Ο μούτσος ενός καραβιού ήταν ένας απίστευτα κοντός τύπος: μόλις τριάντα εκατοστά. Αλλά για το μπόι του ήταν φοβερός δουλευτής. Μια μέρα λοιπόν τον φωνάζει ο καπετάνιος:
-«Λοιπόν, αγόρι μου, επειδή είσαι πολύ καλός στη δουλειά σου αποφάσισα να σου κάνω ένα δώρο. Θα πας στην καμπίνα μου και μέσα στο συρτάρι μου θα βρεις ένα παλιό λυχνάρι.
Τρίψτο κι απ' το τζίνι που θα εμφανιστεί ζήτα ό,τι θες.».
Ο μούτσος ευχαριστεί τον καπετάνιο και πάει στην καμπίνα του. Βρίσκει το λυχνάρι, το τρίβει κι απ' το στόμιό του πετάγεται καπνός, που παίρνει σε λίγο τη μορφή ενός απίστευτα γέρικου πνεύματος.
-«Στις διαταγές σου, αφέντη μου. Ποια είναι η επιθυμία σου;».
Σκέφτεται λίγο ο μούτσος κι απαντά: «Θέλω μια κάσα λίρες.».
-«Δε σ' άκουσα, αφέντη μου, τι είπες πως θέλεις;», ξαναρωτά το τζίνι.
-«ΘΕΛΩ ΜΙΑ ΚΑΣΑ ΛΙΡΕΣ», φωνάζει δυνατά ο μούτσος.
-«Καλά, αφέντη μου, πήγαινε και θα πραγματοποιηθεί η επιθυμία σου.», λέει το τζίνι.
Την άλλη μέρα μόλις ξυπνά ο μούτσος βλέπει να τον περιμένει μπροστά στο κρεβάτι του μια κάσα μπίρες. Απογοητευμένος πηγαίνει στον καπετάνιο του.
-«Καπετάνιε, αυτό το κουφό το τζίνι αντί να μου φέρει μια κάσα λίρες που ζήτησα μου' φερε μια κάσα μπίρες.».
-«Βρε, το άχρηστο. Ώστε το ξανάκανε!»
-«Θέλεις να πεις, καπετάνιε, ότι το' χει ξανακάνει;», ρωτάει ο μούτσος.
-«Ναι, βρε αγόρι μου. Ή μήπως φαντάζεσαι ότι εγώ του ζήτησα μούτσο τριάντα εκατοστά;».
Διάφορα 
-->