, στα δέκα, στα πέντε και ξαφνικά σταματάει μπροστά του, μαγεμένο απ' τη μουσική, κι ακούει.
Μετά από λίγο ένα δεύτερο λιοντάρι εμφανίζεται στην άκρη του ξέφωτου. Βρυχάται κι αρχίζει σαν αστραπή να ορμά. Πλησιάζει στα τριάντα μέτρα, στα είκοσι, στα δέκα, στα πέντε και σταματάει κι αυτό, μαγεμένο ,κι ακούει το βιολιστή.
Μετά από λίγο ένα τρίτο λιοντάρι κάνει την εμφάνισή του και βρυχάται κι επιτίθεται κι αυτό. Φτάνει στα τριάντα μέτρα, στα είκοσι, στα δέκα, στα πέντε και τελικά πέφτει πάνω στο βιολιστή και τον κατασπαράζει.
Τότε γυρνάει το πρώτο λιοντάρι και λέει στο δεύτερο:
«Πάλι την έκανε τη μαλακία του ο κουφός!».