Ήταν ένας ξυλοκόπος που χρησιμοποιούσε τσεκούρι για να κόβει τα δέντρα.Το ρεκόρ του ήταν 6 δέντρα την ημέρα. Κάποια στιγμή βλέπει μια διαφήμιση όπου ένας τύπος έκοβε με ένα μηχάνημα 100 δέντρα την ημέρα.

- Ρε φούστη μου, αν είχα αυτό το μαραφέτι θα έκανα και γ@μώ τις δουλειές, σκέφτεται.

Πάει λοιπόν ο μάγκας και το αγοράζει την άλλη κιόλας μέρα.
Το χρησιμοποιεί αμέσως και κόβει 8 δέντρα.

- Ρε γαμώτο, 100 δέντρα δεν έλεγε η διαφήμιση; Πως διάολο εγώ έκοψα μόνο 8; Αύριο θα δοκιμάσω πιο σκληρά!

Την επομένη προσπαθεί σκληρότερα και κόβει 10 δέντρα.

- Τι σκατά γίνεται δεν καταλαβαίνω!

Ξαναβλέπει την διαφήμιση και βλέπει πως ο τύπος που χειρίζονταν το μηχάνημα ήταν σωματαράς.

-Αααα, πρέπει να κάνω body building.

Ρίχνεται ο τύπος να λιώσει τα ατσάλια και γρήγορα κάνει σωματάρα.

Ξαναπροσπαθεί με το μηχάνημα και κόβει 25 δέντρα. Το πάει αμέσως στον πωλητή.

-Ρε φίλε αυτό που μου έδωσες είναι χαλασμένο, καμιά 25αρια δέντρα κόβω το πολύ.

-Το χρησιμοποιείς σωστά;

-Τι καταλαβαίνεις τώρα; Θα μου μάθεις την δουλειά μου;

-Κάτσε να δω και εγώ, του λέει ο πωλητής. Τραβάει το κορδόνι της μανιβέλας καθ ότι αλυσοπρίονο το μηχάνημα και μέσα σε 15 δευτερόλεπτα κόβει ένα δέντρο.

-Όπα για στάσου, του λέει ο ξυλοκόπος, για δείξε μου πάλι αυτό το κόλπο που έκανες με το κορδόνι!!!!!!!!...

Ενας πολύ ηλικιωμένος ήταν ξαπλωμένος και αργοπέθαινε στο κρεββάτι.

Ξαφνικά μύρισε το άρωμα του αγαπημένου του μπισκότου σοκολάτας να
έρχεται από την σκάλα και την κουζίνα. Μάζεψε τις τελευταίες του
δυνάμεις και ανασηκώθηκε από το κρεββάτι, Ακουμπώντας στον τοίχο,
σιγά-σιγά βγήκε ...
από το δωμάτιο και με μεγάλη προσπάθεια κατέβηκε τις σκάλες πιάνοντας
και με τα δύο χέρια τα κάγκελα.

Λαχανιασμένος μπήκε στην κουζίνα. Εκεί ήταν απλωμένες εφημερίδες στο
τραπέζι και επάνω ήταν ταψιά με εκατοντάδες μπισκότα. Ήταν στο
παράδεισο; Ή ήταν μια τελευταία πράξη της αγάπης της αφοσιωμένης
συζύγου του; Για να φύγει σαν ευτυχισμένος άνθρωπος; Με μια τελευταία
προσπάθεια πήγε στο τραπέζι.

Με το γερασμένο χέρι του έπιασε ένα μπισκότο στην άκρη του τραπεζιού.

Όταν ξαφνικά τον χτύπησε με μια σπάτουλα η σύζυγός του.

- Αστα αυτά, είπε. Είναι για την κηδεία...

Ένας ταγματάρχης αναλαμβάνει διοικητής ενός στρατοπέδου. Ο απερχόμενος διοικητής τον ξεναγεί στο στρατόπεδο. Του δείχνει π.χ το διοικητήριο, τους θαλάμους οπλιτών, τις τουαλέτες, τα λουτρά, τα μαγειρεία, τις αποθήκες οπλισμού, τον όρχο κοκ.

Στο τέλος του δείχνει και το σύστημα ασφαλείας. Τη σκοπιά της πύλης, την κρυφή σκοπιά, τη σκοπιά στα…
πυρομαχικά, τη σκοπιά στον όρχο και στο τέλος τη σκοπιά στο παγκάκι.

Νέος διοικητής: σκοπιά στο παγκάκι;

Παλαιός διοικητής: ναι σκοπιά στο παγκάκι.

Νέος διοικητής: δηλαδή; Τι ακριβώς φυλάει εδώ ο σκοπός;…

Παλαιός διοικητής: το παγκάκι.

Νέος διοικητής: και τι έχει δηλαδή το τόσο πολύτιμο αυτό παγκάκι και χρειάζεται σκοπός για να το φυλάει.

Παλαιός διοικητής: δεν έχω την παραμικρή ιδέα αγαπητέ συνάδελφε. Έτσι τα βρήκα από τον προηγούμενο διοικητή κι έτσι σου τα παραδίδω.

Νέος διοικητής: εγώ όμως θέλω να μάθω. Δε μπορεί να έχει τοποθετηθεί μια σκοπιά έτσι γιατί του κάπνισε κάποιου διοικητή. Πού είναι τώρα ο
προηγούμενος διοικητής;

Παλαιός διοικητής: είναι αντισυνταγματάρχης και βρίσκεται στο λόχο στρατηγείου.

Νέος διοικητής: ωραία. Θα τον πάρω αμέσως τηλέφωνο να τον ρωτήσω.
Παίρνει τηλέφωνο.

Νέος διοικητής: Λόχος στρατηγείου; Καλημέρα σας θα ήθελα να μιλήσω στον Αντισυνταγματάρχη κύριο τάδε.

Κεπικάριος: μισό λεπτό παρακαλώ.

Αντισυνταγματάρχης: ορίστε.

Νέος διοικητής: καλημέρα σας κύριε αντισυνταγματάρχα. Είμαι ο νέος διοικητής του στρατοπέδου τάδε και θέλω μια πληροφορία επειδή έμαθα ότι έχετε διατελέσει κι εσείς διοικητής στο εν λόγω στρατόπεδο.

Αντισυνταγματάρχης: παρακαλώ κύριε ταγματάρχα.

Νέος διοικητής: ξέρετε, ο απερχόμενος διοικητής: μου έδειξε τα μέτρα
ασφαλείας. Θα τα θυμάστε κι εσείς φαντάζομαι.

Αντισυνταγματάρχης: βεβαίως

Νέος διοικητής: θα θυμάστε ασφαλώς και τη σκοπιά στο παγκάκι.

Αντισυνταγματάρχης: βεβαίως.

Νέος διοικητής: ήθελα να μάθω σε τι ακριβώς εξυπηρετεί αυτή η σκοπιά.

Αντισυνταγματάρχης: δεν γνωρίζω δυστυχώς. Δεν υπηρέτησα πολύ σε αυτό το στρατόπεδο. Έτσι τα βρήκα από τον προηγούμενο διοικητή κι έτσι τ’ άφησα.

Νέος διοικητής: μήπως γνωρίζετε ποιος ήταν ο προηγούμενο διοικητής;

Αντισυνταγματάρχης: βεβαίως. Είναι βέβαια Συνταγματάρχης τώρα αλλά
είναι εξαίρετος άνθρωπος. Είμαι σίγουρος πώς θα γνωρίζει. Μισό λεπτό να βρω το τηλέφωνό του.

Παίρνει τον Συνταγματάρχη στο τηλέφωνο

Νέος διοικητής: καλημέρα σας κύριε Συνταγματάρχα. Είμαι ο νέος διοικητής του στρατοπέδου τάδε, όπου είχατε υπηρετήσει κι εσείς πριν μερικά χρόνια.

Συνταγματάρχης: ναι θυμάμαι. Ωραίοι καιροί τότε.

Νέος διοικητής: ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση. Υποθέτω ότι θα θυμάστε τα μέτρα ασφαλείας και φυσικά τη σκοπιά στο παγκάκι.

Συνταγματάρχης: κατάλαβα. Θέλετε να με ρωτήσετε για τη σκοπιά στο παγκάκι. Ξέρετε κι εγώ αναρωτήθηκα αλλά δεν βρήκα εξήγηση.

Νέος διοικητής: και γιατί δεν την καταργήσατε;

Συνταγματάρχης: ξέρετε τώρα, δεν καταργείται έτσι μια σκοπιά. Για να αλλάξεις τα μέτρα ασφαλείας χρειάζεται να κάνεις αίτηση στη μεραρχία, αυτή να τη μεταβιβάσει στο ΓΕΕΘΑ, αυτό να τη στείλει στο ΓΕΣ, να φτάσει μέχρι το υπουργείο αμύνης, να γίνει μελέτη να την εγκρίνει ο Ταξίαρχος, να τη στείλει στο Στρατηγό, να την εγκρίνει ο Στρατηγός, να έλθει να επιθεωρήσει ο Στρατηγός κι εδώ που τα λέμε έχουμε που έχουμε τουλάχιστον μια στρατηγική το χρόνο, άλλη όρεξη δεν είχαμε να προσθέσουμε μια ακόμα και να τρέχουμε.

Νέος διοικητής: μήπως ξέρετε πού μπορώ να βρω τον προηγούμενο διοικητή;

Συνταγματάρχης: έχει πεθάνει. Δεν ήξερε όμως. Τον ρώτησα κι εγώ. Όμως ο προπροηγούμενος διοικητής, είναι τώρα απόστρατος βέβαια και θα’ναι καμιά 90αριά χρονών, ζει. Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του αντιστράτηγου πριν κάμποσα χρόνια και κάθε Κυριακή πηγαίνει στον εθνικό κήπο και κάνει τη βολτίτσα του, συζητάει με άλλους απόστρατους, παίζουν τάβλι, χαρτιά κοκ.
Είμαι σίγουρος ότι αυτός θα ξέρει. Και του αρέσει πολύ να μιλάει για τις αναμνήσεις του από το Στρατό.

Να μη σας τα πολυλογώ, πάει και βρίσκει τον παππού.

Νέος διοικητής: καλημέρα σας Στρατηγέ.

Στρατηγός: καλημέρα.

Νέος διοικητής: ξέρετε είμαι Ταγματάρχης και ανέλαβα τη διοίκηση του τάδε στρατοπέδου.

Στρατηγός: αααα, είχα υπηρετήσει κι εγώ εκεί. Ωραία χρόνια. Καταπληκτικά στελέχη και τέλειοι στρατιώτες. Μας βρήκε άψογους τότε ο Στρατηγός κι έδωσε 10 μέρες τιμητική σε όλους τους φαντάρους και λίγο αργότερο πήρα βαθμό και ανέβηκα στην ιεραρχία.

Νέος διοικητής: θα θυμάστε βέβαια ότι στο στρατόπεδο υπάρχει μια σκοπιά δίπλα σ’ ένα παγκάκι. Μήπως ξέρετε γιατί την έχουν βάλει αυτή τη σκοπιά;

Στρατηγός: Τιιιιιιιιιιιιιιι!!!!!!!! Ακόμη δεν έχει στεγνώσει το παγκάκι;

Ήταν τρία έμβρυα και μια μέρα αποφάσισαν να πουν τι θα σπουδάσουν. Το πρώτο λέει:
- Εγώ θα γίνω ηλεκτρολόγος, για να υπάρχουν πολλά φώτα, ώστε να βλέπουμε καθαρά.
Το δεύτερο λέει:
- Eγώ θα γίνω υδραυλικός, για να βγάζω τα νερά από εδώ μέσα, για να κολυμπάμε καλύτερα.
Και το τρίτο λέει:
- Eγώ θα γίνω ντετέκτιβ, για να δω πoιός είναι αυτός ο καραφλός κύριος, που μπαινοβγαίνει εδώ μέσα και μας φτύνει!

Κατά τη διάρκεια της πτήσης από Αθήνα προς Λονδίνο ο πιλότος καλωσορίζει τους επιβάτες:
«Αγαπητοί επιβάτες, σας μιλάει ο πιλότος βρίσκεστε στην πτήση 220 για Λονδίνο.
Ο καιρός είναι θαυμάσιος και ... πρόσεχε, πρόσεχε θα πέσει! Ω Θεέ μου!!!!»

Σιωπή.........

Μετά από πέντε λεπτά ακούγεται και πάλι ο πιλότος να ανακοινώνει:
«Συγνώμη που σας τρόμαξα πριν, αλλά μια απρόσεκτη αεροσυνοδός έριξε καφέ πάνω μου.
Δεν μπορείτε να φανταστείτε πως έγινε το παντελόνι μου μπροστά».

Και τότε ακούγεται ένας επιβάτης να λέει:

«Που να δεις πως έγινε το δικό μου από πίσω».

Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι βλέποντας τις ειδήσεις ρωτάει τον μπαμπά του:
- Μπαμπά, τι είναι πολιτική;
Ο πατέρας, που είναι φανερά ικανοποιημένος που ο γιος του δείχνει σημάδια ωριμότητας, του απαντάει με ένα παράδειγμα:
- Κοίταξε παιδί μου... Μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια. Πάρε για παράδειγμα τη δική μας.
Η μαμά, είναι σαν την κυβέρνηση, κανονίζει τα πάντα μέσα στο σπίτι. Εγώ, ο πατέρας, είμαι σαν το μεγάλο κεφάλαιο, στηρίζω την οικονομία του σπιτιού.
Η υπηρέτρια, είναι σαν την εργατική τάξη, κάνει όλες τις εργασίες που πρέπει να γίνουν.
Εσύ, είσαι η κοινή γνώμη που παρατηρεί τα όσα συμβαίνουν γύρω της. Τέλος, το μωρό που έχουμε σπίτι συμβολίζει το μέλλoν της χώρας.
Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και αύριο θα συζητήσουμε για τα συμπεράσματα που έβγαλες, εντάξει;
- Εντάξει μπαμπά, απαντάει ο μικρός, και σκεφτικός πηγαίνει στο κρεβάτι του.
Στη διάρκεια της νύχτας και ενώ σκεφτόταν τα σοφά λόγια του πατέρα, ακούει κλάματα από την κούνια του μωρού. Σηκώνεται πάνω, πλησιάζει την κούνια και βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί...
Πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα να το πει στην μητέρα του, ανοίγει την πόρτα και βλέπει μόνο τη μητέρα του στο κρεβάτι να κοιμάται.
Ο πατέρας άφαντος! Τον πιάνει πανικός!
Από την μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου υπηρεσίας, ακούει ύποπτους θορύβους... Πλησιάζει, κοιτάει και βλέπει τον πατέρα του με την υπηρέτρια στα τέσσερα! Κάγκελο ο πιτσιρίκος!!!
'Τι να κάνω;', σκέφτεται, 'να ξυπνήσω την μαμά; Θα δει τον μπαμπά με την υπηρέτρια. Να διακόψω τον μπαμπά; Ντρέπομαι, και ποιος θα αλλάξει το μωρό;;; Εγώ δεν ξέρω να το κάνω...'
Αποφασίζει, λοιπόν να κάνει την πάπια και πάει για ύπνο. Το επόμενο μεσημέρι, μετά το φαγητό, λέει ο πατέρας στον γιο:
- Λοιπόν; Σκέφτηκες αυτά που σου είπα εχθές;
- Ναι πατέρα, τα σκέφτηκα.
- Και τι συμπέρασμα έβγαλες;
- Όταν η κυβέρνηση κοιμάται, το μεγάλο κεφάλαιο πηδάει την εργατική τάξη , η κοινή γνώμη αδιαφορεί, και το μέλλον της χώρας είναι βυθισμένο στα σκατά !!

Ο στρατιώτης Χαραλάμπους παρουσιάζεται στην πρωινή αναφορά της μοίρας και ζητά τριήμερη άδεια γιατί θα γίνει πατέρας.
- Θαυμάσια, παιδί μου, λέει ο διοικητής. Μακάρι να ήταν έτσι όλες οι πρωινές αναφορές. Βεβαίως να πάρεις τριήμερη άδεια. Με τις ευχές μου, να πάνε όλα καλά.

Δευτέρα πρωί:
- ΜΟΙΡΑ... ΠΡΟΣΟΧΗ! Ο στρατιώτης Χαραλάμπους επέστρεψε;
- Παρών, κ. Διοικητά.
- Α, πως πήγε το τριήμερο;
- Εξαιρετικά, κ. Διοικητά.
- Αγόρι ή κορίτσι;
- Θα γνωρίζουμε σε 9 μήνες, κ. Διοικητά!

Κάπου στον πλανήτη, σε μια μεγάλη λεωφόρο, περπάταγαν δύο ρακοσυλλέκτες, όταν κάποια στιγμή βλέπουν μια γριούλα που προσπαθούσε να διασχίσει τη λεωφόρο αλλά δεν τα κατάφερνε.
Όταν η γριούλα λοιπόν είδε τους δύο φτωχούς φίλους, τους ζήτησε να την βοηθήσουν να διασχίσει τη λεωφόρο και τους εκείνη θα τους αντάμειβε. Εκείνοι δέχθηκαν μετά χαράς, αφού κάτι θα κέρδιζαν.

Οταν λοιπόν πέρασαν απέναντι, η γριούλα τους έδωσε από τρία αυγά και τους είπε ότι κάθε φορά που θα έσπαγαν ένα, κάνοντας μία ευχή ταυτόχρονα, θα εκπληρώνοταν. Φεύγουν λοιπόν οι δύο φτωχοί για τις παράγκες τους.
Οταν ο πρώτος έφτασε στην παράγκα του, μπαίνει μέσα, σπάει το πρώτο αυγό και ζητάει η παράγκα του να μεταμορφωθεί σε μια βίλλα πολυτελείας. Και ξαφνικά εμφανίζεται μια βιλλάρα. Σπάει και το δεύτερο αυγό και ζητάει να γεμίσει η βίλλα εκατομμύρια. Έτσι και έγινε. Ολόκληρη η βίλλα γέμισε με λεφτά.
Σπάει στο τέλος και το τρίτο αυγό. Αυτή τη φορά, ζητάει να εμφανιστούν έξω από τη βίλλα, τα πιο ακριβά αυτοκίνητα, γεμάτα με πανέμορφες γυναίκες.

Περνούσαν τα χρόνια και ο άνθρωπος αυτός άρχισε να αναρωτιέται τι να είχε γίνει εκείνος ο παλιός του φίλος. Πήγε λοιπόν να τον επισκεφθεί και αντίκρυσε στο ίδιο σημείο που έμενε παλιά, την ίδια παράγκα. Μπαίνει μέσα και τον βλέπει στην ίδια αθλία κατάσταση και εύλογα αναρωτιέται:
- 'Mα καλά ρε φίλε, τι έκανες με τα αυγά που μας έδωσε εκείνη η γριά;'
- '’στα φίλε μου. Όταν μπήκα μέσα στην παράγκα, έτσι όπως κράταγα τα αυγά, μου έπεσε το ένα και εγώ είπα 'αρχίδια'. Και γέμισε όλη η παράγκα αρχ..α '.
- 'Mα καλά, είχες άλλα δύο, τί τα έκανες;'
- 'Που λες, αναγκαστικά έσπασα το δεύτερο αυγό, για να εξαφανιστούν όλα τα αρχ..α.'
- 'Kαι το τρίτο αυγό, τι το έκανες;'
- 'Το έσπασα για να γυρίσουν πίσω τα δικά μου αρχ..α!'.